สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3238

จือหลานในฐานะทูต พามือดีสองสามคนของเผ่าเทพเซียน นำคำสั่งหลินหยางไปยังหุบเขาเทพเซียน

คนของเผ่าเทพเซียนต่างก็แหงนหน้าขึ้นมอง

ณ หน้าศาลาหลังหนึ่ง

เงาร่างอันน่าสะพรึงกลัวของคนสองสามคนลงมาอย่างเงียบๆ

ภายในศาลา ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังนั่งชงชาอยู่ กลิ่นหอมของชาลอยไปทุกทิศทุกทาง

"เฮ้! ทุกคนมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? มาๆๆ มานั่งเร็วเข้าๆ!"

ชายวัยกลางคนลุกขึ้นทันที กล่าวเรียกคนพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ชายผู้นั้นชื่อซือไท่ซาน เป็นน้องชายของหยวนจู่

แผนการในใจของซือไท่ซานนั้นสุขุมและลึกซึ้งเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งแตกต่างกับนิสัยบุ่มบ่ามของหยวนจู่โดยสิ้นเชิง

ทุกคนที่เดินเข้ามาต่างก็ขมวดคิ้ว แต่ทุกคนก็ยังนั่งลงอย่างอดทน

"หาได้ยาก มันหาได้ยาก ยากมากที่จะจินตนาการว่าคนของเขตหยวนเซียน เขตเทียนเซียน และเขตซ่างเซียนจะสามารถนั่งดื่มชาเพื่อพูดคุยกัน มันช่างหาได้ยากเสียจริงๆ"

ซือไท่ซานรินชาให้ทุกคนอย่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

"ท่านซือ พอการแข่งขันยอดปรมาจารย์จบสิ้นลง ท่านก็แทบจะรอไม่ไหวที่จะเรียกพวกเราเข้ามา ไม่กลัวว่าเจ้าแห่งเทพเซียนคนใหม่ของพวกเราจะโกรธ และลงมือฆ่าพวกเราอย่างโหดเหี้ยมเหรอ?"

หญิงคนหนึ่งกล่าวอย่างเยือกเย็น

เธอเป็นผู้อาวุโสของเขตเทียนเซียน ชื่อว่าเซิ่งไป๋ฮวา ซึ่งร่วมติดตามผู้นำปิงมาโดยตลอด เหมือนกันกับจือหลาน ซึ่งเป็นมือซ้ายมือขวาของผู้นำปิง

"ลงมือฆ่าอย่างโหดเหี้ยม?"

ซือไท่ซานหรี่ตามองแล้วยิ้มอย่างเหยียดหยาม: "ผู้อาวุโสเซิ่งคงจะไม่ได้คิดว่าไอ้คนแซ่หลินคนนั้นเป็นเทพเซียนจริงๆ ใช่ไหม? ถึงแม้ว่าเขาจะเอาชนะการต่อสู้กับเจ้าทั้งสามเขตของพวกเราได้ แต่ผู้นำปิง หยวนจู่รวมทั้งซ่างจู่ของพวกเรา ต่างก็ผ่านการเข่นฆ่าโรมรันมา และใช้พลังไปอย่างมหาศาล มีสภาพที่ย่ำแย่ จึงถูกเขาฉวยโอกาสก็เท่านั้น! ซึ่งเมื่อประเมินศักยภาพจริงๆ แล้ว ไอ้คนแซ่หลินคนนั้นสามารถเอาชนะผู้นำปิงได้ ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว!"

คนสองสามคนได้ยินเช่นนี้ ก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ในดวงตาของแต่ละคนแฝงไปด้วยความไม่ยินยอม

"ถึงแม้ว่าคำพูดนี้ของคุณจะถูกต้อง แต่อีกประการหนึ่งคนคนนี้ก็มีพลังธาตุทั้งสามคือน้ำแข็งไฟและสายฟ้าด้วย! ซึ่งในสายตาของลูกศิษย์ธรรมดาทั่วไป ก็คือเทพเจ้าดีๆ นี่เอง เจ้าแห่งเทพเซียนผู้นี้ อันที่จริงก็ได้รับเลือกมาจากลูกศิษย์จำนวนมากในเผ่าเทพเซียนของเรา เขาเพียงแค่มีสถานะเจ้าแห่งเทพเซียนนี้อยู่ พวกเราก็จะต้องเชื่อฟังเขา จะไปทำยังไงได้ล่ะ?"

ชายหน้าเหลี่ยมอีกคนหนึ่งที่ชื่อจ้วงฮั่นกล่าวอย่างเคร่งขรึม ด้านหลังของเขามีดาบน้ำแข็งขนาดใหญ่ ซึ่งดูกล้าหาญและมีพลังมาก เมื่อเข้าใกล้ก็จะรู้สึกกดดันเล็กน้อย

"ฉันเป็นถึงเผ่าเทพเซียน จะสามารถให้คนนอกมาเป็นผู้นำได้ยังไงกัน? ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราจะไม่ทำให้บรรพบุรุษต้องอับอายขายหน้าเหรอ?"

ซือไท่ซานลุกขึ้นทันที แล้วตะโกนด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า: "ฉันขอพูดกับพวกคุณตามตรงเลยนะ ถึงแม้ว่าหยวนจู่พี่ชายของฉัน จะยอมสวามิภักดิ์ แต่เขาก็ถูกบังคับจากสถานการณ์ในปัจจุบัน และภายในใจของเขาไม่ได้ให้ความเคารพกับไอ้หมอนั่นโดยสิ้นเชิง! พี่ชายของฉันต้องการจะสังหารเขา หลังจากที่หายจากอาการบาดเจ็บแล้ว! และกลับไปเป็นผู้นำเผ่าเทพเซียนใหม่อีกครั้ง!"

จ้วงฮั่นกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ไม่ๆๆ ไม่อาจฆ่าคนคนนี้ได้!"

ซือไท่ซานส่ายหน้า ยิ้มแล้วกล่าว: "พวกเราจะต้องจับเป็น!"

"จับเป็น?"

"เพราะเหตุใด?"

"คนคนนี้มีพลังธาตุทั้งสาม ซึ่งหาได้ยากทั้งในอดีตและปัจจุบัน พี่ชายของฉัน ต้องการให้จับเป็นเขา และวิเคราะห์ความลับของเขา บางทีอาจจะช่วยให้พวกเราเป็นอมตะได้!"

ซือไท่ซานกล่าว

เพียงทุกคนได้ฟัง ดวงตาก็เป็นประกาย

เซิ่งไป๋ฮวาก็นั่งไม่ติด แล้วกล่าวถามทันทีว่า: "ท่านซือ พวกคุณคิดจะทำอะไรกัน?"

"คนคนนี้ไม่ได้คิดที่จะอาศัยพลานุภาพเผ่าเทพเซียนของเราเพื่อไปช่วยคนที่หุบเขาเทพเซียนเหรอ? แล้วนี่...ก็คือโอกาสที่ดีที่สุดที่พวกเราจะลงมือ!"

ในดวงตาของซือไท่ซานแฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ยิ้มแล้วกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา