อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 974

"ท่านลุงคนโตไม่รู้ตัวตนฐานะของเขาหรือ?"

"ไม่รู้ เพราะคนคนนั้นอันที่จริงก็ทำการค้าในเมืองหลวงมานานแล้ว ก่อนนี้หน้าก็ไปมาเป็นประจำ ถือว่าคุ้นเคยเลยทีเดียว หลังจากเกิดเรื่องนี้ คนผู้นั้นก็หายตัวไป เหลือไว้แค่อักษรบนกำแพง ตัวหนังสือเขียนไว้ให้ลุงคนโตของเจ้า แล้วยังมีคำเตือนมาคำหนึ่ง และเพราะประโยคนั้นบอกตัวตนฐานะออกมาว่าลุงคนโตของเจ้าเป็นเจ้าแท่นบูชา ทำให้เขาดิ้นไม่หลุด"

"เมื่อเป็นเช่นนี้ ลุงคนโตจึงถูกคนอื่นใส่ร้ายไปแล้ว"

"อืม แต่ไม่มีใครหาคนผู้นั้นพบเลย"

"ท่านลุงหลายปีนี้ก็หามาโดยตลอดใช่ไหม?"

"หามาตลอดเลย แต่อีกฝ่ายก็เหมือนสลายหายไปจากโลกนี้แล้วอย่างไรอย่างนั้น ไม่มีร่องเลยเลยแม้แต่น้อย" เสิ่นเสวียนถอนหายใจ "ต่อมาข้าก็ป่วย จึงไม่ได้สนใจเรื่องนี้อีก อื๋อ?"

เสิ่นเสวียนจู่ๆ ก็เหมือนคิดอะไรออก เขานั่งตัวตรง มองฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงพอเห็นเขาเป็นเช่นนี้ก็เดาว่าเขาน่าจะคิดอะไรออก จึงไม่ได้ส่งเสียงทำให้ความคิดเขาสับสน รอให้เขาจัดระเบียบเสร็จแล้วพูดออกมาอีกครั้ง

"ตอนนั้นเหมือนตรวจเจออะไรแล้ว ต่อมาข้ารู้สึกไม่สบาย การตรวจสอบจึงขาดช่วงไป ตอนนี้พอมาคิดดู มันจะเป็นเพราะข้าตรวจสอบมาถูกทางแล้วหรือเปล่านะ?"

"ถ้าหากพูดเช่นนี้" ฟู่จาวหนิงเลิกคิ้ว "ก็สามารถระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้แล้ว ครอบครัวของท่านปู่อารองคนนั้น"

เพราะว่าสิ่งที่ทำให้เขาป่วยคือสิ่งที่คนในครอบครัวท่านปู่อารองให้มา

"ข้าจะไปตรวจสอบเบาะแสตอนนั้นอีกครั้ง ตรวจสอบต่อไป" เสิ่นเสวียนลุกขึ้นยืน "จาวหนิง ที่ข้าให้ครอบครัวพวกเขายังอยู่ที่นี่นั้นมีเป้าหมายอยู่ แต่ว่าเจ้าเองก็ต้องระมัดระวังด้วย"

"ข้ารู้แล้ว สองวันนี้ข้าเตรียมจะตรวจสอบสวนจิ้งชิวกับเรือนของท่านอย่างละเอียดเหมือนกัน ดุว่ายังมีอะไรที่ไม่ถูกต้องบ้างไหม"

"เช่นนั้นก็ดีที่สุด ลำบากเจ้าเสียแล้ว"

"คึกคักนั่นล่ะ แต่ว่าเสือสิงห์กระทิงแรดก็ปะปนกันเต็มไปหมด จาวหนิงเองก็หน้าตาดี ดึงดูสายตาเสียขนาดนี้ ต้องระวังอย่าให้ถูกคนไม่ดีจับตาเข้านะ ถึงตอนนั้นก็พาคนไปเยอะหน่อย"

"ข้ารู้แล้ว ต้องพาคนไปเยอะๆ แน่นอน ข้าเองก็จะพาพวกไป๋หู่ไปด้วย" ฟู่จาวหนิงตอบ

ไท่ไท่อาวุโสตอนนี้มองนางเป็นลูกหลานในบ้านไปแล้ว เป็นห่วงเอามากๆ

ฟู่จาวหนิงเองก็ตรวจสอบสวนจิ้งชิวอยู่หลายวัน แล้วก็เจอของบางอย่างออกมาจริงๆ ของมีพิษที่แผ่กลิ่นจางๆ ออกมา

ของเหล่านี้ซ่อนไว้อย่างมิดชิด ช่วงเวลาสั้นๆ หาไม่เจอ ถ้าคอยดมอยู่ตลอดเวลา พอผ่านไปนานวันเข้าจะส่งผลกระทบกับร่างกาย ถ้าหากเดิมทีเจ็บป่วยอยู่แล้ว ก็เท่ากับเป็นการตอกย้ำซ้ำเติมลงไป

แต่ว่านางก็ยังไม่ได้เปิดเผยออกไป ให้ไป๋หู่เอาสิ่งของนี้ส่งไปให้เสิ่นเสวียน เสิ่นเสวียนก็หัวเราะเย็นชาขึ้นมา หาคนเอาของไปซ่อนไว้ที่พวกท่านปู่อารองทางนั้น

นี่เรียกว่าตาต่อตา ฟันต่อฟัน