เซียวชิงเฟิงใช้สองมือในการควบคุมจังหวะการทิ้งตัวของคนในอ้อมแขน พร้อมทั้งผลักดันแกนกายของตนเข้าหาอีกฝ่าย บดเบียดเสียดสีสัมผัสเนื้ออ่อนนุ่มข้างใน ทะลุทะลวงเข้าหาอย่างต้องการให้ไปได้ลึกที่สุด
ร่างบางด้านบนสั่นคลอนไปตามแรงโยก จนเมื่อเซียวชิงเฟิงทนไม่ไหวจึงได้พลิกร่างของฉินเจียวเยี่ยนให้กลับลงมานอนบนเตียง เรือนผมนุ่มสลวยสีดำสยายยาวล้อมกรอบดวงหน้าแดงก่ำจากการออกแรงของเขา
ฉินเจียวเยี่ยนปรือตามองเสือร้ายที่กำลังคร่อมร่างของนางอยู่ ทั้งที่ช่วงล่างของทั้งสองยังคงผสานเป็นหนึ่งเดียวกัน
ดวงตาดอกท้อโลมเลียเรือนร่างอรชรใต้ร่าง ผ้าโปร่งที่นางสวมใส่เริ่มหลุดลุ่ยจนเปิดเปลือยเนื้อตัวบางส่วนให้เขายลได้ด้วยตาเปล่า แม้ว่ากระโปรงช่วงล่างจะขยับขึ้นมากองบนหน้าท้องเนียนก็ตาม
“ท่าน... นายท่าน” ฉินเจียวเยี่ยนเรียกอีกครั้ง ฉับพลันนางรู้สึกได้ถึงความแข็งขึงที่ผงาดล้ำอยู่ภายในร่างของนาง
‘หรือที่เขาบอกกันว่า ยามอยู่บนเตียงให้เป็นนางคณิกาของสามี จะเป็นเรื่องจริง?’
เสียงความคิดนั้น ทำให้เซียวชิงเฟิงขมวดคิ้วเพียงเล็กน้อย
ผู้ใดหนอ ช่างสั่งสอนไท่จื่อเฟยของเขาได้ดีจริง ช่างน่ามอบรางวัลให้อย่างงาม...
แต่ยามนี้ เขาคงต้องมอบรางวัลให้นางคณิกาใต้ร่างของเขาเสียก่อน
เร็วเท่าความคิด เซียวชิงเฟิงช้อนแขนข้างหนึ่งไปใต้ข้อพับ บังคับให้ขาเรียวพาดอยู่บนท่อนแขนของเขา ทำให้ช่องทางเร้นลับของฉินเจียวเยี่ยนถูกขยายทางให้กว้างขึ้นในทันที
ฉินเจียวเยี่ยนยกเปลือกตามองค้อน “ข้าน้อยดูแลนายท่านได้ดีเช่นนี้แล้ว นายท่านไม่คิดจะไถ่ตัวข้าบ้างหรือ?”
มุมปากของเซียวชิงเฟิงกระตุกเป็นรอยยิ้ม เมื่อรู้ว่า แม่นางน้อยของเขากำลังคิดสิ่งใด คงจะกำลังคิดเอาตนเองไปเปรียบเทียบกับคุณหนูรองเมิ่งอยู่สินะ
“หากเป็นเจ้า ไม่ว่าจะกี่หมื่นตำลึงทอง ข้าก็ยินดีจ่าย”
ได้ยินเพียงเท่านั้น ฉินเจียวเยี่ยนก็ยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจกับคำตอบที่ได้รับ สองแขนยกขึ้นโอบรอบคอของอีกฝ่าย บังคับให้เขาโน้มต่ำลงมาใกล้ เอวบางร่อนขยับไปมาอย่างท้าทาย
“นายท่านใจดีเช่นนี้ ให้ข้าน้อยโอบอุ้มท่านไว้ในตัวทั้งคืนเลยดีหรือไม่?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
เมื่อไหร่ตอนใหม่จะมาหรอคะ รอนานจุงเบย อดใจไม่ไหว 🥹...