เข้าสู่ระบบผ่าน

พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC นิยาย บท 219

“อ๊ะ! พวกเจ้าเป็นผู้ใดกัน? กล้าดีอย่างไรจึงบุกเข้ามาในห้องของพวกข้า” เสียงทุ้มต่ำเช่นคนดัดเสียงของฉินเจียวเยี่ยนดังขึ้น ก่อนที่ร่างหนุ่มน้อยที่เพิ่งผ่านวัยสวมกวานได้ไม่นานจะปรากฏขึ้นที่ด้านหลังพวกเขาทั้งสอง “ห้องนี้ ข้าและพี่ชายจองไว้แล้ว พวกเจ้าเข้ามาได้อย่างไร?”

ฉินเจียวเยี่ยนร้องถามเสียงดัง ด้วยเกรงว่า บุรุษทั้งสองจะทำให้เมิ่งลี่ สหายรักของนางต้องตกใจ โดยที่ชายทั้งสองยังคงยืนบังอยู่หน้าห้อง

“เมื่อครู่ พวกข้าเห็นว่ามีคนร้ายลอบเข้ามา จึงได้มาตรวจดูความปลอดภัยของนายท่านขอรับ” สือโถวรีบตอบอย่างนอบน้อม

ฉินเจียวเยี่ยนสังเกตว่า ทั้งสองคนตรงหน้าสวมใส่อาภรณ์เฉกเช่นคนดูแลความปลอดภัย อีกทั้งยังไม่มีอาการร้อนรน จึงเริ่มเบาใจ คิดว่า เมิ่งลี่คงไม่มีอันตรายใด

นางจึงโบกมือขับไล่บุรุษทั้งสองให้หลบทาง “หากห้องข้าไม่มีสิ่งใดแล้ว พวกเจ้าก็จงไปเสีย”

ชายกำยำสองนายก้าวเท้าถอยหลังหลบไปคนละทาง เปิดโอกาสให้ฉินเจียวเยี่ยนเดินเข้าห้องรับรอง “อย่ามาขวางเวลาสำราญ…”

หื้ม!?

เหตุใดจึงได้มีเมิ่งลี่สองคน???

ดวงตาจิ้งจอกเบิกกว้าง เมื่อเห็นภาพตรงหน้า สหายรักของนางกำลังนั่งอยู่บนตักของชายหนุ่มในชุดที่นางสั่งให้ชุนเถานำมาให้เมิ่งลี่ใส่อย่างแน่นอน

ท่วงท่าของเมิ่งลี่นั้นกำลังยั่วยวนชายหนุ่มอย่างโจ่งแจ้ง เรียกได้ว่า มองเห็นได้อย่างชัดเจนตั้งแต่หน้าประตูของหออวี่หลิน นอกจากนี้ มือของบุรุษผู้นั้นยังทั้งโอบกอดและลูบไล้เรียวขาของสหายนางอีกด้วย

จะกล่าวว่า เมิ่งลี่กำลังลูบไล้เมิ่งลี่ก็คงไม่ใช่?

ฉินเจียวเยี่ยนสาวเท้ากลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม พลางสำรวจความปลอดภัยของสหายที่เรียบร้อยปลอดภัยดี นางจึงเบาใจ ก่อนจะหันกลับไปมองแขกไม่ได้รับเชิญสองนายที่ยังยืนปักหลักอยู่เช่นนั้น

“ในเมื่อไม่มีสิ่งใดแล้ว พวกเจ้าก็ไปเสีย พวกข้าเสียหลายตำลึงทอง เพื่อมาชื่นชมนางโลมและร่ำสุราที่หอของพวกเจ้า” ฉินเจียวเยี่ยนแค่นเสียงต่ำ “อย่ามามัวขวางทางสำราญของพวกข้า มิเช่นนั้น ข้าคงต้องฟ้องเจ้าของหอของพวกเจ้าแล้ว”

“ขอรับ ขอรับ” สือโถวรีบก้มศีรษะ แล้วรีบฉุดแขนของสหายที่อยู่ด้านหลังให้รีบออกไป โดยที่เฮยหลางยังคงกวาดสายตาไปทั่วห้องอีกครั้งหนึ่งเป็นการทิ้งทวนครั้งสุดท้าย แต่เมื่อไม่พบพิรุธใด จึงต้องยอมล่าถอยออกไป

“ฮู่ว” สามเสียงระบายลมหายใจดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ต่างคนต่างสบตากัน เป็นฉินเจียวเยี่ยนที่ไวกว่า นางลุกขึ้นไปดึงรั้งร่างสหายสนิทให้ลงจากตักของชายแปลกหน้า แล้วยืนบังอยู่ด้านหน้าราวกับแม่นกกำลังกางปีกปกป้องลูกนกไร้เดียงสา

“เจ้าเป็นใคร?”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC