รักหวานอมเปรี้ยว นิยาย บท 715

จบแล้ว ประธานเปปเปอร์กับประธานมายมิ้นท์ต้องไม่ปล่อยเธอไปแน่

เธอรู้ว่าคำถามนี้เมื่อถามออกไปแล้วจะทำให้ขุ่นเคืองใจง่ายมาก จึงรู้กาลเทศะถามออกไปเพียงครึ่งเดียว แบบนี้ถึงแม้จะทำให้มายมิ้นท์ไม่พอใจ แต่อย่างน้อยประธานมายมิ้นท์ก็คงไม่ทำอะไรเธอจริงๆ เพราะยังไงแล้วเธอก็ไม่ได้เอ่ยถามด้านหลังออกไป ประธานมายมิ้นท์ก็ไม่มีเหตุผลที่จะจัดการเธอ

แต่ตอนนี้เยี่ยมไปเลย ดารามายคนนั้นพูดคำถามด้านหลังเธอออกไปแล้ว แถมยังเอ่ยชื่อตรงๆ อีกว่าเป็นคำถามของเธอ

ตอนนี้ประธานมายมิ้นท์และประธานเปปเปอร์ไม่แค้นเคืองสิแปลก

ขณะที่นักข่าวสาวหวาดกลัว ในใจก็เกลียดชังดารามายรุนแรงขึ้นเช่นกัน

เธอหันศีรษะไปมองดารามายด้วยแววตาเกลียดชัง จำดารามายไว้ในใจลึกๆ

คอยดูเถอะ ตราบใดที่เธอรอดชีวิตมาจากประธานมายมิ้นท์และประธานเปปเปอร์ได้ เธอจะไม่ปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปแน่

เธอจะทำให้ผู้หญิงคนนี้ ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเรื่องอื้อฉาวทั้งจริงและเท็จในอนาคต

ดารามายยังไม่รู้ว่าตัวเองทำให้นักข่าวสาวแค้นเคือง เธอทำเสียงเฮอะอย่างอวดดี “พี่ ทำไมพี่ไม่พูดล่ะ? ไม่อยากยอมรับใช่ไหมว่าตัวเองคือลูกที่เกิดจากคุณลีน่ากับชายคนอื่น?”

เปปเปอร์หรี่ตาลงอย่างอันตราย ปิดไฟล์ในมือดังพรึ่บ อยากเอาไมโครโฟนในมือมายมิ้นท์มาพูดอะไรบางอย่าง

แต่มายมิ้นท์ส่ายหน้าให้เขา “ฉันเอง”

พูดจบ เธอก็หยิบไฟล์ในมือเขาแล้วยืนขึ้น จ้องมองดารามายเหมือนมองขยะ “ขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวัง ถึงฉันจะไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของพ่อ แต่ฉันก็ไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของแม่ด้วยเหมือนกัน ดังนั้นสิ่งที่คุณพูด ว่าแม่ฉันทรยศพ่อฉัน มีลูกกับชายคนอื่นแล้วคลอดฉันออกมา มันไร้สาระสิ้นดี”

“ว่าไงนะ?” เมื่อพูดคำนี้ออกไป ทุกคนก็อึ้งกันหมด

ดารามายตกใจกรีดร้องออกมา “คุณไม่ใช่ลูกของลีน่าเหรอ?”

อีกด้านหนึ่ง ในโรงพยาบาล

เยี่ยมบุญกับคุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็กำลังรับชมถ่ายทอดสดงานแถลงข่าวนี้อยู่เช่นกัน

เดิมทีแล้วพวกเขารอดูว่ามายมิ้นท์จะจบบทสรุปอย่างไร ผลสุดท้ายได้ยินมายมิ้นท์พูดแบบนี้ ก็ตกตะลึงทันที

“ไม่คิดเลยว่ามายมิ้นท์จะไม่ใช่ลูกสาวของไตรภูมิกับลีน่า” เยี่ยมบุญขมวดคิ้ว

คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็พยักหน้าอย่างเหม่อลอย “ดู……ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น”

“เป็นไปได้ยังไง!” ใบหน้าซีดเซียวเพราะความป่วยของเยี่ยมบุญ เผยแววตาคาดไม่ถึง “มายมิ้นท์ไม่ใช่ลูกของไตรภูมิกับลีน่าได้ยังไง ตอนนั้นลีน่าท้องจริงๆ”

“นั่นสิ” คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์พยักหน้า “ฉันกับลีน่าท้องปีเดียวกัน เธออายุครรภ์มากกว่าฉันประมาณสามเดือน และเราคลอดโรงพยาบาลเดียวกันด้วย เป็นลูกสาวทั้งคู่ เรื่องนี้รู้กันทั้งแวดวง แล้วมายมิ้นท์จะไม่ใช่ลูกของไตรภูมิกับลีน่าได้ยังไง? ถ้าไม่ใช่ ลูกสาวแท้ๆ ของไตรภูมิกับลีน่าไปไหนแล้ว?”

เมื่อพูดคำถามนี้ออกมา บรรยากาศในห้องผู้ป่วยก็กลายเป็นแปลกประหลาด

เยี่ยมบุญหรี่ตาไม่พูดอะไร จ้องมองโทรทัศน์

คุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์มองเขาสักพัก สุดท้ายก็เลื่อนสายตาไปที่โทรทัศน์ฝั่งตรงข้าม

ไม่รู้ทำไม ตอนได้ยินมายมิ้นท์บอกว่าตัวเองไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของไตรภูมิกับลีน่า จู่ๆ ในใจเธอก็เกิดความรู้สึกบอกไม่ถูก

ความรู้สึกนี้ ทำให้เธอสนใจเรื่องนี้มาก และอยากรู้เร็วๆ ว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่

ในเวลาเดียวกัน ณ ตระกูลภักดีพิศุทธิ์

ชวนชมก็ดูงานแถลงข่าวอยู่เช่นกัน เมื่อเห็นมายมิ้นท์ประกาศว่าตัวเองไม่ใช่ลูกของลีน่า สีหน้าเธอก็เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ยืนขึ้นมาจากโซฟาทันที มีดปอกผลไม้ในมือก็ร่วงหล่นพื้นดังเคร้ง ทั้งร่างลุกลี้ลุกลนอย่างยิ่ง

ให้ตายเถอะ มายมิ้นท์พูดเรื่องนี้ออกมาได้ยังไง?

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว