สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3192

“เฮ้ย น่าตลกมากเลย!ฉันยังไม่เคยเจอใครที่โง่ขนาดนี้มาก่อน!”

ร้านกาแฟหรูร้านหนึ่ง สาวสวยสองคนกำลังนั่งดื่มชาตอนเช้า

หญิงสาวทันสมัยใส่แว่นกันแดดหยิบเค้กชิ้นสวยงามชิ้นหนึ่งขึ้นมา กัดแล้วยิ้มขณะเคี้ยว:“ฉันเดาว่าคนงี่เง่าคนนี้ต้องได้รับการกระทำที่ย้ำแย่จากผู้กำกับฉี!แต่เขาไม่รู้เลยความสามารถที่แท้จริงของผู้กำกับฉี!”

“ใครที่อยู่ในวงการบันเทิงมาสักระยะจะไม่รู้ว่าผู้กำกับฉีคือคนในวงการบันเทิง?”ยกนิ้วให้ผู้หญิงนั่งสวมหมวกผู้หญิงสีน้ำตาลจากนั้นก็หัวเราะแล้วพูด: “แต่ว่าเมื่อพูดกลับมา แต่ว่าเมื่อคืนในวงการบันเทิงนั้นมีเรื่องเผือกมากมายเธอรู้ไหม?”

“ข่าวเผือกอะไร?”

“มีนักแสดงมากมายถูกเปิดเผยว่าแอบสูบของผิดกฎหมาย!ขึ้นฟีดเต็มเลย!จุ๊ๆๆ ในวงการบันเทิงไม่เคยมีเรื่องฮิตๆเยอะขนาดนี้มาก่อน ดูแล้วเหมือนกับว่าจะทำร้ายล้างรอบใหญ่!”

“จริงหรือปลอม?ไม่ใช่ว่าหวังเฟิงจะเปิดคอนเสิร์ตนะ?”

“ฉันดูหน่อย ฉันดูหน่อย มันไม่ได้ลึกลับเข้าใจยากขนาดนั้นหรอก?”

หญิงสาวที่ใส่หมวกก็แย้งโทรศัพท์ไปแล้วเลื่อนดู

“ฉันดู ผู้กำกับฉีบ้าไปแล้วแน่ๆ งานเลี้ยงเมื่อคืนนั้นวุ่นวายอย่างไม่มีความสุข เขาน่าจะคิดบัญชีกับคนที่ไม่เชื่อฟังเขา!ฮ่าๆ บางทีฉันอาจจะมีโอกาสขึ้นแท่นในครั้งนี้!”

หญิงสาวใส่แว่นดำปากแล้วดื่มกาแฟขึ้น

แต่ว่าผ่านไปสักพัก เขารู้สึกว่าไม่ปกติ มองไปทางหญิงสาวที่ใส่หมวก ขมวดคิ้วเบาๆ: “เธอดูอะไรทำไมถึงลึกซึ้งขนาดนี้?หวังเฟิงไม่ได้จะจัดคอนเสิร์ตจริงๆใช่ไหม?”

“ไม่ใช่!”

“แต่เขานั้นปล่อยซิงเกิ้ลใหม่?”

“มัน...มันก็ไม่ใช่แบบนั้น...”

หญิงสาวใส่หมวกนั้นเหงื่อเต็มหน้า สีหน้าก็น่าเกลียดมาก หยิบโทรศัพท์แล้วสั่นๆพูดถึง:“อ่ายวี่!เกิดเรื่องแล้ว บริษัทของพวกเธอน่าจะ....ถูกคนฟ้อง?”

“อะไรนะ?”

สีหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนไปทันที รีบพุ่งไปหยิบโทรศัพท์แล้วตรวจดูอย่างละเอียด

หลังจากเห็นภาพสีหน้าเขาก็ซีดขาวอย่างไร้ที่เทียบ

“ไม่เพียงแค่บริษัทของฉัน นักแสดงภายใต้สังกัดของผู้กำกับฉีหลายคนก็จบแล้ว....เกิดเรื่องแล้ว!นี่มันเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”

หลังจากพูดจบ จู่ๆ หญิงสาวก็คว้ากระเป๋าที่อยู่บนโต๊ะ: “ฉันต้องรีบกลับบริษัท!”

แต่ทันทีที่เธอเดินไปได้ครึ่งก้าว โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

ผู้หญิงคนนั้นสะดุ้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดปุ่มรับสาย

แต่ฉันได้ยินเสียงเร่งด่วนของผู้จัดการนักแสดงดังมาจากข้างใน

“อ่ายวี่!แย่แล้ว เรื่องที่เธอแอบหลีกเลี่ยงภาษีนั้นถูกคนตรวจเจอแล้ว!”

“ใจร้อยอะไร?จำนวนเงินของฉันไม่ได้มากมาย แค่จ่ายเงินคืนก็พอแล้ว!”

เสียงของหญิงสาวแว่นกันแดดสั่นๆหน่อย แต่ว่ายังแกล้งทำเป็นเข้มแข็ง

“อ่ายวี ไม่เพียงแค่เรื่องพวกนี้ เรื่องก่อนหน้านี้ที่เธอหลอกค่าสินสอดก็ถูกคนนั้นรื้อออกมาหมดเลย!”

ในขณะที่ผู้จัดการนักแสดงกำลังพูดก็ร้องไห้ไปด้วย

“อะไรนะ?”

หญิงสาวใส่แว่นดำถึงกับช็อต

ก่อนที่เธอจะเป็นนักแสดง เธอเป็นสาวไนต์คลับที่จบจากโรงเรียนมัธยมเทคนิค ครั้งหนึ่งเธอได้พบกับหนุ่มรวยในบาร์ที่โง่เขลาและมีเงินมากมาย เธอจึงสมยอมแต่งงานกับฝ่ายตรงข้ามเพื่อหวังหลอกเงิน

หญิงสาวแว่นกันแดดกลัวว่าหนุ่มรวยคนนั้นจะมาแก้แค้น เธอจึงบินไปยังประเทศเพื่อนบ้านข้ามคืนและใช้เงินจำนวนมากไปกับการทำศัลยกรรม

แต่ว่าหลังจากที่ทำเขาก็สวยขึ้นกว่าเก่า ถูกบริษัทนั้นเลือกแล้วเปลี่ยนชื่อและได้ออกทีวีอย่างราบรื่น

ตอนแรกคิดว่าเรื่องพวกนี้เมื่อผ่านไปหลายปีจะถูกลืมจะไม่ถูกรื้อขึ้นมาอีก แต่ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะถูกคนนั้นรื้อมันขึ้นมาอีก

“ใครเป็นคนทำ?ไอ้โง่นั้นเป็นคนทำไหม?”

หญิงสาวใส่แว่นดำรีบถาม ทั้งตัวก็สั่นขึ้น

เธอกำลังการงานรุ่งเรืองเลยนะ

ถ้าเกิดมีเรื่องแบบนี้ออกมาทุกอย่างก็จะจบลง

“อ่ายวี่ ฉันไม่รู้ฉันได้รับสายหนึ่งสาย ฝ่ายตรงข้ามนั้นมีหลักฐานแน่นมากเธอรีบกลับมาเถอะ ถ้ายังไม่กลับมาทุกอย่างก็จะจบลง!”

หญิงสาวใส่แว่นดำได้ยินก็รีบพุ่งตัวออกจากร้านกาแฟ

แต่ในเวลานี้ ตรงหน้าร้านมีชายคนหนึ่งสวมชุดสูทเดินเข้ามา

หญิงสาวใส่แว่นดำไม่ทันได้ระวังและชนเข้ากับชายคนหนึ่ง

หญิงสาวใส่แว่นดำรีบเดินถอยหลังหลายก้าวแล้วรีบก้มตัวลง: “ขอโทษด้วยนะคะ”แล้วรีบจากไป

“คุณยวนยวี่?”

ชายชุดสูทรีบหัวเราะแล้วยิ้ม

“จะขอลายเซ็นไว้วันหลัง!”

หญิงสาวใส่แว่นดำก็กำลังรีบจะเปิดประตู

“คุณยวนยวี่ เรื่องของเธอไม่ต้องกลับไปที่ออฟฟิศ ฉันสามารถจัดการให้เธอได้!”

ชายชุดสูทพูดขึ้น

ยวนยวี่ตกใจ หันตัวแล้วมองไปทางชายชุดสูท: “เธอหมายความว่ายังไง?”

“สายที่ผู้จักการนักแสดงเธอได้รับฉันเป็นคนโทรเอง!”

ชายชุดสูทพูดอย่างนิ่งๆ: “พวกเราติดต่อชายหนุ่มคนรวยที่ถูกเธอหลอกเมื่อก่อนแล้ว ตอนนี้ตรงหน้ามีเพียงแค่สองทางเลือก หนึ่งคือเขาฟ้องเธอแล้วทำลายอนาคตเธอ สองคือช่วยฉันทำงาน เช่นนี้ฉันสามารถเจรจากับชายหนุ่มคนรวยได้ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นส่วนตัว!รู้ไหม?”

ยวนยวี่ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไป พูดอย่างกลัวๆ: “เธอ...เธอคือใครกันแน่?”

“ฉันคือคนของหยางหัว”

ชายสวมชุดสูทไม่เร่งไม่รีบแล้วพูดขึ้น

ชายชุดจีนพยักหน้าแล้วพูดอย่างนิ่งๆ: “ส่งคนโทรไปหาคนคนนั้นแล้วกล่าวทักทาย พวกเราก็ไปหาเขาเลย!”

“ครับพี่ชาย!”

…..

สถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

หลิงหยางอยู่ในห้องวิจัยพัฒนายาที่ส่งมาดินแดนแห่งความเงียบและความตาย

ทางอ่าวหานเหมยยังไม่มีข่าวอะไร

เขาไม่สามารถนำความหวังนั้นฝากไว้ในตัวของอ่าวหานเหมย เขาไม่หยุดที่จะส่งคนอื่นนั้นไปเก็บสะสมดอกไม้และสมุนไพรที่แปลกใหม่

ตุ๊ก ตุ๊ก ตุ๊ก

ในเวลานี้มีเสียงเคาะประตูขึ้นมา

“เข้ามา”

หลิงหยางขมวดคิ้วแล้วพูด

จริงๆแล้วเขานั้นบอกไว้ก่อนแล้วถ้าหากไม่มีอะไรจำเป็นไม่ต้องมารบกวน

ประตูถูกเปิดออก

ชวี่เทียนรีบวิ่งเข้ามา

“ประธานหลินเมื่อกี้มีโทรศัพท์เข้ามีคนบอกจะมาหาท่าน”

“ใครอ่ะ?คนจากทางดินแดนแห่งความเงียบและความตายหรอ?”

หลิงหยางที่กำลังปรุงยาสมุนไพรแล้วถามด้วย

“ไม่ใช่ ฝ่ายตรงข้ามมีนำว่า...พระราชวังสายฟ้านอกอาณาจักร!”

“พระราชวังสายฟ้า?”

หลิงหยางตกใจ มองเขาอย่างประหลาดใจ: “นี่มันคืออะไร?”

“ไม่ชัดเจน!ฝ่ายตรงข้ามบอกว่าพวกเขานั้นจะมาสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีในทันที ให้ท่านนั้นรีบเดินออกไปรอพวกเขาที่หน้าประตูก่อน จากนั้นขึ้นรถแล้วไปกับพวกเขาหน่อย”ชวี่เทียนพูด

“ไม่ไปจะเป็นยังไง?”

“ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้พูด”

หลิงหยางถามแล้วขมวดคิ้วขึ้นจากนั้นก็โบกมือ: “ช่างเถอะ อย่าไปสนใจพวกเขา!”

“นี่...ประธานหลิน มันจะดีไหม โดยเฉพาะเป็นคนนอกอาณาจักรก็ไม่รู้ว่าเป็นใครสถานะอะไรในพระราชวังสายฟ้า ถ้าหากล่วงเกิน.....”ชวี่เทียนเขาลังเลที่จะพูดและพูดอย่างระมัดระวัง

“แบบนี้หรอ?”

หลิงหยางคิดทบทวนแล้วพยักหน้าแล้วพูด : “อย่างนั้นก็เรียกพวกเขาเข้ามาเถอะ ให้พวกเขารอฉันที่ห้องประชุมก่อน ฉันจัดการเรื่องตรงนี้เสร็จค่อยไป!”

“รับทราบ!”