รักหวานอมเปรี้ยว นิยาย บท 846

พัดชาคิดว่าอย่างแน่วแน่ ชุดราตรีนี้ของมายมิ้นท์ ก็คือแบรนด์นี้ให้มายมิ้นท์เล่นเส้นสาย

สำหรับแบรนด์นี้ ทำไมต้องให้มายมิ้นท์เล่นเส้นสายด้วย เธอไม่เคยคิดมาก่อนด้วยซ้ำ

เธอรู้แค่ว่า หลังจากที่เธอจับจุดอ่อนนี้ได้ ก็สามารถที่จะข่มขู่แบรนด์นี้ ให้แบรนด์นี้เก็บชุดคืน

สรุป ถ้าเธอไม่ได้ในสิ่งของที่เธอชอบ ก็ไม่ปล่อยให้คนอื่นได้มันไป โดยเฉพาะมายมิ้นท์

มองดูท่าทางได้ใจนั้นของพัดชา ในใจของมายมิ้นท์เกลียดเป็นอย่างมาก

ผู้จัดการก็พูดไม่ออกเหมือนกัน กระตุกมุมปากตอบกลับว่า: “คุณพัดชา ขอโทษด้วย พวกเราเอาชุดไปคืนไม่ได้หรอกค่ะ ยิ่งไปกว่านั้นคุณมายมิ้นท์ก็ไม่ได้เล่นเส้นสาย”

“อะไรน่ะ?”สีหน้าของพัดชาก็แข็งทื่อในทันที ดูตลกเป็นอย่างมาก

มายมิ้นท์นั่งลงให้รู้แล้วรู้รอด วางชุดไว้ข้างๆ ก็ไม่รีบร้อนลองชุด ยกกาแฟที่ยังดื่มไม่หมด และลิ้นรสต่อไป

“เป็นไปได้ยังไง!”ในที่สุดพัดชาก็ดึงสติกลับมาได้ ส่ายหัวอย่างไม่ยอมรับ“พวกคุณจะไม่ให้หล่อนเล่นเส้นสายได้ยังไง ไม่ได้ให้หล่อนเล่นเส้นสาย คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์วีไอพี ก็สามารถหาดีไซเนอร์ชั้นนำของแบรนด์มาออกแบบชุดได้เหรอ? เธอหลอกใครน่ะ!”

น้ำเสียงของเธอก็แหลมขึ้นมา

ผู้จัดการขมวดคิ้ว ก็ค่อนข้างหงุดหงิดขึ้นมา“ฉันไม่ได้หลอกคุณ คุณมายมิ้นท์ไม่ได้เล่นเส้นสายจริงๆ ก็เหมือนอย่างที่คุณบอก เทนเดอร์กรุ๊ปไม่มีกำไร คุณมายมิ้นท์ก็ไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้นที่จะใช้เงินหนึ่งร้อยล้านในแบรนด์ของพวกเรา ดังนั้นสำหรับคุณมายมิ้นท์แบบนี้ ไม่เข้าตาของแบรนด์พวกเราหรอกค่ะ ก็ยิ่งไม่มีทางให้คุณมายมิ้นท์เล่นเส้นสาย แต่ใครให้เบื้องหลังของมายมิ้นท์มีแฟนอย่างประธานเปปเปอร์กัน? คุณมายมิ้นท์ไม่มีเงินมากขนาดนั้น แต่ประธานเปปเปอร์มี ประธานเปปเปอร์อย่าว่าแต่เป็นระดับวีไอพีสูงสุดของพวกเรา แบรนด์หรูหราอื่นๆ ประธานเปปเปอร์ก็เป็นระดับวีไอพีสูงสุด ดังนั้นพวกเราสามารถออกแบบชุดพิเศษเฉพาะสำหรับคุณมายมิ้นท์ได้แน่นอน”

เมื่อพูดอย่างนั้น ผู้จัดการมองไปทางมายมิ้นท์ที่ดื่มกาแฟ ใบหน้าประกายสะท้อนด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย“ขอโทษด้วยคุณมายมิ้นท์ เมื่อกี้นี้พูดคำพูดที่ต้องขอโทษอย่างสุดซึ้ง”

ประโยคไม่เข้าตาอะไรนั้น ทำให้คนไม่พอใจง่ายมากจริงๆ

หวังว่าคุณมายมิ้นท์ไม่โกรธก็ดี ไม่อย่างนั้นประธานเปปเปอร์ตำหนิลงมาก็จะเป็นเรื่อง

มายมิ้นท์วางแก้วกาแฟลง ช้อนตาขึ้นยิ้มให้กับผู้จัดการที่ค่อนข้างวิตกกังวล“ไม่เป็นไร คุณแค่พูดความจริงเท่านั้น ฉันไม่ถึงกับยอมรับเรื่องแค่นี้ไม่ได้”

สิ่งที่ผู้จัดการพูดคือความจริง เทนเดอร์กรุ๊ปเป็นเพียงกรุ๊ปที่มีชื่อเสียงเล็กขนาดนั้นในเมืองเดอะซี ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่อันดับสุดท้าย

พูดดีหน่อย เทนเดอร์กรุ๊ปเป็นกรุ๊ปแห่งหนึ่ง อันที่จริงพูดหยาบคายหน่อย เทนเดอร์กรุ๊ปก็เป็นกรุ๊ปที่ใหญ่หน่อย ห่างไกลจากการถูกเรียกว่ากรุ๊ปชื่อนี้ ยังไงซะบริษัทที่มีบริษัทในเครือหลายแห่ง ถึงสามารถเรียกได้ว่าเป็นกรุ๊ปได้

เทนเดอร์กรุ๊ปเมื่อหกปีก่อน ก็ถูกขายบริษัทในเครือในสังกัดหลายแห่งอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้เหลืออยู่เพียงสองสามแห่ง เหตุผลที่ยังรักษาการเรียกว่ากรุ๊ปไว้ แค่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงเท่านั้นเอง ถ้าจะเรียกอย่างจริงจัง เทนเดอร์น่าเป็นบริษัทเทนเดอร์ ไม่ใช่เทนเดอร์กรุ๊ป

เทนเดอร์กรุ๊ปไม่มีสถานะอะไรในเมืองเดอะซี อยู่ในทั่วประเทศและทั่วโลก ก็ไม่ได้มีสถานะอะไร ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติมาก ที่แบรนด์หรูที่มีมรดกตกทอดมานานนับศตวรรษที่จะเห็นว่าประธานบริษัทเล็กๆอย่างเธอไม่เข้าตา

เธอยังไม่ถึงกับต้องโกรธสำหรับเรื่องแค่นี้ ยังไงซะคนอย่างเธอ รู้จักข้อบกพร่องของตนเองมากอยู่เสมอ

ยิ่งไปกว่านั้นชุดราตรีในครั้งนี้ ก็อาศัยบารมีของเปปเปอร์จริงๆ

ตอนแรกเธอก็ไม่ต้องการ แต่จะไปร่วมงานเลี้ยงในห้างสรรพสินค้าของเถ้าแก่เนี้ยในครั้งนี้ ก็เป็นแฟนตัวยงของแบรนด์ระดับไฮเอนด์นี้ เถ้าแก่เนี้ยคนนั้นไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าประจำวันหรือชุดสำหรับงานเลี้ยงต่างๆ ก็สวมใส่แต่แบรนด์นี้

คราวนี้ถ้าเธอต้องการเอาเวทีงานแสดงสินค้าในห้างนี้ให้อยู่ ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะเริ่มลงมือจากเถ้าแก่เนี้ยคนนี้

เธอไม่รู้จักเถ้าแก่เนี้ยคนนี้ ดังนั้นต้องหาวิธีผูกมิตรกับเถ้าแก่เนี้ยคนนี้ ก็เริ่มด้วยความชอบของเถ้าแก่เนี้ยคนนี้

สิ่งที่เถ้าแก่เนี้ยคนนี้ชอบมากที่สุดคือการใส่เสื้อผ้าของแบรนด์นี้ เก็บเครื่องประดับกระเป๋าทุกประเภทจากแบรนด์นี้ ดังนั้นเธอถึงได้ล้มเลิกที่จะไปเลือกซื้อชุดราตรีในร้านประจำ และซื้อชุดราตรีของแบรนด์หรูหราราคาไม่แพงเหล่านั้น แต่เลือกแบรนด์นี้

แน่นอนว่า ต่อให้เลือกชุดธรรมดาในแบรนด์ก็ไม่ได้ เธอต้องสวมชุดที่มีเอกลักษณ์ซึ่งไม่มีในเว็บไซต์ทางการ มีเพียงแบบนี้ เธอถึงจะดึงดูดความสนใจของเถ้าแก่เนี้ยได้ ถึงสามารถใช้ชุดเป็นสื่อเชื่อมโยงได้ ติดต่อสื่อสารกับเถ้าแก่เนี้ยได้

แต่เพื่อให้ได้ชุดแบบนี้ ก็ทำได้เพียงติดต่อดีไซเนอร์ของแบรนด์นี้ ให้ดีไซเนอร์ออกแบบชุดให้กับตัวเอง

ก็เหมือนอย่างที่พัดชาบอก เธอไม่มีสิทธิ์วีไอพี ก็ย่อมไม่มีสิทธิ์ให้แบรนด์นี้ออกแบบชุดพิเศษเฉพาะให้ตัวเองได้ ต่อจากนั้นเธอก็นึกถึงเปปเปอร์ อาศัยสิทธิ์ของเปปเปอร์ ทำให้แบรนด์นี้ตกลงได้สักที

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว