เสิ่นเสวียนไม่ใช่คนที่มีปัญหาเรื่องนิสัย บอกว่ามองเป็นลูกสาว เช่นนั้นก็คือไม่คิดอะไรเกิดเลยกับฟู่จาวหนิงแน่นอน
ถ้าหากบอกว่าเป็นลูกสาว เช่นนั้นก็ยังพอเข้าใจได้
ถึงอย่างไรเสิ่นเสวียนก็อายุมากขนาดนี้แล้ว แล้วยังไม่ได้แต่งงาน การอยากจะยอมรับลูกสาวสักคนก็ไม่ได้ผิดอะไร
ไท่ไท่อาวุโสตอนนี้ก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาเสียแล้ว
"อาเสวียน เจ้าบอกมาหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น นี่มันก็เรื่องดีนี่นา ทำไมไม่รีบพุดออกมากัน?"
"แล้วยังมีอีกเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับตัวตนฐานะของฟู่จาวหนิง" เสิ่นเสวียนรู้สึกว่าในเมื่อพูดแล้ว เช่นนั้นก็พูดให้เข้าใจขึ้นมาดีกว่า
"ฟู่จาวหนิงแต่งงานแล้วจริงๆ สามีของนางคือเซียวหลันยวนอ๋องเจวี้ยนแห่งแคว้นเจา"
"อะไรนะ?"
ท่านผู้เฒ่าเสิ่นร้องเสียงหลงออกมา
"อ๋องเจวี้ยน ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ฟังผิด นางเป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยนที่แคว้นเจา" เสิ่นเสวียนเอ่ยต่อ
"เซียวหลันยวนข้ารู้จัก!" ท่านผู้เฒ่าเสิ่นหน้าเปลี่ยนสี "แต่เขาไม่ได้ว่าสุขภาพย่ำแย่จนต้องพักฟื้นอยู่แต่ที่ยอดเขาโยวชิงหรอกหรือ?"
ฟู่จาวหนิงรู้สึกเกินคาดขึ้นมาเหมือนกัน
"ท่านผู้เฒ่ารู้สถานการณ์ของเขาด้วยหรือ?"
"รู้สิ ตอนเขายังเล็กข้ายังเคยอุ้มเขาเลย" ท่านผู้เฒ่าถอนใจออกมา "ตอนนั้นข้าจำได้ว่าเป็นช่วงเทศกาลฤดูร้อน ทุกคนล้วนร้อนกันจนทนไม่ไหว แต่ตัวเด็กคนนั้นกลับเย็นเฉียบ แต่ดวงตาคู่นั้นก็น่าชมเสียจริง เหมือนนิลดำที่อาบจนชุ่มในสระน้ำ"
ฟู่จาวหนิงมองๆ เสิ่นเสวียน
"ท่านลุงไม่เคยบอกข้าเลยว่าท่านผู้เฒ่าก็เคยเจอกับเซียวหลันยวนมาแล้ว"
"อาเสวียนคิดว่าข้ามีจะมีพฤติกรรมไม่ดีกับจาวหนิงอย่างนั้นหรือ?"
ถึงกับจู่ๆ มาปกป้องนางแบบนี้เลย
"ถ้าหากเจ้าอารามโยวชิงอยากจะหาคนออกห่างทางโลกเป็นเพื่อนเขา พวกเราทางนี้ไม่มีคนที่เหมาะสมหรอก"
พวกเขาเลือกอยู่ทางโลกดีกว่า ไม่อยากจะไปอยู่ที่นั่น โดยเฉพาะหญิงสาวอายุน้อยที่หน้าตาสดใสอย่างฟู่จาวหนิง
"เจ้าคิดอะไรน่ะ" ท่านผู้เฒ่าโบกไม้โบกมือ "ที่ข้าไม่เคยบอกกับเจ้า เพราะว่าครั้งนั้นพี่ใหญ่ของเจ้าถูกเนรเทศออกไป อาสะใภ้ใหญ่กับหลานชายเจ้าก็หายไปหมด ในบ้านเกิดเรื่องตั้งมากมาย ข้าเองในใจก็กลัดกลุ้ม แล้วยังแสดงออกมาต่อหน้าพวกเจ้าไม่ได้อีก ก็เลยคิดหาวิธีปลดปล่อยใจบ้าง ถือโอกาสให้เจ้าอารามคาดคะเนหนทางของบ้านตระกูลเสิ่นพวกเราไปด้วยเลย"
"แล้วเขาคะเนอะไรออกมาบ้าง?"
สายตาของผู้เฒ่าเสิ่นตกไปอยู่บนตัวจาวหนิงอีกครั้ง "เขาบอกว่าสถานการณ์ที่ลำบากทำลายลงได้ แต่โอกาสรอดตอนนี้ยังต่ำอยู่"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
บทนี้ก็เปิดไม่ได้ จ่ายเงินแล้ว...
เพิ่งเติมเงิน เปิดอ่านไม่ได้เสียแล้ว...
บท 2173-2187 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
บทที่ 2542-2575 และ 2576-2580 ก็เปิดอ่านไม่ได้ ใครก็ได้ตรวจสอบให้ด่วน 11 กพ 69 แจ้งไปแล้ว ก็เงียบๆๆๆๆๆๆ...
ตั้งแต่บทที่ 1705-1906 ก็เปิดอ่านไม่ได้...
แย่มากเลย บทที่ 1705~1874 ยังเปิดอ่านไม่ได้เลย...
ผู้ดูแล ท่านรีบตรวจสอบด้วย มีหลายบท ที่เปิดไม่ได้...
ทำไมเปิดไม่ได้...
😄...
ไม่เข้าใจ?? ซื้อตอนแล้วทำไหมอ่านไม่ได้ ต้องแก่ตรงไหน กดซื้อซ้ำก็ขึ้นerror😞...