เมื่อรถเข้าใกล้ประตู ชวี่เทียนและรถคันอื่นๆก็จอดรถแล้วลงจากรถเข้าไปข้างในประตู
“พวกเขาทำอะไร?”
หลุยส์แสดงสีหน้างงแล้วเปิดปากถาม
“คุณหลุยส์ คุณรู้ไหม?กฎของสถาบันการแพทย์ลึกลับ ในสถาบันนี้ไม่ให้รถเข้าไป ประการแรกคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ป่วยในสถาบัน ประการที่สองพวกเขากังวลว่ายานพาหนะที่เข้ามามากเกินไปจะกีดขวางรถพยาบาล”
หลี่หนงเยียนพูดแล้วหัวเราะ
“ยังมีกฎแบบนี้ด้วยหรอ?”
หลุยส์หัวเราะแล้วพูด: “อย่าไปสนใจพวกเขาขับเข้าไปเลย!”
“คุณแบบนี้เกรงว่าจะทำให้หมอเทวดาหลินนั้นโกรธ!”
ผู้จัดการหวังพูดอย่างกังวล
“กลัวอะไร?มีคุณหลุยส์อยู่ตรงนี้ แค่หมอเทวดาหลินคนเดียวนั้นเป็นอะไร?”
หลี่หนงเยียนที่อยู่ข้างๆสีหน้าไม่เปลี่ยน
ทุกคนพยักหน้า
รถก็ขับเข้าไปในสถาบัน
ชวี่เทียนที่กำลังเดินไปทางห้องยาของหลินหยางเห็นแบบนี้ก็ขมวดคิ้ว
แต่ใครก็ไม่ได้พูดอะไร
คะชะ!
อย่างรวดเร็ว รถสีดำทั้งหมดก็จอดที่ตรงกลางตึกของสถาบัน
“หมอเทวดาหลินของพวกเธออยู่ไหน?”
หลี่หนงเยียนเอาคอออกไปที่หน้าต่างรถแล้วตะโกนไปทางชวี่เทียน
“คุณผู้หญิง เสียงเบาๆหน่อยในนี้คือโรงพยาบาล ผู้ป่วยมากมายกำลังพักผ่อน”
ชวี่เทียนรีบเตือน
“ฮ่าๆ หมอเวดาหลินของพวกเธออยากเจอฉันหรอ?ตอนนี้ยังจะให้ฉันพูดเบาๆ?อย่างนั้นเดี๋ยวหมอเทวาดาหลินพูดกับพวกเราพวกเราก็ไม่เปิดปากพูด เพื่อหลีกเลี่ยงรบกวนคนป่วย!”
หลี่หนงเยียนหัวเราะอย่างแปลกๆ
แม้ว่าหมอเทวาดาหลินจะมีสถานะเหนือธรรมชาติในเจียงเฉิน แต่เขานั้นเชื่อใจหลุยส์ที่อยู่นอกอาณาเขตต้องสามารถเอาหมอเทวดาหลินอยู่แน่นอน
แม้ว่าจะไม่สั่นสะเทือน หมอเทวดาหลินก็ไม่กล้าทำร้ายคนพวกนี้
ชวี่ไม่พูดอะไรพูดด้วยเสียงแหบๆ: “ทุกท่าน ตามฉันมา!”
ขณะพูดก็เดินเข้าไปในห้องยา
ทุกคนก็ถือบุหรี่แล้วเดินตาม
ตุ๊ก ตุ๊ก ตุ๊ก
หลี่หนงเหยียนตกใจแล้วถาม: “เพราะอะไร?”
“เพราะว่าที่แห่งนี้....เป็นที่ทำงานของฉัน!”
คำพูดนี้ออกมาทุกคนถึงกับตกใจ
มีแค่ผู้จัดการหวังตอบสนองได้แล้วพูดด้วยความตกใจ: “หลินหยาง!ที่แท้เธอทำงานที่สถาบันการแพทย์ลึกลับโดยตลอดเลย ติดตามและช่วยหมอเทวดาหลินทำงานหรอ!”
“โอ้ยๆๆๆ นี่ดูถูกเธอเกินไปแล้วนะเนี้ย!ไม่คิดเลยว่าเธอนั้นมีจะเกาะขาคนที่มีอำนาจไว้!”
“ถุยๆๆๆ ถึงว่าช่วงนี้ดูเธอมีชีวิตชีวาขึ้นมา ความรู้สึกมันเป็นแบบนี้เอง!”
หลายคนที่ออกจากเยว่เหยียนกรุ๊ปแล้วพิลึกพิกลพูดแล้วหัวเราะ
“ฮ่า คนไร้ค่าแบบเธอเทวดาหลินก็เอา?เกรงว่าอยากจะใช้เธอเป็นเครื่องมือเพื่อเข้าใกล้ซูเหยียนมั้ง?หลินหยาง เธอมันเต่าผมเขียวเพื่ออนาคต ขายภรรยาตัวเองเลยหรอ?คนไร้ค่าที่ไม่เจริญ!”
หลี่หนงเยียนหัวเราะอย่างเย็นชา คำพูเหมือนดั่งมีดที่แทงคน
คำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็หัวเราะขึ้น
“ฮ่าๆๆๆ.....”
ภายในห้องยาก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่เข้มข้น
แต่สีหน้าของหลินหยางก็ยังนิ่งเหมือนเดิม รอให้ทุกคนเสียงเบาลงถึงเปิดปากพูด
“ฉันไม่ได้ทำงานกับหมอเทวดาหลิน!ฉัน เพียงแค่ทำงานให้ตัวเอง!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...