‘กุญแจสำคัญคืออะไร’
สมองของซ่งชิงทำงานอย่างรวดเร็วโดยประกอบกับประสบการณ์การล้มเหลวที่ผ่านมาหลายครั้ง และเช่นเดียวกับความสำเร็จในการปฏิบัติการครั้งนี้
‘ขั้นตอนก่อนหน้านี้ยังเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนไปจริงๆ คงเป็นขั้นตอนสุดท้าย’
‘เปรี้ยง!’
‘เสียงสายฟ้าฟาดครั้งนี้ต่างจากครั้งที่แล้วอย่างไรหรือ’
ประกายไฟจางๆ ลุกวาบอยู่ภายในใจเขา จากนั้นซ่งชิงก็ตกใจและพูดอย่างตื่นเต้น
“ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้ว”
“สวี่หนิงเยี่ยน เจ้าเป็นอัจฉริยะด้านการเล่นแร่แปรธาตุที่น่าทึ่งจริงๆ”
“แม้ว่าเจ้าจะไม่เคยเห็นความล้มเหลวของพวกเรามาก่อน ทว่าใจของเจ้ารู้ดีอยู่แล้วใช่หรือไม่ เจ้ารู้สาเหตุที่แท้จริงของความล้มเหลวของพวกเรา”
ไม่เลย ข้ารู้เพียงแค่ความคิดของเจ้าค่อยๆ เปลี่ยนไปเท่านั้น…สวี่ชีอันไม่เอ่ยคำใด เขาได้แต่ยิ้ม
“เช่นนั้นกุญแจสำคัญคือสิ่งใด ศิษย์พี่ซ่ง เจ้าพอจะรู้อะไรบ้างหรือไม่”
“โธ่เอ๊ย ศิษย์พี่ซ่ง อย่าสาธยายให้มากความเลย พูดตรงๆ คือการเล่นแร่แปรธาตุนี้กำลังเปลี่ยนหัวใจข้าให้กลายเป็นปีศาจ”
นักเล่นแร่แปรธาตุชุดขาวถามด้วยความกังวล
ซ่งชิงกระแอมพร้อมกับมองไปยังรอบๆ เหล่าศิษย์น้องและกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“มันเป็นระดับความรุนแรงของเสียงฟ้าผ่า”
เมื่อพูดจบ เขามองไปที่สวี่ชีอันด้วยสายตาอันแน่วแน่
สวี่ชีอันยิ้มและพยักหน้าก่อนกล่าวว่า
“ข้าตั้งชื่อมันว่าแรงดันไฟฟ้า”
แรงดันไฟฟ้าสำหรับการฟอกโซเดียมควรถูกควบคุมอยู่ที่ 6-15 โวลต์
‘แรงดันไฟฟ้าเช่นนั้นหรือ!’
ซ่งชิงตกตะลึง เนื่องจากเป็นอีกคำที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน เขารู้จักไฟฟ้าดี ทว่าแรงดันไฟฟ้าคืออะไร
ตามสัญชาตญาณ เขารู้สึกได้ว่านี่เป็นสิ่งที่น่าทึ่งและลึกซึ้งพอๆ กับเนื้อหาที่ถูกเขียนไว้ในหนังสือสีน้ำเงินเล่มนั้น
นักเล่นแร่แปรธาตุชุดขาวผู้หนึ่งก้าวไปข้างหน้าและยกมือคำนับให้กับสวี่ชีอัน
“ศิษย์พี่ได้โปรดชี้แจง แรงดันไฟฟ้าคือสิ่งใด”
“ได้โปรดชี้แนะพวกเราด้วย” นักเล่นแร่แปรธาตุชุดขาวคนอื่นๆ ยกมือคำนับและกล่าวพร้อมกัน
ฉู่ไฉ่เวยที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกอิจฉา เพราะนางชื่นชมในความเป็นอาจารย์และการชี้แนะต่อลูกศิษย์มากที่สุด ทว่าน่าเสียดายที่นางเป็นเพียงปรมาจารย์ฮวงจุ้ยเท่านั้น จึงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะสอนลูกศิษย์
แรงดันไฟฟ้าหรือเรียกอีกอย่างว่าความต่างศักย์ ซึ่งเป็นปริมาณทางกายภาพที่ใช้วัดความแตกต่างพลังงาน จากประจุหนึ่งหน่วยในสนามไฟฟ้าสถิตเนื่องจากศักย์ต่างกัน…ซึ่งแน่นอน ข้าคิดว่าพวกเจ้าคงไม่เข้าใจในสิ่งที่ข้าพูดไปทั้งหมด สวี่ชีอันกระแอมหนึ่งครั้งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“ไฟฟ้าเปรียบเช่นการไหลของน้ำ ซึ่งจะไหลไปยังจุดต่ำสุด”
สวี่ชีอันยกถ้วยน้ำชาขึ้นและเทน้ำในถ้วยออกมา
“ไม่สำคัญว่าถ้วยใบนี้จะตกใส่ผู้ใด ทว่าสำคัญตรงที่น้ำจะหกลงตรงไหน และคนคนนั้นจะได้รับผลกระทบต่อกล้ามเนื้อจากโครงกระดูกภายในที่อยู่ในร่างกายจากน้ำที่หกใส่ หรืออาจสิ้นชีพ เช่นเดียวกับไฟฟ้า ซึ่งข้าเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า แรงดันไฟฟ้า”
เขาใช้ตัวอย่างที่เข้าใจง่ายนี้เพื่ออธิบายถึงแรงดันไฟฟ้า
เหล่าคนชุดขาวของสำนักโหราจารย์ขมวดคิ้ว พวกเขาหมดหนทางที่จะเข้าใจคำพูดของสวี่ชีอัน
แม้ว่าพวกเขาจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีความสามารถในการจัดการกับสายฟ้า ทว่านั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะเข้าใจแก่นแท้ของสายฟ้า
ทันใดนั้นซ่งชิงที่กำลังเข้าใจอะไรบางอย่างจึงกล่าวอย่างตื่นเต้น
“เช่นนั้นสายฟ้าจะฟาดเข้ากับต้นไม้ในวันที่ฝนตก เพราะต้นไม้อยู่ในจุดที่ต่ำสุดงั้นหรือ เช่นเดียวกับฟ้าฟาดลงตรงมนุษย์ อนึ่ง หากเป็นเพียงกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ อย่างมากก็แค่ทำให้พวกเราเป็นอัมพาต และหากถูกกระหน่ำด้วยสายฟ้าฟาด ชีวิตเจ้าอาจดับสูญได้”
“ความจริงก็คือแรงดันไฟฟ้าจากสายฟ้านั้นรุนแรงเกินกว่าขีดจำกัดของมนุษย์ที่จะต้านทานได้ เสียงฟ้าร้องเปรียบเสมือนเสียงดังอันกึกก้องจากน้ำตกที่ไหลจากที่สูงลงสู่พื้นดิน กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เปรียบเสมือนน้ำเพียงหนึ่งถ้วยที่เราสามารถต้านทานได้”
เมื่อได้ยินซ่งชิงพูดเช่นนั้น เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุชุดขาวดูร่าเริงขึ้นมาทันใด และตื่นเต้นที่จะได้รับรู้ความหมายอันแท้จริง พวกเขามองไปยังสวี่ชีอันที่กำลังพยายามพิสูจน์ความจริงอยู่
เอิ่ม ใช้หลักการนี้หรือ
สาเหตุที่ต้นไม้ถูกสายฟ้าฟาดไม่ใช่เพราะน้ำฝนเป็นตัวนำกระแสไฟฟ้างั้นหรือ อาจารย์มัธยมต้นของข้าไม่ได้อธิบายไว้…ใบหน้าของสวี่ชีอันเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม ทว่าเขายังไม่ค่อยแน่ใจในเรื่องนี้
“ชายหนุ่มผู้ควรค่าแก่การสั่งสอน”
“สิ่งนี่เขียนอยู่ในคัมภีร์โบราณการเล่นแร่แปรธาตุเล่มนั้นด้วยหรือ”
ชายหนุ่มในชุดขาวถามขึ้น ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ใช่แล้ว มีเพียงข้าเท่านั้นที่ได้อ่านคัมภีร์โบราณการเล่นแร่แปรธาตุเล่มนั้น และข้าศึกษามันมาแล้ว เนื้อหาสั้นๆ ของจดหมายที่ข้าส่งไปยังสำนักโหราจารย์เป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งเท่านั้น”
สวี่ชีอันชะงักไปครู่หนึ่งและกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“คัมภีร์โบราณการเล่นแร่แปรธาตุเล่มนั้นไม่เพียงแต่บันทึกความรู้ไว้เท่านั้น ทว่ายังรวมถึงการเล่นแร่แปรธาตุที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนอีกด้วย”
‘การเล่นแร่แปรธาตุที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน…’ และทันใดนั้นทุกคนก็หายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผู้พิทักษ์รัตติกาลแห่งต้าฟ่ง