ร้านค้าจากแดนสวรรค์ (仙界淘宝) ข้ามได้รีรันเฉยๆของเก่าหาย นิยาย บท 315

บทที่ 315 ที่ปรึกษาพิเศษ

“ยิ่งไปกว่านั้น ทางสำนักงานรักษาความมั่นคงแห่งชาติของเรานั้นก็ยังความสัมพันธ์อันดีกับสมาคมผู้บำเพ็ญเพียรของจีนอีกด้วย หากว่าเจ้ามาเป็นที่ปรึกษาพิเศษของเรา พวกเราก็จะเปิดเผยข้อมูลเหล่านี้ให้กับเจ้าด้วย!” เฟิงอี้ได้พูดหว่านล้อมต่อ

“ก็ได้ ผมตกลง” ฉิงเทียนยอมตกลงแบบตรงไปตรงมา ในเมื่อการเป็นที่ปรึกษาพิเศษนั้นไม่มีพันธะอะไรมากเกินไป และเขาเองก็พลังพอที่จะทำได้แล้วทำไมเขาจะไม่ทำล่ะ?

เมื่อได้ยินฉิงเทียนตอบตกลง เฟิงอี้ก็ได้กล่าวอย่างยินดี “ดี!” จากนั้นเขาก็หยิบเอาเอกสารออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วส่งให้กับฉิงเทียนแล้วกล่าว “นี่คือหนังสือสัญญา ขอเพียงแค่เจ้าเซ็นต์ เจ้าก็จะเป็นที่ปรึกษาพิเศษของสมช.เรา”

ฉิงเทียนไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษรับหนังสือสัญญามาจากเฟิงอี้ เพียงแค่ปราดเดียวเนื้อหาทั้งหมดในหนังสือสัญญานั้นเขาก็อ่านเรียบร้อยแล้ว

หนังสือเล่มนี้ได้บอกถึงสิทธิ์และสวัสดิการจากการเป็นที่ปรึกษาพิเศษของทางสมช.ที่น่าพึงพอใจ และรวมถึงกฎและข้อผูกมัดต่างๆ แต่ทว่าข้อผูกมัดเหล่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหาเท่าไร เพราะส่วนใหญ่นั้นสามารถจ่ายเป็นเงินค่าชดเชยแทนได้!

ฉิงเทียนได้วางหนังสือสัญญาลงบนโต๊ะแล้วหยิบเอาปากกามาเขียนชื่อของเขาลงไปแล้วส่งให้กับเฟิงอี้

เฟิงอี้มองดูเอกสารทั้งที่ฉิงเทียนเซ็นชื่อแล้วก็ผงกหัวด้วยความพึงพอใจ แล้วเขาก็หยิบเอาหยกแดงออกมาและหนังสือรับรองของทางสมช.ออกมาจากกระเป๋าของเขาแล้วส่งให้กับฉิงเทียนแล้วกล่าว “ตั้งแต่นี้ต่อไป สิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่ใช้แสดงตัวตนของเจ้า และนี่คือหนังสือรับรองของทางสมช.ซึ่งเชื่อว่ามันจะสามารถช่วยเจ้าหลีกเลี่ยงกับปัญหาต่างๆได้ในอนาคต”

ฉิงเทียนรับเอาของทั้งสองอย่างนี้มาอย่างไม่เกรงใจ ฉิงเทียนสามารถรู้สึกได้ถึงพลังวิญญาณที่อยู่ภายในหยกนี้

แล้วทันใดนั้นเอง ไป๋กงหยางที่อยู่ที่นิ้วของฉิงเทียนก็ตกใจแล้วพูดขึ้น “มีอาคมพลังวิญญาณอยู่ในหยกนี่”

“อะไรคืออาคมพลังวิญญาณ?” ฉิงเทียนถามกลับอย่างสงสัย

“อาคมพลังวิญญาณคืออาคมสำหรับใช้สำรองพลังของเหล่าผู้บำเพ็ญเพียร หากว่าท่านหยดเลือดลงไปที่หยกนี่ พลังของท่านก็จะถูกกักเก็บอยู่ในตัวมันแล้วจะส่งคืนกลับมายังเจ้าของเมื่อต้องการ อาคมพลังวิญญาณนี้แม้จะไม่มีประสิทธิภาพมากนักแต่ก็เป็นอาคมที่ยุ่งยากมาก ทำให้น้อยคนในโลกเซียนที่จะเรียนอาคมนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนในโลกมนุษย์ที่สามารถใช้อาคมนี้ได้” ไป๋กงหยางถอนหายใจออกมา

“เข้าใจล่ะ!” เมื่อฉิงเทียนเข้าใจที่ไป๋กงหยางอธิบาย ก็ได้ทำการหยดเลือดที่เค้นออกมาจากนิ้วของเขาลงไปที่หยก แล้วจากนั้นก็มีแสงสีแดงสว่างขึ้นมาจากหยกนั้น

“ฮิๆ ทีนี้พวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้วนะฉิงเทียน!” หลิวตันพูดอย่างยินดีกับฉิงเทียน “ถ้าฉันตกอยู่ในอันตราย คุณจะต้องมาช่วยปกป้องฉันนะ!”

“น้องรัก พี่ก็สามารถปกป้องน้องได้นะ!” หลิวเอี้ยนที่เห็นน้องสาวของเขาขอให้ฉิงเทียนปกป้องเธอ เขาก็ได้ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วทุบอกของเขา

หลิวตันจ้องไปที่หลิวเอี้ยนอย่างดูถูกแล้วกล่าว “พี่คะ พลังวัตรของพี่ยังได้ไม่ถึงครึ่งของฉิงเทียนเลย”

“น้อง!” หลิวเอี้ยนรู้สึกเหมือนถูกทำร้ายเสียหายไป 10,000 แต้มที่โดนดูถูกเช่นนี้

“จริงด้วยสิ, หลิวตันเธอช่วยติดตั้งแอปภายในของสมช.เราให้ฉิงเทียนหน่อยสิ” เฟิงอี้กล่าวกับหลิวตันด้วยรอยยิ้ม

“ได้ค่ะ!” หลิวตันพูดอย่างยินดี จากนั้นเธอก็ได้แบมือทั้งสองข้างตรงหน้าฉิงเทียนแล้วพูด “ส่งโทรศัพท์มาให้ฉันทีค่ะ!”

ฉิงเทียนจึงได้เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าอย่างระวังๆ แล้วจากนั้นก็หยิบเอาโทรศัพท์เครื่องธรรมดาๆออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้กับหลิวตัน

แล้วเขาก็ถามด้วยความสงสัย “แอปภายในของสมช.คืออะไรเหรอครับ?”

ฉิงเทียนจึงได้กดตอบรับทันที หลังจากที่การส่งไฟล์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉิงเทียนก็ได้ทำการกดเปิดไฟล์นั้นขึ้นมา แล้วพบว่าเป็นข้อมูลเกี่ยวกับสำนักอัคคี

สำนักอัคคีเป็นสำนักอยู่ในระดับสองในโลกของผู้บำเพ็ญเพียร เจ้าสำนักในปัจจุบันคือสวีหั่ว ซึ่งมีพลังวัตรอยู่ในระดับเฟิงเฉินตอนปลาย และมีผู้อาวุโสระดับสูง 8 คนที่อยู่ในระดับเฟินเฉินเช่นกัน และมีผู้บำเพ็ญตนอยู่ในระดับหยวนยิง 20 คน และมีไม่น้อยกว่า 100 คนที่อยู่ในระดับจินตัน แล้วยังมีรายชื่อของผู้ที่อยู่ในระดับหยวนยิงอีกด้วย

มองดูรายละเอียดของสำนักอัคคีนี้แล้ว ฉิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ สมช.นี่ทรงพลังจริงๆที่สามารถสำรวจสำนักอัคคีมาได้ละเอียดถึงขนาดนี้

“หานต้งซึ่งเป็นผู้อาวุโสของสำนักอัคคีที่เป็นผู้ที่จับตัวน้องชายและแฟนของนายไป” เฟิงอี้กล่าว

ระดับเฟิงเฉินขั้นกลางงั้นเหรอ? ฉิงเทียนคิ้วขมวดขึ้นมา เขาไม่รู้ว่าด้วยความสามารถของเขาในปัจจุบันจะสามารถจัดการกับผู้ที่อยู่ในระดับเฟิงเฉินไหวหรือเปล่า

“ผู้อาวุโสเฟิง แล้วน้องชายกับแฟนของผมตอนนี้ถูกจับที่ไหนเหรอครับ?” ฉิงเทียนถาม เขานั้นได้ลองทำการตรวจสอบทั่วทั้งโม๋ตูด้วยพลังจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขาแล้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยของเสี่ยวหยูและเสวี่ยเอ๋อเลย ยิ่งไปกว่านั้นเขาเองก็ได้ให้ไป๋กงหยางนั้นทำการค้นหาทั่วทั้งมณฑลเจียงเจ้อด้วยจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขาแล้วแต่ก็ยังไม่พบอะไร

“จากการสำรวจของพวกเรา น้องชายกับแฟนของนายน่าจะยังอยู่ในเมืองโม๋ตูนี้ แต่พวกเราก็ยังไม่พบตำแหน่งที่ชัดเจน” เฟิงอี้พูดอย่างอับอาย ทั้งๆที่เขาได้สั่งให้สมช.สาขาโม๋ตูคอยจับตาดูสำนักอัคคีสาขาโม๋ตูเอาไว้

แต่ทว่าพวกเขากลับไม่พบคนของสำนักอัคคีที่อยู่ในเมืองโม๋ตูเลย แต่คนเหล่านี้คงไม่จู่ๆหายตัวไปเฉยๆแน่ เขาจะต้องตามหาตัวให้เจอให้ได้ไม่ว่าจะต้องทำอย่างไรก็ตาม!

“หาไม่พบงั้นเหรอ? ไม่ใช่ว่าตระกูลเฉินนั้นมีความสัมพันธ์กับสำนักอัคคีไม่ใช่เหรอ? คุณลองตรวจสอบตระกูลของพวกเขาแล้วหรือยัง?” ฉิงเทียนถามอย่างกระวนกระวายและคิ้วขมวด

เมื่อได้ยินที่ฉิงเทียนถาม เฟิงอี้ก็ได้ปรากฏสีหน้าอับอายอีกรอบ “ตระกูลเฉินนั้นมีอำนาจมากในรัฐบาล มันจึงเป็นเรื่องไม่ง่ายนักที่ทางสมช.ของเราจะเข้าไปสืบได้”