ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 228

บทที่ 228 โลกความฝัน (2)

มองไปที่เวลาที่อยู่ที่ข้อมือของเขาก็พบว่าเป็น 770 ชั่วโมงแล้ว “ช่างน่าสนใจ” ฉิงเทียนยิ้มและพูดในใจ โลกที่สร้างโดยปีศาจจิตใจนี่ทำให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมานิดหน่อย

“ฉิงเทียน ไปที่บาร์กุหลาบกันเถอะ!” เจ้าดำที่อยู่ด้านหลังของฉิงเทียนก็ได้เดินมาโอบไหล่เขาจากข้างหลัง สีหน้าของเขาบ่งบอกประมาณว่า เขาอดใจรอที่จะไปไม่ไหวแล้ว!

“อืม, ผมเองก็อยากไปนานแล้ว” ฉิงเทียนลูบจมูกของเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่เขาออกจากโรงงานมา ฉิงเทียนก็ได้ตกใจกับภาพที่อยู่ตรงหน้าเขา มีตึกระฟ้ามากมายที่สูงหลายร้อยเมตร พวกเขาต่างก็มองแทบไม่เห็นยอดตึก และรถที่ขับผ่านไปมาอย่างรวดเร็วบนท้องฟ้า ถึงแม้หน้าตาของรถจะเหมือนเดิม แต่รถเหล่านี้กลับไม่มีล้อ

แม้แต่รถไฟก็ยังวิ่งกลางอากาศ แต่ว่าก็ยังพอมีรถธรรมดาที่วิ่งบนถนนอยู่บ้าง แต่ความเร็วก็ยังเร็วมากอยู่ดี!

“แม่เจ้าโว้ย, เยี่ยมไปเลย! เจ้าปีศาจจิตใจนี่สร้างภาพลวงตาขึ้นมาให้เป็นโลกไฮเทคอย่างนั้นเรอะ” ฉิงเทียนพูดในใจ

“มัวแต่เหม่อลอยอะไรอยู่ ไปกันเถอะ!” เจ้าดำตบไหล่ของฉิงเทียนจากด้านหลัง

“อื้ม ไปกัน” ฉิงเทียนกล่าว แล้วทั้งสองคนก็พากันเดินเข้าไปในตรอกเล็กๆแห่งหนึ่ง

ทันทีที่เข้ามาในตรอกนั้น สภาพแวดล้อมก็ได้มืดลงและไม่มีแสงส่องเข้ามาจากภายนอก

ชีวิตที่มีสีสันภายใต้บรรยากาศที่อึมครึมช่างสมกับเป็นบรรยากาศของแหล่งรวมโลกีย์จริงๆ ชุดกระโปรงที่หลากสีสันและกลิ่นหอมของน้ำหอมต่างๆกัน ทันทีที่เข้ามาในย่านบาร์ บรรยากาศในเมืองเมื่อสักครู่ก็หายไปหมดทันที

“ฉิงเทียนที่ไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ ฉันเคยชวนนายกับเจ้าอ้วนมาก่อนแล้วแต่พวกนายก็ไม่ยอมมากัน!” เจ้าดำพูดพร้อมกับยิ้ม เมื่อก่อนทั้งสองคนไม่ยอมเชื่อเขา ตอนนี้ก็รู้สึกพ่ายแพ้ไปซะ!

“แล้วร้านกุหลาบอยู่ที่ไหนล่ะ?” ฉิงเทียนถามกลับทันที

“ยังไม่ถึง อยู่ลึกเข้าไปอีกหน่อย!” เจ้าดำตอบพร้อมกับยิ้มและมองมาที่ฉิงเทียนที่เหมือนอดใจรอไม่ไหว

แล้วก็พบร้านที่มีป้ายร้านหลอดไฟนีออนที่ไม่สว่างมากนัก เป็นร้านบาร์ขนาดกลางๆที่อยู่ห่างจากบรรยากาศที่วุ่นวายเมื่อสักครู่เล็กน้อย! ป้ายหลอดไฟร้านนั้นเป็นรูปกุหลาบที่หลากสีสัน

“เป็นยังไง ได้อารมณ์ใช่ไหมล่ะ?” เจ้าดำพูดกับฉิงเทียนอย่างคลุมเครือ “ที่นี่นะมีสาวๆมากมายอยู่ในร้าน และส่วนใหญ่ก็ยังว่างด้วย!”

มองไปที่สีหน้าของเจ้าดำที่อดใจรอไม่ไหว ฉิงเทียนก็ได้หัวเราะออกมา NPCที่สร้างขึ้นมาโดยปีศาจจิตใจนี่ไม่เลวดีจริงๆ!

“ปะ เข้าไปกันเถอะ!” ฉิงเทียนพูดพร้อมกับยิ้ม!

ทันทีที่เข้ามาในร้าน ก็พบเป็นร้านเล็กๆที่มีแสงไฟที่สลัวๆชวนฝัน ที่บาร์ ที่มุมร้าน และแม้แต่กลางร้าน ก็ล้วนแต่มีชายหนุ่มกับหญิงสาวกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ในร้าน และตามมาด้วยเสียงหัวเราะของหญิงสาวมาเป็นระยะๆ

“ฮ่าๆ ฉิงเทียนฉันขอตัวไปสนุกก่อนนะ” เจ้าดำที่มีสีหน้าทนไม่ไหวแล้วพูดกับฉิงเทียน จากนั้นก็ได้เดินแยกจากไปอย่างคุ้นเคยกับที่นี่ แล้วในขณะที่เดินไปอยู่นั้นก็ได้หันหน้ากลับมาแล้วเตือนเขา “ฉิงเทียน ค่าใช้จ่ายที่นี่ค่อนข้างแพงอยู่ ระวังเรื่องเวลาด้วยล่ะ!”

“โอเค เข้าใจแล้ว” ฉิงเทียนยิ้มและโบกมือให้กับเจ้าดำ

“ขอให้สนุกล่ะ” เขาพูดอย่างคลุมเครือและยิ้มมาให้

ฉิงเทียนยังไม่ได้เดินไปไหนไกล เขามองดูบรรยากาศรอบๆอย่างเงียบๆ แล้วทันใดนั้นเองก็มีหญิงสาวที่ดูสง่างามมากและแต่งหน้าหนาเตอะ มีเพียงบราเซียร์สีกุหลาบที่ปิดหน้าอกของเธอและมีชุดกระโปรงหนังใส่ทับตัวเธอเอาไว้ซึ่งสีตัดกับถุงน่องสีขาวของเธอ ซึ่งกำลังถือแก้วเหล้าสีอำพันอยู่ในมือของเธอและเดินเซไปเซมา “ดื่มด้วยกันสักหน่อยไหมสุดหล่อ?” หญิงสาวคนนั้นพูดด้วยเสียงที่น่าหลงใหลมากสามารถทำให้ผู้คนอยู่ในสภาพไร้ความรู้สึกได้เลย

ไม่คิดเลยว่าปีศาจจิตใจจะสร้างผู้หญิงแบบนี้ขึ้นมาได้ ฉิงเทียนพูดอย่างดูถูกในใจ แล้วฉิงเทียนก็ได้ผลักเธอออกไปแล้วพูดตอบ “ขอโทษด้วยนะ ผมไม่สนใจคนที่เมาเป็นลิงที่รู้แต่วิธีผสมพันธุ์หรอก”

หญิงสาวคนนั้นดูเหมือนว่าจะไม่ได้เมาเหล้ามากนัก และหัวของเธอยังฟังได้ชัดอยู่ เมื่อเธอได้ยินคำว่า “ลิง” เลือดของเธอก็ได้พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที โดยปราศจากซึ่งเสียงที่นุ่มนวลแบบเมื่อสักครู่ เธอได้ขว้างแก้วเหล้าลงที่พื้นทันที “ไอ้หนูตัวเหม็น ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วสินะ ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ” พูดจบเธอก็เดินไปหากลุ่มคนที่อยู่ที่มุมร้านอย่างเกรี้ยวกราด

เขาจึงได้เดินไปที่บาร์แล้วสั่งวอดก้ากับบริกร

“เดี๋ยวสิ ฉันบอกให้พวกนายไปได้แล้วเหรอ?” ฉิงเทียนยืนอยู่ข้างหน้าชายหัวโล้นแล้วยิ้ม

ชายหัวโล้นก็ตกใจ และสีหน้าก็บ่งบอกว่าท่าทางจะไม่ดีแล้ว แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ได้เดินออกมาแล้วพูดอย่างไม่กลัวใคร “พี่โล้นจัดการเขาซะเลยสิ ทำไมถึงได้กลัวเขาล่ะ?” เธอพูดแล้วก็เอาตัวของเธอถูไถเข้ากับตัวของชายหัวโล้น

“ออกไปซะอีนังนี่ ทำไมถึงยังไม่ขอโทษพี่ชายคนนี้อีก” ชายหัวโล้นตบหน้าของผู้หญิงคนนั้น แล้วจากนั้นก็ได้หันมายิ้มกับฉิงเทียนแล้วพูด “พี่ชาย พี่พอจะช่วยหยวนๆได้หรือไม่?”

ผู้หญิงคนนั้นก็มองไปที่ชายหัวโล้นด้วยสีหน้าที่ผิดหวัง แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะขัดคำสั่งของเขา แล้วก็หันหน้าไปฉิงเทียนแล้วพูดอย่างไม่เต็มใจ “พี่ ฉันขอโทษด้วย ฉันผิดไปแล้ว”

ฉิงเทียนมองไปที่ NPC สองคนนี้แล้วเกือบคิดว่ามันเป็นของจริง ถ้าเขาไม่รู้ว่าคนพวกนี้อาศัยอยู่ในโลกภาพลวงตานี้ สีหน้าของพวกเขานั้นเหมือนคนจริงๆมาก!

ฉิงเทียนก็ได้ยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูดขึ้น “พวกคุณก็น่าจะรู้ว่าผมต้องการอะไร ถ้าพวกคุณจะยอมทำตามดีๆ ผมก็จะตกลงหยวนๆให้ แต่ถ้าคุณไม่ยินยอมผมก็จะจัดการลงมือเอง!” เขามองไปที่NPCหัวโล้นที่อยากจะร้องไห้ตรงหน้าเขา

ฉิงเทียนก็รู้สึกสนุกขึ้นมา ตอนนี้เขารู้สึกเป็นพวกรีดไถเลย ถึงจะรีดไถ NPC ก็เถอะ

แล้วชายหัวโล้นก็ได้จ้องไปที่ฉิงเทียน ราวกับรู้ว่าเขานั้นได้ไปเหยียบกับระเบิดเขาให้แล้ว และเขาจะต้องชดใช้ค่าเสียหายในครั้งนี้ ตอนนี้เขารู้สึกอยากจะฆ่าผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาแล้ว

ชายคนนั้นก็ได้ถามเขาด้วยสีหน้าที่ไม่ดี “พี่ชาย พี่ต้องการเท่าไรเหรอครับ?” ตอนนี้เขาทำหน้าเหมือนกับลูกสะใภ้ที่กำลังถูกดุ!

“แล้วตอนนี้คุณมีเท่าไรล่ะ?” ฉิงเทียนพูดด้วยสีหน้าที่ราวกับพ่อค้าหน้าเลือด

“พี่ชายที่นี่มีคนอยู่มากเกินไป มันไม่ดีที่จะเปิดเผยที่นี่หรอกครับ” ชายหัวโล้นพูดด้วยสีหน้าที่ราวกับแม่เสีย

แล้วฉิงเทียนก็ลองคิดดู ก็มีผู้คนอยู่กันมากมายที่นี่จริงๆ บางทีอาจจะมีคนที่เป็นสายตาให้เจ้าปีศาจอยู่ก็ได้ เขาจึงได้ผงกหัวแล้วพูดขึ้น “ก็ได้ เราไปที่อื่นกัน!” หลังจากที่พูดจบเขาก็ได้ลากชายหัวโล้นเดินไปยังตรอกมืดๆแห่งหนึ่ง

“ลูกพี่ ลูกพี่!” กลุ่มชายหัวโล้นมองดูหัวหน้าของเขาที่ถูกพาไปอย่างสยองขวัญ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปยุ่ง เพราะพวกเขาเห็นความสามารถของฉิงเทียนแล้ว และพบว่าไม่ใช่อะไรที่คนอย่างพวกเขาจะไปยุ่งได้เลย