อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 884

นี่ก็เป็นสิ่งที่นางเตรียมการไว้แล้ว

"ทำได้แค่ช้าๆ ช้าให้มากที่สุด"

นางพูดไปด้วยพลางตกยาใส่ช้อนเล็ก ยื่นชามไปให้กับหมอหวาง "รบกวนท่านถือให้ข้าหน่อย"

หมอหวางรีบรับไป ดวงตาจ้องมองการกระทำของฟู่จาวหนิงไม่วางตา

ฟู่จาวหนิงบีบไปที่แก้มของไท่ไท่อาวุโส นำช้อนใส่เข้าไปในปากนาง แล้วยื่นส่งเข้าไปลึกยิ่งกว่าการป้อนยาแบบทั่วไป ใช้ก้นช้อนกดลง กรอกยาเข้าไป

มืออีกข้างก็ช่วยกดนวดลงไป

และเห็นไท่ไท่อาวุโสมีท่าทางกลืนยาเล็กๆ ลงไปแล้ว

ถึงอย่างไรขอแค่จะเป็นยาแค่เล็กน้อย ตอนที่กลืนแม้จะอ่อนแอ แต่ก็ถือว่ากลืนลงไปแล้ว

หมอหวางยินดีขึ้นมาทันที "กลืนลงไปแล้ว!"

"อืม ตอนนี้ขอแค่อดทนเพียงพอ ค่อยป้อนลงไป" ฟู่จาวหนิงอธิบาย ป้อนคำที่สอง

ช้อนเล็กคันนั้นสามารถตักยาได้นิดหน่อย ป้อนลงไปเหมือนป้อนทารก ยาหนึ่งชามถ้าหากจะป้อนลงไปให้หมดก็ใช้เวลาไม่น้อยเลย

แต่นางก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญ และป้อนยาทีละช้อนๆ อย่างไม่เร่งไม่ร้อน

ท่านผู้เฒ่ามองฟู่จาวหนิง และไม่รู้ว่าน้ำตาไหลอาบออกมาตั้งแต่เมื่อไร

หญิงสาวคนนี้เข้ามาอยู่ในปลายดวงใจของเขาทันที

ทำไมจึงทำให้คนชื่นชอบมากขนาดนี้?

รอจนฟู่จาวหนิงป้อนยาเสร็จ พวกเขาก็ล้วนรู้สึกว่าเวลาผ่านไปนานมากแล้ว

ยาชามนั้นป้อนลงไปหมดแล้ว

"อย่าเพิ่งปล่อยไท่ไท่อาวุโสลงมา" ฟู่จาวหนิงพูดกับเสิ่นเสวียน

ด้านในกระทั่งการเคลื่อนไหวก็ไม่มี

ตอนนี้พอเห็นไป๋รื่อออกมา พวกนางจึงรีบเข้ามาขวางเพื่อถามให้ชัดเจน?

"ไป๋รื่อ ไท่ไท่อาวุโสเป็นอย่างไรบ้าง? มีอะไรต้องการให้พวกเราช่วยก็ต้องให้พวกเราเข้าไปสิ"

"ใช่แล้ว อาเล็กเองก็เป็นผู้ชายนะ หมอหวางเองก็เป็นผู้ชาย ในห้องมีแต่ผู้ชายแล้วจะช่วยอะไรได้? มีเรื่องบางเรื่องต้องให้หญิงสาวอย่างพวกเราเข้าไปช่วย"

"ไป๋รื่อ" อวี๋อวี่เวยรรีบถามขึ้นมา "แม่นางคนนั้นที่ท่านลุงข้าพาเข้าไปเป็นใครกัน? นางอยู่ในนั้นทำอะไร? ตอนนี้นางทำไมถึงเข้าไปวุ่นวายได้ล่ะ? ให้นางออกมา อย่าไปวุ่นวายกับท่านลุงเลย ข้าดูแลนางได้"

นางต่างหากที่เป็นเจ้าบ้าน นางสามารถดูแลคนนอกแทนท่านลุงได้!

ไป๋รื่อมองคนเหล่านี้ผาดหนึ่ง ในดวงตาหยุดบนหน้าอวี๋อวี่เวยครู่หนึ่ง "กลับไปกันเถิด นายท่านไม่ให้พวกนางเข้าไป"

และไม่คิดจะให้อวี๋อวี่เวยมาต้อนรับคุณหนูจาวหนิงด้วย