สามหนูน้อยอัจฉริยะ:มาเฟียคลั่งรัก นิยาย บท 250

หลังกินข้าว เฟิงเชียนเสวี่ยก็พาแม่จูและเด็กๆ กลับบ้าน

คนในบ้านเพิ่งจะเดินถึงหน้าประตูเขต ก็มีนักพัฒนา ผู้เก็บค่าส่วนกลาง และพนักงานต่างๆ เดินมา ทั้งประจบและกระตือรือร้น นอกจากนั้นยังมีบอดี้การ์ดมาช่วยแม่จูถือกระเป๋า

แม่จูชมการบริการของพวกเขาอย่างไม่หยุดหย่อน จากนั้นจึงถามเฟิงเชียนเสวี่ย “คุณหนู ค่าส่วนกลางที่นี่ต้องแพงมากๆ เลยใช่ไหมคะ”

“

ก็แพงนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร เงินเดือนฉันขึ้นแล้ว”

เฟิงเชียนเสวี่ยไม่อยากให้แม่จูเป็นห่วง

“

ไม่ว่าเงินเดือนจะเพิ่มมากขนาดไหน ก็เอามาใช้แบบนี้ไม่ได้สิ ค่าเช่ารวมกับค่าส่วนกลาง เดือนนึงคงหลายตังค์เลยสินะคะ” แม่จูพูดด้วยสีหน้าเป็นกังวล

“

บ้านหลังนี้ถูกซื้อเรียบร้อยแล้ว สัญญาทุกอย่างก็เตรียมเรียบร้อยแล้วครับ เดี๋ยวรอให้คุณหนูเฟิงเซ็นชื่อก็พอ” พนักงานฝ่ายพัฒนาการยิ้มกล่าว

“

ซื้อแล้วเหรอ” แม่จูตะลึงจนดวงตาเบิกโพล่ง เธอรีบถามขึ้นมา “คุณหนู คุณเอาเงินจากไหนกัน?”

“

ฉันช่วยบริษัทสร้างผลงานชิ้นใหญ่น่ะ เจ้านายก็เลยให้เป็นรางวัล” เฟิงเชียนเสวี่ยพูดเสียงต่ำ “แม่จู อย่าไปคิดมากหน่า พวกเราทั้งห้าอยู่กันอย่างสบายใจเถอะ”

แม่จูไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแต่สีหน้าตึงเครียดมาก

ทันทีที่เดินเข้าประตูบ้าน ทั้งบ้านต่างก็ตกตะลึง นี่มันแตกต่างจากบ้านที่พวกเขาเคยอยู่สิ้นเชิงเลย ที่นี่หรูหราประณีต กว้างขวางสว่าง โรแมนติดอบอุ่น!

เฟอนิเจอร์ทุกอย่างในบ้าน ต่างถูกคัดสรรค์มาอย่างดี ดูออกว่าใช้ความตั้งใจในการเลือกมาก

พนักงานพาครอบครัวของเธอเดินชมห้อง ห้องนอนหลักนั้นกว้างขวางมาก ภายในประกอบไปด้วยห้องเสื้อผ้าและโต๊ะทำงาน อีกทั้งยังมีห้องน้ำส่วนตัวอีก

มีห้องสำหรับเด็กสองห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องเจ้าหญิง ส่วนอีกห้องก็เป็นห้องเจ้าชาย

ห้องเจ้าหญิงตกแต่งได้อย่างสวยงามมากๆ ราวกับห้องที่เจ้าอาศัยอยู่ในหนังสือนิทาน โดยแต่งไปด้วยสีชมพูและสีขาวเป็นหลัก มีผ้าม่านชีฟองที่พริ้วไสวและตุ๊กตาหลากหลายรูปแบบ

“

ว้าว สวยจังเลย!!”

เยวี่ยเยวี่ยผลักประตูห้องดู ก็ร้องตะโกนดีใจในทันที และกระโดดอยู่บนเตียงด้วยความตื่นเต้น

“

รีบมาดูห้องของพวกเราเร็ว”

เฉินเฉินและหลงหลงวิ่งไปที่ห้องเจ้าชายข้างๆ อย่างอดใจรอไม่ได้

ในห้องเจ้าชายมีเตียงสองตัว โดยในห้องถูกแต่งเป็นตีมไซไฟ เตียงหนึ่งถูกออกแบบเป็นโมเดลเครื่องบิน และอีกเตียงหนึ่งถูกออกแบบเป็นโมเดลรถยนต์

แม่จูซึ้งใจสุดๆ

ผู้จัดการสอนให้แม่จูใช้เครื่องใช้ไฟฟ้ารุ่นใหม่ล่าสุด อีกทั้งยังปรับระบบระบายอากาศของเครื่องปรับอากาศให้พวกเขา จากนั้นจึงเดินจากไป

เฟิงเชียนเสวี่ยเห็นว่าแม่จูและเด็กๆ ดีใจขนาดนี้ ก็รู้สึกปลื้มปริ่มเป็นอย่างมาก

ขณะเดียวกัน ก็รู้สึกซับซ้อนมากๆ เช่นกัน

เพราะทุกอย่างนี้ ต่างก็สมบูรณ์จนไร้ที่ติ

เธอรู้ดีว่า เหลยอวี่เป็นคนจัดการเรื่องราวละเอียดต่างๆ......

แต่ความจริงแล้ว คนที่ให้ทุกอย่างนี้คือเยี่ยเจิ้นถิง หากเขาไม่พอใจ เขาสามารถเอาคืนได้ตลอด

เฟิงเชียนเสวี่ยส่ายหัว เพื่อให้ตัวเองเลิกคิดมาก

เฟิงเชียนเสวี่ยเล่นกับเด็กๆ ไปพักหนึ่ง เมื่อเด็กๆ ต่างล้าจนไปนอนกลางวัน เธอก็รีบแต่งตัว หยิบกระเป๋าพร้อมออกจากบ้านทันที

“

คุณหนู คุณจะออกไปเหรอ?” แม่จูซื้อผักกลับมาพอดี เขาพูดยิ้มกล่าว “ในเขตนี้มีขายผักอยู่ ฉันซื้อผักมาแล้ว เดี๋ยวกลางคืนฉันกลับมาทำของอร่อยให้กิน เพื่อเป็นการฉลองการย้ายบ้านของเรา!”

“

ไม่ต้องทำเผื่อฉันนะคะ ฉันต้องไปที่สวนสุสาน ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไร”