บทที่ 235 โลกความฝัน (9)
“เอ้า จะให้ตัดตรงจากตรงไหนก่อน?” คนตัดหินที่ไม่สนใจชายแว่นทอง แล้วหันไปถามฉิงเทียน
“ตัดจากมุมนี้ก่อนละกัน” ฉิงเทียนพูดแบบไม่คิดมาก จริงๆแล้วไม่ว่าจะตัดหินนี้ยังไง หยกที่อยู่ข้างในก็จะโผล่ให้ผู้คนได้เห็นอยู่ดี!
“ได้!” คนตัดหินขานรับ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาเจียหินก้อนนั้น!
เฉียงเวยและเจ้าดำต่างก็มองไปที่การทำงานแต่ละขั้นต้อนของคนตัดหินด้วยสีหน้ากระวนกระวาย และจ้องไปที่หินก้อนนั้น! อย่างไรเสียหินก้อนนี้เป็นเหมือนชีวิตของฉิงเทียน!
“เขียว เขียว” จู่ๆเจ้าดำก็ได้ตะโกนขึ้นมา ในเวลานี้เฉียงเวยเองก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมานิดหน่อย!
ส่วนชายใส่แว่นทองเมื่อได้ยินคำว่าเขียว เขาก็ไม่อยากจะเชื่อและจ้องไปที่หินที่กำลังตัดอยู่ “ทำไมไอ้หนูนี่ถึงได้โชคดีแบบนี้? ทำไมพอเราพนันกับเขาแล้วก็แพ้ตลอด หรือว่าวันนี้ดวงเราจะไม่เหมาะที่จะพนัน”
“ยังจะตัดต่อไหมครับ? คนตัดหินพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น อย่างไรเสีย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาตัดได้หยกเช่นนี้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขานั้นโชคดีมาก
“ตัดสิ ทำไมจะไม่ตัดล่ะ! ลูกชายของผมยังเป็นหนี้ผมอยู่เลยนะ” ฉิงเทียนตะโกนออกมา
เฉียงเวยที่อยู่ใกล้ๆก็ได้ปิดปากของเธอแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ส่วนบางคนที่มุงดูอยู่ห่างๆที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็ได้หันมาถามคนที่อยู่ใกล้ๆ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ทันทีที่คนที่มุงดูอยู่ใกล้ๆอธิบาย ก็ได้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นมาในฝูงชนทันที แล้วพวกเขาแต่ละคนก็ได้มองไปที่ชายแว่นทองด้วยสายตาแปลกๆ
ในตอนนี้ชายแว่นทองอยากที่จะได้กำแพงหรือขุดหลุมหนีมาก ทำไมปากของเขาถึงได้พล่อยเช่นนี้ แถมยังพลั้งปากพนันแบบนี้ไปอีก!
“ว้าว มีสีเขียวเข้มแล้วยังมีสีน้ำเงินเข้มอีกด้วย เดี๋ยวนะนี่มันแจสเปอร์ไม่ใช่รึไง?” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น
“ข้าก็คิดเหมือนกันเลย สีออกน้ำเงินแบบนี้จะต้องเป็นแจสเปอร์แน่ๆ และถ้าเป็นสีน้ำเงินทั้งหมดแบบนี้ บางที่อาจจะได้สักอย่างต่ำ 50,000 ชั่วโมงก็ได้!” คนที่มุงดูอยู่ข้างๆพูดด้วยความอิจฉา
เมื่อได้ยินที่เหล่าคนที่มุงดูอยู่รอบๆคุยกัน เจ้าดำก็แทบจะเป็นลมด้วยความตื่นเต้น 50,000 ชั่วโมงนั่นคือเขาหามาหลายปีรวมกันเลยนะ ถ้าเกิดเขาได้เวลาขนาดนี้มา เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำงานไปตลอดชีวิต
ในเวลานี้เจ้าดำก็ได้ดึงแขนของฉิงเทียนให้เข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบกระซาบ “แกจะขายไหม หยกเม็ดนี้ขายได้เวลาเป็นจำนวนมากเลยนะ”
เฉียงเวยที่อยู่ด้านหลังเองก็ได้มองดูอย่างตกใจ เธอไม่คิดว่าฉิงเทียนจะได้หยกที่ล้ำค่าเช่นนี้มา
ด้วยมีดเจียของคนตัดหินนั้น ส่วนที่เป็นหินทั้งหมดของก้อนนั้นก็ถูกตัดออกไป เหลือนทิ้งเอาไว้แต่หินหยกเขียวเข้มที่มีขนาดเท่ากับชามเล็กๆ
แล้วมือของคนตัดหินก็ได้สั่นขึ้นมาแล้วมอบมันให้กับฉิงเทียน และวางมันในมือของเขา
ทันใดนั้นเอง แต่ละคนก็ได้พากันเริ่มประมูลราคาขึ้นมาทันที
“นี่พ่อหนุ่ม ข้าขอซื้อหยกนี้ต่อในราคา 50,000 ชั่วโมง” มีคนคนหนึ่งพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น “หินแจสเปอร์เช่นนี้ไม่ได้ปรากฏขึ้นมานานมากแล้ว!”
“ข้าให้ 60,000 เลย!” มีอีกคนพูดขึ้นมาอย่างไว
“70,000 ชั่วโมง”
“75,000 ชั่วโมง”
“80,000 ชั่วโมง”
พวกเขาไม่ได้สนใจเลยว่าเจ้าของหยกอย่างฉิงเทียนนั้นจะขายหรือไม่ พวกเขาพากันประมูลราคากันอย่างเมามัน
และสุดท้ายราคาของมันก็ไปหยุดอยู่ที่ 150,000 ชั่วโมง ซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่สวมชุดกังฟูยาวที่น่าจะสั่งตัดในราคาที่สูง
“เจ้าพอจะขายให้ข้าใช่ไหม?” ชายวัยกลางคนยิ้มให้กับฉิงเทียน เขาเชื่อว่าฉิงเทียนจะต้องยอมตกลงกับในราคานี้อย่างแน่นอน
ฉิงเทียนก็คิดว่าเขานั้นยังเหลือหินหยกอยู่อีก 4 ก้อน ถึงแม้ว่าพวกมันจะคุณภาพไม่ดีเท่าเมื่อกี้ก็เถอะ แต่ก็น่าจะได้อย่างต่ำก้อนละ 10,000 ชั่วโมงอยู่
จากนั้นเขาก็ได้แบ่งหินหยกออกเป็นสองกองแล้วพูดขึ้น “เจ้าดำ เลือกเอาส่วนที่คุณต้องการไปเลย!”
“อะไรนะให้ข้าเหรอ?” เจ้าดำพูดอย่างตกใจมาก ในความคิดของเขาฉิงเทียนนั้นได้ซื้อหินพวกนี้มาด้วยเวลาจำนวนมากนะ!
แล้วเขาก็ได้พูดออกไปอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าดำ ผมให้คุณเอาไปเถอะ!” สำหรับฉิงเทียนแล้ว การที่ได้มา 150,000 ชั่วโมงนั้นเพียงพอให้เขาใช้ได้อย่างสบายๆ
“ได้! งั้นข้าขอกองนี้!” เจ้าดำพูดอย่างตื่นเต้นแล้วเลือกกองทางซ้ายมือของฉิงเทียนไป จากนั้นเขาก็ไม่รีรอที่จะเอาหินหยกกองนั้นไปตัด
ส่วนฉิงเทียนก็ได้มองดูและพบว่ามีหินหยกเหลืออยู่เพียงก้อนเดียวในกองที่เจ้าดำเอาไป แต่นั่นก็เพียงพอสำหรับเขาแล้ว!
ฉิงเทียนจึงได้กวาดหินหยกกองที่เหลือให้กับเฉียงเวยแล้วบอก “กองนี้ผมให้คุณ”
“ให้ฉันงั้นเหรอ? ทำไมคุณถึงต้องให้ฉันด้วย?” เฉียงเวยถามอย่างสงสัย ทำไมชายคนนี้ถึงได้ช่วยเหลือเธออยู่ตลอด!
ฉิงเทียนยิ้มและไม่ตอบอะไร
“ถ้าคุณไม่ยอมบอก ฉันก็ไม่เอา!” เฉียงเวยพูดปฏิเสธด้วยใบหน้าที่น่ารัก
ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมนิสัยของเธอถึงได้เหมือนกับเสวี่ยเอ๋อได้ขนาดนี้ แต่นี่ก็เป็นแค่โลกจินตนาการเท่านั้น และเขาก็เสียเวลาไปมากเพื่อเฉียงเวยแล้ว! ตอนนี้ปัญหาของเธอก็ได้รับการแก้ไขแล้ว และเขาเองก็ได้รับเวลามาอย่างเพียงพอแล้วด้วย ดูเหมือนว่าจะได้เวลาที่เขาจะต้องออกไปตามหาปีศาจจิตใจแล้ว!
“ถ้าคุณไม่อยากได้หินหยกพวกนี้ ก็เอาไปให้เจ้าดำนะ!” พอฉิงเทียนพูดจบ เขาก็ได้เดินออกไปจากบ่อนพนันไปอย่างไม่สนอะไร
ในตรอกเล็กๆด้านนอกบ่อนพนัน ก็มีชายที่สวมแว่นทองกับกลุ่มคนร่างโตและสูงกำลังยืนรอฉิงเทียนอยู่ด้านนอก!
“พี่ชาย คุณบอกว่าคุณโดนเจ้าเด็กนี่หลอกเอาเวลาไปถึง 11,000 ชั่วโมงเลยงั้นรึ แล้วยังโดนเขาทำให้ขายหน้าอีก! ไม่เป็นไรเดี๋ยวข้าจะล้างแค้นให้คุณเอง” ชายตาเดียวที่สูงถึง 1.8 เมตรพูดด้วยสีหน้าที่ดุดัน!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย