รักหวานอมเปรี้ยว นิยาย บท 868

เมื่อได้ยินคำเตือนจากเปปเปอร์ มายมิ้นท์ก็ให้ความสำคัญขึ้นมาแล้วพยักหน้าตอบรับ “ค่ะ วางใจเถอะนะคะ ฉันจะบอกคุณ”

แม้แต่เปปเปอร์ก็ยังไม่เคยเห็นเกรียงไกร เธอเองยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ไม่รู้ว่านิสัยของเกรียงไกรเป็นเช่นไร เขาจะเป็นคนดีหรือเป็นคนไม่ดีนะ?

ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย หากว่าเกรียงไกรติดต่อมาที่เธอ เธอก็ควรจะบอกเปปเปอร์

เนื่องจากการที่ต้องเผชิญหน้ากับบุคคลอันตรายเช่นนี้ เธอไม่กล้าที่จะเผชิญหน้าเพียงลำพัง

จากนั้นทั้งสองคนก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีก มายมิ้นท์นั่งรับประทานอาหารเช้าของเธอเงียบๆ ส่วนเปปเปอร์นั่งอยู่เป็นเพื่อนเธอด้านค้าง เขาตักอาหารให้เธอเป็นบางครั้งคราว

เปปเปอร์มองไปทางมายมิ้นท์ที่รับประทานอาหารซึ่งเขาป้อนให้อย่างมีความสุขและเคี้ยวแก้มตุ่ย เขารู้สึกว่าช่างน่ารักจริงๆ ดวงตาของเปปเปอร์มองไปแล้วพอจะเข้าใจว่าทำไมผู้คนถึงชอบเลี้ยงสัตว์เลี้ยงกันจัง

“คุณคิดอะไรอยู่คะ?” ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากแววตาของชายหนุ่มที่มองมา มายมิ้นท์หรี่ตาสีน้ำตาลดำของเธอคู่นั้น แล้วมองไปยังชายหนุ่มอย่างสงสัย “ฉันรู้สึกว่าคุณไม่ได้คิดเรื่องดีแน่”

ดวงตาของเปปเปอร์กระชับขึ้นเล็กน้อย เขาระงับความคิดในใจลงไป ก่อนจะตอบอย่างเรียบง่ายว่า “ไม่มีอะไรครับ คุณคิดมากไปเอง รีบทานเถอะเดี๋ยวจะเย็นหมด”

มายมิ้นท์ได้แต่กลอกตามอง

เดี๋ยวจะเย็นหมดอย่างงั้นเหรอ?

มันยังร้อนขนาดนี้......

ประโยคของเขาฟังดูก็รู้ว่ากำลังเปลี่ยนเรื่องสนทนา

เธอมั่นใจได้เลยว่าเขามีเจตนาไม่ดีอย่างแน่นอน

นอกจากสายตาของเขาที่จ้องเธอดูเหมือนว่าจะกินเธอเข้าไปอย่างไรอย่างนั้น คงจะคิดถึงเรื่องลามกอีก

ใช่ว่าเขาไม่เคยทำมันมาก่อน

เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้มายมิ้นท์ก็หน้าแดงเรื่อแล้วรีบก้มหน้าลง ไม่ให้ชายหนุ่มรู้ถึงความคิดของเธอ

ไม่อย่างนั้นผู้ชายคนนี้คงจะได้คืบเอาศอกและจินตนาการไปเองว่าเธอคิดถึงเรื่องเหล่านั้นหมายความว่าเธอต้องการ และเขาก็จะทำให้มันเป็นจริง

สรุปแล้วก็คือผู้ชายคนนี้ทำเรื่องเหล่านั้นได้อย่างแน่นอน

มายมิ้นท์กระแอมออกมาสองสามทีแล้วส่ายหน้า ก่อนจะจัดการความคิดยุ่งเหยิงในหัวใจออกไปแล้วรับประทานอาหารอย่างจริงจัง

หลังจากรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็เดินทางออกจากบ้านเตรียมตัวไปสถานีตำรวจ

แต่ระหว่างทางมายมิ้นท์ได้รับโทรศัพท์จากทามทอย

ผู้ช่วยเหมันตร์ขอให้ทามทอยออกมารับหน้าติดต่อกับเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยตนเองเพื่อสืบถึงตัวตนของพัดชา ความลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่นอนว่าไม่อาจปิดบังทามทอยได้

ทามทอยต้องการจะสืบด้วยตนเองอย่างชัดเจนว่าเรื่องของพัดชาเป็นไปมาอย่างไร

ดังนั้นเขาจึงได้โทรศัพท์มาหามายมิ้นท์

ตอนที่เปปเปอร์กำลังขับรถอยู่ เขาโมโหมากเมื่อได้ยินว่าเป็นสายจากทามทอย

เนื่องจากว่าเขาคือคนที่ไปหาทามทอยให้มาช่วย จากเหตุผลแล้วเมื่อทามทอยรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็ควรจะบอกกับผู้ช่วยเหมันตร์

แต่ทามทอยไม่ได้ทำเช่นนั้น ในทางตรงกันข้ามเขามองข้ามผู้ช่วยเหมันตร์และมองข้ามตนมาติดต่อกับมายมิ้นท์โดยตรง

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการที่จะใช้โอกาสนี้คุยกับมายมิ้นท์

แผนการโง่เง่าแบบนี้ใครจะไม่รู้กัน

หากไม่ใช่เพราะมายมิ้นท์ห้ามเอาไว้ เขาคงจะแย่งโทรศัพท์มือถือของเธอมาแล้ววางสายทามทอยไปเสีย

โทรศัพท์หาผู้หญิงของเขาต่อหน้าต่อตา คิดจะท้าดวลกับเขาหรืออย่างไร?

ยอดเยี่ยมมากทามทอย คุณกระตุ้นความโมโหของผมได้สำเร็จแล้ว

ดวงตาทั้งคู่ของเปปเปอร์หรี่ลงแฝงไปด้วยความอันตรายเยือกเย็น

มองดูแล้วเขาคงต้องหาเรื่องให้ทามทอยทำสักหน่อย ไม่อย่างงั้นก็คงจะเอาแต่จับตามองผู้หญิงของคนอื่นอยู่เรื่อย

เปปเปอร์ขับรถไปด้วยใบหน้าเคร่งขรึม สายตาเหลือบมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างคนขับและกำลังโทรศัพท์เป็นครั้งคราว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งโทรศัพท์มือถือในมือของหญิงสาว เขาแทบรอไม่ไหวที่จะไปแย่งมันออกมาแล้วปาทิ้ง

มายมิ้นท์สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของชายหนุ่มและความหึงหวงของเขา ตอนนี้ภายในรถเต็มไปด้วยบรรยากาศความหึงอย่างรุนแรง

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว