เข้าสู่ระบบผ่าน

พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 190

ดวงตาจิ้งจอกของฉินเจียวเยี่ยนพลันเบิกกว้าง กวาดตาไปทั่วลานเรือนด้านหน้า จึงได้เห็นบุรุษร่างกำยำชุดดำหลายสิบนายปีนข้ามกำแพงสูง กระโจนเข้ามาในจวนพร้อมดาบครบมือ พุ่งเข้าฟาดฟัน ต่อกรกับองครักษ์ของจวน

แสงเทียนจากโคมไฟริมทางเดินสาดส่องให้เห็นการต่อสู้ระหว่างชายชุดดำกับองครักษ์ในจวน คมดาบที่เปื้อนเลือดสะท้อนเข้ามาในแววตา เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นเป็นระยะ

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ และเสียงคำรามต่ำ ๆ ของคนร้ายใกล้เข้ามาทุกที “จับตัวพระชายาเฟิงอ๋องให้ได้!!”

พวกมันต้องการจับตัวฉินเจียวเยี่ยน!!

หลินซื่อเบิกตากว้าง เมื่อรับรู้ว่า ภัยอันตรายเข้ามาใกล้ตัวบุตรสาวของนางแล้ว

“ปกป้องพระชายา!!” เสียงองครักษ์รอบเรือนตะโกนกลับ พร้อมเสียงคมดาบที่ปะทะกันแว่วดังเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องโอดโอย และเสียงของหนักหล่นลงสู่พื้น

เสียงเหี้ยมเกรียมตะโกนก้อง “ผู้ใดขวางทางฆ่าให้หมด!!”

“พระชายาหนีไปพ่ะย่ะค่ะ!!” เสียงองครักษ์นายหนึ่งดังขึ้นมา “หนีไปพ่ะย่ะค่ะ! พวกกระหม่อมจะถ่วงเวลาไว้ อ๊าก!”

เสียงร้องเตือนดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเจ็บปวด ทำให้หลินซื่อ ฉินเจียวเยี่ยน และสาวใช้ที่ยืนตัวสั่นเทา เริ่มได้สติ

“หนี... เราต้องหนี!” หลินซื่อตะโกนขึ้น พลางคว้าแขนบุตรสาวหันซ้ายหันขวา เมื่อเห็นว่า เรือนส่วนตัวนี้มีทางออกเพียงแค่ทางเดียว นางจึงลากฉินเจียวเยี่ยนไปทางหน้าประตู

โชคดีว่า พวกคนร้ายกำลังต่อสู้ติดพันกับองครักษ์ที่เพิ่มจำนวนขึ้น จึงยังไม่สามารถเข้ามาประชิดตัวพวกนางได้ในเร็ว ๆ นี้

หลินซื่อลากฉินเจียวเยี่ยนวิ่งไปทางประตูหลังของจวน โดยมีชุนเถาและชุนหลิ่ววิ่งตามติดมาทางด้านหลัง เสียงหอบหายใจประสานไปกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัว ราวกับจะหลุดออกมา

ใบหน้าของฉินเจียวเยี่ยนซีดเผือด

“พระชายาอยู่นั่น!!” เสียงคนร้ายตะโกนไล่หลังขึ้นมา ทำให้พวกนางทั้งสี่วิ่งเร็วมากยิ่งขึ้น แล้วเลี้ยวหลบตรงมุมโรงครัว

ช่องทางนี้ เป็นช่องทางที่นางบังเอิญเจอ เมื่อครั้งที่มาเดินสำรวจรอบจวน ในคราแรก นางตั้งใจจะบอกเซียวชิงเฟิงให้หาคนมาซ่อมแซมรูนี้ แต่คิดอีกที เก็บไว้เป็นช่องทางสำรองในยามที่ต้องการหนีเที่ยวเสียดีกว่า

ฉินเจียวเยี่ยนใช้สองมือแหวกพุ่มไม้ออก จนถูกหนามสร้างรอยแผลเป็นทางยาว แต่บัดนี้ ไม่ใช่เวลามาพะว้าพะวังความเจ็บปวดนั้นแล้ว นางรีบก้มตัวแล้วคลานออกไปในทันที

ปลายทางอีกด้าน นางก็สั่งปลูกพุ่มไม้ขึ้นมาปิดบังอำพรางด้วยเช่นกัน ดังนั้น ในยามที่นางคลานออกมา จึงต้องใช้สองมือปัดป่ายพุ่มไม้เป็นทางด้วยเช่นกัน

“ฮึบ!” ฉินเจียวเยี่ยนส่งเสียงเฮือกสุดท้าย เมื่อคลานพ้นรูสุนัขลอดมาได้ทั้งตัว นางกวาดสายตามองรอบทิศที่มืดสนิท จึงได้ลุกขึ้นยืนปัดชายกระโปรงไปมา ก่อนที่จะคิดว่า ควรจะวิ่งหนีไปในทิศทางใดได้ดี

ดาบคมก็ถูกพาดลงบนบ่าจนฉินเจียวเยี่ยนสะดุ้งด้วยความตกใจ ดวงตาจิ้งจอกเบิกกว้าง มองเจ้าของดาบในทันใด ก่อนจะเห็นบุรุษร่างกำยำในชุดดำ ปิดบังใบหน้ามิดชิดเหลือเพียงดวงตาเหี้ยมเกรียมที่ส่อแววเตือนว่า ห้ามเคลื่อนไหวส่งเดชโดยเด็ดขาด

“ทูลเชิญพระชายาเสด็จไปกับเราสักครู่เถิด...”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC