ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 245

บทที่ 245 วางแผน (1)

“แล้วพวกเราจะวางแผนอย่างไรดี?” ใบหน้าใหญ่ๆของพระยูไลนั้นก็ได้คิ้วขมวดขึ้นมาแล้วถาม เพราะหลายต่อหลายครั้งแล้วที่เขาได้วางแผนล่อเขาออกมา แต่ทุกครั้งเจ้าปีศาจจิตใจก็ไม่ยอมออกมา

“ฉิงเทียน ข้าคิดว่าเจ้าคงจะคิดไว้อยู่แล้วว่าจะทำอย่างไร? ไหนลองว่ามา” องค์เง็กเซียนพูดพร้อมกับยิ้ม เขารู้ว่าในเมื่อฉิงเทียนได้คิดแผนนี้ขึ้นมา แสดงว่าเขาจะต้องคิดไว้แล้วว่าจะต้องทำอะไร นอกจากนี้ฉิงเทียนก็เป็นลูกน้องของเขาด้วย ถ้าฉิงเทียนสามารถทำได้ก็จะสามารถช่วยรักษาหน้าของเขาต่อหน้าเหล่าศิษย์พี่ไว้ได้ด้วย!

“แน่นอนครับ” ฉิงเทียนโชว์นิ้วนางให้ดูแล้วพูดกับองค์เง็กเซียน “แต่เรื่องนี้จะต้องให้ฝ่าบาทให้ความร่วมมือด้วย”

“อืม ไหนลองว่าแผนของเจ้ามาก่อน?” องค์เง็กเซียนถามอย่างสงสัย

เซียนทั้ง 4 ที่อยู่ใกล้ๆต่างก็มีสีหน้าสงสัยและรอฟังแผนการของฉิงเทียน พวกเขาทั้ง 5 คนนั้นถือว่าเป็นผู้ที่ทรงพลังมากที่สุดในโลกเซียน แต่ทว่าในโลกของปีศาจจิตใจแล้ว พวกเขาพบว่าพวกเขานั้นไม่ต่างอะไรไปจากคนธรรมดาเลย พวกเขานั้นได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการก่อตั้งองค์กรขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับเจ้าปีศาจจิตใจ แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากอยู่ดีที่จะไล่ต้อนมันให้ออกมาได้ อย่างไรเสียโลกนี้ก็เป็นโลกที่มันสร้างขึ้นมาเอง และมันย่อมที่จะได้เปรียบในโลกของมันเองอยู่แล้ว

แล้วฉิงเทียนก็ได้ถามกลับไป “พวกท่านคิดว่าใครกันที่เจ้าปีศาจจิตใจกลัวมากที่สุด?”

เกิดความเงียบขึ้นมาในบรรดาทั้ง 5 คน และทุกคนต่างก็คิดในคำถามของฉิงเทียน แม้แต่เซียนอวี้ชิงที่ไม่ถูกกับฉิงเทียนก็ยังคิ้วขมวดคิดเช่นกันในเวลานี้

หลังจากนั้น เซียนไท่ชิงก็ได้พูดขึ้นมา “ในโลกนี้ถ้าเจ้าปีศาจจิตใจจะกลัวใครมากที่สุดก็คงจะต้องเป็นเจ้า ฉิงเทียน”

“ถูกต้องครับ!” ฉิงเทียนยิ้มตอบ

แล้วในตอนนั้นเองเซียนซั่งชิงก็ได้ถามขึ้นมาอย่างงงๆ “ทำไมถึงต้องกลัวฉิงเทียนด้วยล่ะ? ความแข็งแกร่งของพวกเราทั้ง 5 คนนั้นสูงกว่าฉิงเทียนที่เป็นแค่นักพรตชั้นหยวนยิงมากนัก แล้วทำไมเจ้าปีศาจจิตใจถึงจะต้องกลัวเขาด้วย?”

ทั้งองค์เง็กเซียน, เซียนอวี้ชิงและพระยูไลเองต่างก็สงสัยเหมือนที่เซียนซั่งชิงสงสัย

“ฉิงเทียน อย่ามามัวเล่นคำ เจ้ารีบๆบอกแผนของเจ้ามาได้แล้ว ถ้าแผนนี้สำเร็จหลังจากกลับไปที่โลกเซียนแล้ว ข้าจะตกรางวัลให้เจ้าอย่างงาม” องค์เง็กเซียนทำสีหน้าแบบรอไม่ไหวแล้ว

“ได้ครับ ฝ่าบาท” ฉิงเทียนจึงได้เลิกพูดแบบอ้อมๆแล้วตัดเข้าเรื่องทันที “จากที่ผมเดา โลกของเจ้าปีศาจจิตใจนั้นน่าจะเอาต้นแบบมาจากความทรงจำของผมเอง และจากความจริงในข้อนี้ หมายความว่าเจ้าปีศาจสามารถควบคุมโลกนี้ได้แค่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น” นี่คือสิ่งเทียนฉิงเทียนพบเมื่อไม่นานมานี้ โลกที่ไฮเทคเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าปีศาจจิตใจจะเคยเห็นโลกเช่นนี้มาก่อนแน่ๆและคงไม่มีใครในโลกเซียนที่จะจินตนาการได้ถึงโลกเช่นนี้แน่ๆ นอกจากนี้ฉิงเทียนยังพบว่ามีคนรู้จักของเขามากมายที่นี่ ยกเว้นพวกขององค์เง็กเซียนที่เข้ามาในโลกแห่งนี้ด้วยตัวเอง

จากทั้งสองจุดนี้ ฉิงเทียนจึงได้มั่นใจมากกว่าโลกที่เจ้าปีศาจจิตใจสร้างขึ้นมานี้มีต้นแบบมาจากจินตนาการของเขาเอง และเจ้าปีศาจจิตใจจะต้องใช้บางวิธีการเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือผู้อื่นในโลกในจินตนาการของเขา

หลังจากที่ฉิงเทียนพูดในสิ่งที่เขาคิดออกไป ทั้ง 5 คนก็ได้ตกใจในสิ่งที่ฉิงเทียนคิด ถ้าที่ฉิงเทียนได้คาดเอาไว้นั้นเป็นไปตามนั้นจริงๆ ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็จะมีวิธีที่จะหลอกเจ้าปีศาจจิตใจออกมาได้ แล้วจากนั้นก็เสริมสร้างความแข็งแกร่งของพวกเขาทั้ง 5 คน แล้วก็จัดการกำราบเจ้าปีศาจจิตใจเสีย

แต่แล้วเซียนซั่งชิงอดใจรอไม่ไหวก็ได้ปล่อยรังสีอาฆาตออกมา “ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะมามัวรออะไรกันอยู่ พวกเราก็ปล่อยให้ฉิงเทียนไปล่อเจ้าปีศาจจิตใจออกมา แล้วจากนั้นพวกเราก็บุกถล่มฆ่าเขาเสีย!”

เซียนอวี้ชิงก็คิ้วขมวดและพูดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ “ศิษย์น้อง ทำไมเจ้าถึงได้รู้แต่การใช้วิธีสู้และฆ่าอย่างเดียวทุกครั้งด้วย หัดรู้จักใช้หัวของเจ้าเสียบ้าง”

เมื่อเขาได้ยินที่เซียนอวี้ชิงพูดก็ได้รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาก “ทำไมข้าจะไม่ใช้หัวของข้า ถึงข้าจะไม่ใช่พวกคนที่ช่างคิดคำนวณ แต่ข้าก็ไม่ใช่คนอย่างพวกท่านที่เอาแต่วางแผนตลอดทั้งวัน แต่สุดท้ายก็ต้องให้คนอื่นมาวางแผนให้”

“นี่เจ้าซั่งชิง ที่เจ้าว่าข้าที่เป็นศิษย์พี่ของเจ้างั้นรึ?” เซียนอวี้ชิงชี้ไปที่เซียนซั่งชิงด้วยความอับอาย

“ถึงเจ้าจะเป็นศิษย์พี่ แล้วข้าจะต่อว่าเจ้าไม่ได้รึไง?” เซียนซั่งชิงพูดออกมาโดยไม่มีการชะงัก แล้วทั้งสองคนก็ชี้ต่างก็ไม่พอใจกันเอง

“นี่เป็นแค่โลกในจินตนาการไม่ใช่โลกแห่งความจริงไม่ใช่รึฝ่าบาท?” ฉิงเทียนมองไปที่องค์เง็กเซียนที่กำลังโกรธด้วยความสงสัย และอธิบายกลับไป

“ไม่ ไม่ได้ ต่อให้เป็นลูกสาวของข้าในโลกจินตนาการก็จะให้แต่งงานกับเจ้าง่ายๆไม่ได้เด็ดขาด” องค์เง็กเซียนพูดอย่างหนักแน่น แล้วนั่งลงที่เก้าอี้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้าและจ้องมาที่เขม็งมาที่ฉิงเทียน

เมื่อเห็นว่าองค์เง็กเซียนนั้นมีสีหน้าไม่พอใจ ฉิงเทียนที่คิดว่าเขาควรจะบอกไปดีไหมว่า ลูกสาวของคุณจดทะเบียนสมรสกับเขาไปแล้ว แต่เอาไว้ก่อนก็แล้วกัน

นี่แค่บอกเขาว่าจะแต่งงานกับลูกสาวของเขา เขากลับส่งรังสีอาฆาตออกมาขนาดนี้ ถ้าเกิดเขาบอกเรื่องนั้นไปองค์เง็กเซียนคงได้ฆ่าเขาตายคาที่แน่ๆ

เอาไว้ก่อนก็แล้วกัน อย่าเพิ่งพูดออกไปเลย เอาไว้ให้เฉียงเวยบอกเรื่องนี้กับเขาเองดีกว่า ฉิงเทียนแอบตัดสินใจเช่นนั้น

“เจ้าไม่มีวิธีอื่นแล้วอย่างนั้นเหรอ?” องค์เง็กเซียนถามอย่างโกรธๆ

ฉิงเทียนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้แล้วตอบ “เรียนฝ่าบาท ผมยังไม่มีวิธีการอื่นครับ”

เมื่อได้ยินฉิงเทียนตอบว่าไม่ องค์เง็กเซียนจึงได้จ้องไปที่เขา “เจ้าไม่มีแล้วจริงๆเหรอ? หรือว่าเจ้าคิดที่จะเอาเปรียบลูกสาวข้า ข้าขอบอกไว้ก่อนเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้”

“ข้าน้อยมิกล้าครับ ข้าน้อยมิกล้า” ฉิงเทียนรีบตอบโดยพลัน แล้วจากนั้นก็หันไปมองที่เซียนไท่ชิงเพื่อขอความช่วยเหลือ

เซียนไท่ชิงก็ได้มองมาที่เขา และศิษย์น้อง 5 ที่ราวกับวัวแก่ที่กำลังปกป้องวัวน้อยของตัวเอง ถึงแม้ดวงตาของเขาจะไม่ได้เปลี่ยนไปแต่ก็ได้ยิ้มออกมาแล้วพูด “ศิษย์น้องห้า ข้าว่าเจ้าลองฟังฉิงเทียนอธิบายแผนของเขาให้จบก่อน แล้วค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สายนะ”