ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 304

บทที่ 304 ศาสตร์ปรุงยา (5)

ฉิงเทียนมองไปที่รายชื่อปีศาจมากมายที่ปรากฏอยู่ที่จอ และพบว่ามีชื่อของปีศาจต่างๆมากมาย แล้วแอบคิดในใจว่าพวกเขาช่างรวดเร็วอะไรอย่างนี้? และในขณะที่ฉิงเทียนกำลังชื่นชมอยู่นั้น ในจอโทรศัพท์ก็ได้เกิดเรื่องสั่นสะเทือนขึ้นมา

ราชาปีศาจวัว: เจ้าลิงจ๋อ นี่มันกลุ่มของเผ่าปีศาจนะ แล้วเจ้าไปชวนภรรยาของเจ้าเข้ามาทำไม? 😱

ราชาปีศาจมังกร: น้องเจ็ด ทำไมเจ้าถึงได้ทำแบบนี้ เจ้ารีบเตะน้องสะใภ้ออกออกไปให้ไวเลยนะ

ซุนหงอคง: แล้วทำไมข้าถึงชวนไม่ได้ล่ะ?

ราชาปีศาจมังกร: น้องเจ็ด ทำไมเจ้าถึงได้โง่อย่างนี้? ถ้านางเข้าร่วมกลุ่มเดียวกันแบบนี้ แล้วเจ้าจะมีความเป็นส่วนตัวได้ยังไง? ถึงเจ้าจะไม่สนใจว่าเจ้ามีความเป็นส่วนตัวหรือไม่ แต่มันมีผลกับความเป็นส่วนตัวของพวกเรานะโว้ย

ราชาปีศาจมังกรพูดอย่างหวังให้ซุนหงอคงจะเข้าใจ

แล้วในเวลานี้เอง ปีศาจกระดูกขาวก็ได้พูดขึ้นมา: เหล่าท่านราชาอรหันต์ทั้งหลาย, นางฟ้าจื่อเสียยังอยู่ในห้องอยู่เลยนะ 😄

แล้วทันทีที่ปีศาจกระดูกขาวพูดจบ นางฟ้าจื่อเสียก็ได้ส่งข้อความขึ้นมา: ใครจะเตะข้าออกจากกลุ่มมิทราบ? นี่คือกลุ่มเขาฮัวกั่วซาน ทำไมข้าที่เป็นภรรยาของเจ้าของกลุ่มจะเข้ามาไม่ได้? ว่ายังไงผู้เฒ่ามังกร? ท่านอยากให้ข้าชวนภรรยาของท่านเข้ามาไหมล่ะ?

ราชาปีศาจมังกร: ข้าผิดไปแล้วน้องสะใภ้ ได้โปรดอย่าชวนภรรยาของข้าเข้ามาเลย 🥺

นางฟ้าจื่อเสีย: 😎

ราชาปีศาจวัว: ข้าขอโทษแทนน้องสองด้วย!

ราชาปีศาจมังกร: พี่ใหญ่ ท่านโหดร้ายไปแล้วนะ ไม่ช่วยข้าพูดเกลี้ยกล่อมน้องเจ็ดไม่พอ ยังจะมาซ้ำเติมข้าอีก

ฉิงเทียนมองดูราชาปีศาจมังกรที่ขอโทษขอโพยอยู่ในจอแล้วหัวเราะ “ราชาปีศาจมังกรคงได้เป็นหลอดลมอักเสบแน่”

หลังจากการไล่พิมพ์ @ ขอร้องทุกคนของราชาปีศาจมังกร ซุนหงอคงก็ได้ส่งข้อความมา: ผู้เฒ่ามังกร จริงๆแล้วข้าเข้าข้างจื่อเสียนะ!

ราชาปีศาจมังกร: โธ่สวรรค์

แล้วก็ตามมาด้วยการพิมพ์ 😏 ของผู้คนเป็นจำนวนมาก

ราชาปีศาจมังกร: พวกเจ้าไม่ใช่พี่น้องข้า ข้าอยู่ในภาวะความเป็นความตายเช่นนี้กลับไม่ช่วยข้า ข้าจะขอตัดความสัมพันธ์กับพวกเจ้า!

ในหน้าจอมือถือนั้น ฉิงเทียนรู้สึกความคับแค้นใจของราชาปีศาจมังกร

ฉิงเทียนคิดอยู่สักพักหนึ่ง แล้วฉิงเทียนก็ได้คิดช่วยราชาปีศาจมังกรให้รอดจากการปิดล้อมนี้ เมื่อเห็นว่าเขานั้นกลัวภรรยาของเขามากถึงขนาดนั้นแล้ว ฉิงเทียนก็อยากจะรู้ว่าภรรยาของเขานั้นเป็นเหมือนไดโนเสาร์แบบไหนกันแน่

หลังจากที่นิ่งคิดสักพัก ฉิงเทียนจึงได้พิมพ์ออกไป: นางฟ้าจื่อเสียครับ นี่เป็นความผิดครั้งแรกของราชาปีศาจมังกร ผู้ที่เป็นยอดภรรยาของท่านมหาเซียนที่ทั้งฉลาดและใจกว้าง ผมหวังให้นายหญิงแห่งเขาฮัวกั่วซานได้โปรดให้อภัยราชาปีศาจมังกรด้วยครับ

หลังจากที่ฉิงเทียนได้พิมพ์ออกไปนางฟ้าจื่อเสียที่อยู่ในเขาฮัวกั่วซานนั้นกำลังถือศิลาส่งผ่านเสียงทั้ง 2 ก้อนเอาไว้ในมือ แล้วซุนหงอคงที่อยู่ไม่ไกลก็ได้มองไปที่นางแล้วยิ้มอย่างฝืนๆ “ที่รัก, ทำแบบนั้นไม่ดีนะ”

นางฟ้าจื่อเสียทำเป็นไม่สนใจท่าทีของซุนหงอคง แล้วก็ยิ้มพร้อมกับปิดปากของเขา มองไปที่ท่าทีของภรรยาของเขาแล้ว ซุนหงอคงก็รู้สึกสงสัย จากนั้นเขาก็ได้ยื่นหัวของเขาไปมองดูข้อความของฉิงเทียนที่แสดงอยู่ที่ศิลาส่งผ่านเสียง และแอบชื่นชมเขาในใจ: “น้องฉิง เจ้านี่ช่างประจบเก่งจริงๆ ดูเหมือนว่าถ้าข้ามีโอกาส ข้าคงต้องขอเรียนรู้จากเจ้าบ้างแล้ว ไม่อย่างนั้นข้าคงอดเงินค่าขนมแน่ๆ”

ในขณะที่กำลังคิดอยู่ว่าเขาจะหาโอกาสชวนฉิงเทียนมาที่เขาฮัวกั่วซานเมื่อไรอยู่นั้น ในเวลานี้เองนางฟ้าจื่อเสียก็ได้ถามเขาด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน “นี่ที่รัก ฉิงเทียนเนี่ยเป็นเซียนปีศาจแบบไหนเหรอ ทำเขาถึงได้พูดเก่งเช่นนี้?”

ซุนหงอคงก็ได้พูดตอบด้วยสีหน้าที่ขอร้อง “ที่รัก ฉิงเทียนนั้นไม่ใช่เซียนปีศาจหรอก เขาเป็นมนุษย์น่ะ เขาเป็นผู้มีพระคุณของข้าที่ช่วยให้ข้าบรรลุชั้นจุ่นเชิ่งได้ เจ้าคือศิลาส่งผ่านเสียงมาให้ข้าได้แล้วล่ะ ให้ข้าได้กลับไปคุยกับพี่ๆน้องๆเถอะ”

“เขาคือฉิงเทียนคนนั้นสินะ ถ้าอย่างนั้นข้าก็คงจะต้องขอบคุณเขาเสียหน่อยแล้ว!” นางฟ้าจื่อเสียพูดอย่างตื่นเต้น จากนั้นนางก็ได้โยนศิลาส่งผ่านเสียงในมือขวาของนางไปในอากาศ ซุนหงอคงก็ได้รีบยื่นแขนไปรับศิลาส่งผ่านเสียงราวกับได้สมบัติ

จับจ้องไปที่ศิลาส่งผ่านเสียงของเขา แล้วก็เห็นข้อความของเขาที่ส่งออกไป ในใจของซุนหงอคงนั้นก็ได้ระเบิดความเสียใจออกมา ทำไมที่รักถึงได้ทำแบบนี้ไปยั่วโมโหพี่ชายข้าแบบนั้น ซุนหงอคงนึกภาพออกเลยว่าถ้าคราวหน้าเขาไปพบกับราชาปีศาจมังกร พวกเขาคงจะได้สู้กัน 30 ยกแน่

แต่แล้วข้อความที่ภรรยาของเขาได้ส่งไปภายหลังนั้นได้ทำให้เขาอยากที่จะกระอักเลือดออกมา

แล้วราชาปีศาจวัวก็ได้ตบอกตัวเองด้วยความกลัว ยังไม่มีการทะเลาะเบาะแว้งกันขึ้นมาก็แสดงให้เห็นว่าภรรยาทั้งสองของเขานั้นยังคงมีสติอยู่

ฉิงเทียนมองดูในกลุ่มนั้นที่จู่ๆก็เงียบจึงสงสัยขึ้นมา จากห้องที่ยังคึกคักกันอยู่เมื่อสักครู่จู่ๆก็เงียบลงซะอย่างนั้น ซึ่งก็เพราะฉิงเทียนนั้นไม่รู้ถึงความน่ากลัวขององค์หญิงพัดเหล็กและจิ้งจอกหน้าหยก พวกนางนั้นไม่มีใครยอมให้กันเมื่อทั้งสองพบหน้ากัน ในตอนนี้ทั้งคู่ยังคงสงบอยู่ แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นมาล่ะก็ คงได้เกิดหายนะขึ้นแน่

แต่ฉิงเทียนนั้นไม่รู้เรื่องนี้ เมื่อเห็นห้องเงียบลงแล้ว เขาก็ได้ถามขึ้นมา: ทุกคนครับ ตอนนี้ผมกำลังหัดปรุงยาอยู่ แล้วอยากจะซื้อหม้อปรุงยาแต่ผมไม่ทราบว่าจะเลือกดูอย่างไรดี

เมื่อข้อความของฉิงเทียนถูกส่งออกไป ราชาปีศาจมังกรก็ได้ตอบขึ้นมาทันที: น้องฉิงเองก็เป็นนักปรุงยางั้นเหรอ? น่าทึ่งมาก!

ซุนหงอคง: น้องฉิงให้ข้าไปขโมยหม้อปรุงยาของไท่ซ่างเหล่าจวินให้ไหม? ตาเฒ่านั่นมีหม้อปรุงยาตั้งมากมายเลยล่ะ

ฉิงเทียนถึงกับเหงื่อออกจากหัว แล้วรีบตอบกลับไป: ไม่ต้องก็ได้ครับ, ไม่เป็นไร ผมพอจะหาซื้อเองได้ครับ

เด็กแดง: อาเจ็ดขอรับ ผมไม่อนุญาตให้คุณมาขโมยของของท่านอาจารย์ไปเด็ดขาดนะครับ เรียนอาสะใภ้เจ็ดช่วยดูแลเขาด้วยขอรับ😤

หืม, ทำไมหงไห่เอ๋อถึงได้กลายเป็นลูกศิษย์ของไท่ซ่างเหล่าจวินไปได้นะ ไม่ใช่ว่าเขาเป็นลูกศิษย์ของเจ้าแม่กวนอิมอย่างในไซอิ๋วหรอกเหรอ?

นางฟ้าจื่อเสีย: ซุนหงอคงรีบขอโทษหงไห่เอ๋อเร็วเข้า เจ้าจะไปขโมยของของเขาได้อย่างไร พวกเราชาวฮัวกั่วซานนั้นล้วนเป็นผู้มีอารยธรรม ข้าบอกตั้งไม่รู้กี่หนแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้เจ้าน่ะเลิกขโมยแล้วซื้อของจากเขาแทน

ซุนหงอคง: หลานหงไห่เอ๋อ อาขอโทษด้วยนะ

จากนั้นซุนหงอคงก็ส่งข้อความมาต่อ: น้องฉิง หลานหงไห่เอ๋อของข้าเองก็เป็นนักปรุงยา แล้วยังเป็นลูกศิษย์ของไท่ซ่างเหล่าจวินด้วย เจ้าถามเขาเกี่ยวกับศาสตร์ปรุงยาก็ได้นะ

หงไห่เอ๋อเป็นนักปรุงยาเหรอเนี่ย? ฉิงเทียนรู้สึกตกใจ แต่ถึงแม้ว่าเขาจะตกใจ แต่เขาก็ถาม: ถ้าเช่นนั้นผู้อาวุโสหงไห่เอ๋อพอจะช่วยแนะนำให้ผมได้บ้างไหม?

ในเวลานี้ที่หุบเขาอัสนี หงไห่เอ๋อกำลังหลบอยู่ที่เตียงแอบเล่นศิลาส่งผ่านเสียงอยู่ หงไห่เอ๋อนั้นหัวเราะออกมา เขานั้นถูกเรียกว่าเป็นผู้อาวุโส ทั้งๆที่ฉิงเทียนนั้นเป็นน้องของน้องชายของพ่อเขา ดังนั้นเขาก็ควรที่จะเป็นผู้อาวุโสมากกว่าเขาสิ? เมื่อหงไห่เอ๋อคิดเช่นนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

เด็กแดง:ข้าจะบอกเจ้าให้ก็ได้หลานฉิง จากประสบการณ์ในการซื้อเตาปรุงยาของข้า ข้าสามารถบอกได้ว่าเตาปรุงยาไหนน่าซื้อ และเตาปรุงยาของที่ร้านก่วงเฉินจื่อนั้นทนทานน่าซื้อมาก