รักหวานอมเปรี้ยว นิยาย บท 802

“ฉันไม่ให้พัดชาพูดเองค่ะ” มายมิ้นท์ยิ้มกล่าว

ลาเต้เลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“ทำไม?”

“ยังมีอะไรอีก กลัวจะมีคนเสียชีวิตไง?” มายมิ้นท์กุมขมับ ก่อนจะนวดเบา ๆ

ลาเต้เข้าใจทันควัน แต่ก็เอาแต่เงียบ

ใช่ เกิดเสียชีวิตขึ้นมาจะแย่เอา

“คิก” ทว่าไม่นาน ลาเต้ก็ดึงเนคไทพร้อมกับหัวเราะเสียงดังกึกก้อง“ผมคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจงใจไม่พูด”

“เธอไม่กล้าหรอก” มายมิ้นท์ตอบอย่างมั่นใจ

พัดชากล้าทำให้ชาวเน็ตเข้าใจผิด ทว่าไม่กล้าปิดบังสาเหตุที่ขอโทษหรอก

เพราะมันคนละเรื่องกัน

การทำให้ชาวเน็ตเข้าใจผิด ไม่ใช่ทุกคนจะฟังออก เพราะไม่ได้มีแต่คนฉลาด

ทว่าเมื่อไม่พูดสาเหตุการขอโทษ ทุกคนก็จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ดังนั้นเธอจึงมั่นใจเหลือแสนว่า พัดชาไม่กล้า

“ก็ได้ เมื่อเป็นความต้องการของคุณ งั้นผมก็ไม่ว่าอะไรแล้ว คุณคุมเปปเปอร์ให้ดีก็แล้วกัน อย่าให้เขาไปหว่านเสน่ห์อีก ถ้าคุมไม่ได้ก็อย่าเอาเขาเลย ไม่งั้นจะทำให้ตัวเองเสียใจเปล่า ๆ”ลาเต้เบะปากพูด

มายมิ้นท์ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี“โอเคค่ะ ฉันรู้จักแยกแยะหน่ะ ฉันรู้ว่าควรทำอะไร คุณไม่ต้องกังวลเรื่องฉันหรอก กังวลเรื่องตัวเองจะดีกว่า”

“ผม?” ลาเต้ชี้หน้าตัวเองด้วยความสงสัย“ผมมีอะไรต้องกังวล?”

มายมิ้นท์เงยหน้ามองเลขาซินดี้ที่เอาแต่ก้มหน้า จากนั้นก็ลอบถอนหายใจ ก่อนจะถามหยั่งเชิงลาเต้ “ก็เรื่องชีวิตคู่ของคุณไง เต้ คุณจะสามสิบเอ็ดแล้วนะ ยังไม่คิดหาแฟนอีกเหรอ?”

ได้ยินคำนี้ เลขาซินดี้ก็เงยหน้ามองมือถือมายมิ้นท์กะทันหัน ซึ่งสีหน้าวิตกกังวลมาก

“ท่านประธาน......” เธอรีบพูดเสียงต่ำ กลัวว่ามายมิ้นท์จะเสนอตัวเองให้กับลาเต้

เพราะท่านประธานสนับสนุนให้เธอไปจีบประธานลาเต้ตลอด

ถ้าประธานลาเต้ไม่เกลียดเธอ ตอนที่ท่านประธานแนะนำเธอให้กับประธานลาเต้ เธอก็แค่ตื่นเต้น ไม่มีทางกลัว

แต่ประธานลาเต้กลับเกลียดเธอ หากเจ้านายแนะนำเธอให้ประธานลาเต้ ประธานลาเต้คงคิดว่าเธอให้เจ้านายแนะนำ และทีนี้ประธานลาเต้ก็จะยิ่งเกลียดเธอเพิ่มขึ้น

มายมิ้นท์เห็นสีหน้าเลขาซินดี้ก็รู้ว่าอีกฝ่ายกังวลอะไร

เธอส่ายหัวให้เลขาซินดี้ ก่อนจะเผยรอยยิ้มปลอบใจ สื่อให้รู้ว่าไม่ต้องกังวล เธอไม่รู้ส่งเดชหรอก

เลขาซินดี้เห็นก็รู้สึกเบาใจ

ทว่าความตื่นเต้นในใจยังคงมีอยู่ ยังคงจ้องมือถือมายมิ้นท์อย่างไม่คลาดสายตา

ลาเต้ที่อยู่ในสายได้ยินมายมิ้นท์ถามถึงชีวิตคู่ของตนก็ทำหน้าเศร้าสลด สุดท้ายก็หัวเราะออกมา “มิ้นท์ คุณไม่รู้เหรอ?ผมยังลืมคุณไม่ได้เลย แล้วจะหาแฟนยังไง?มีก็ไม่ยุติธรรมกับอีกฝ่าย”

“ฉันรู้” มายมิ้นท์ถอนหายใจ“แต่คุณหาคนที่เหมาะสมแล้วลองดูใจ ลองรักเธอดูก่อนก็ได้ ไม่แน่ว่าสุดท้ายคุณจะตกหลุมรักเธอจริง ๆ ก็ได้?”

“แล้วมีคนเหมาะสมไหมล่ะ?” ลาเต้ยักไหล่ พลางตอบสุ่มสี่สุ่มห้า

มายมิ้นท์มองไปยังเลขาซินดี้

เลขาซินดี้ตื่นเต้นขึ้นมาถึงขีดสุด

มายมิ้นท์ละสายตากลับมา ก่อนจะพูดหยั่งเชิง“ก็อาจจะมีนะ เต้หล่อและฐานะดีแบบนี้ ต้องมีผู้หญิงชอบเยอะแน่ คุณลองคบกับผู้หญิงที่ชอบคุณมากดูสิ?”

พูดถึงตรงนี้เธอก็แอบเปิดลำโพง

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว