คำพูดไม่กี่คำของอวี่ปี้หง คิดไม่ถึงว่าจะทำให้คนของตำหนักชิงเหลียนไขว้เขวได้
มันเหมือนลางสังหรณ์ของเธอเลย
หลินหยางมีแผนที่หมื่นดาบ เจ้าตำหนักชิงเหลียนไม่มีพลานุภาพเลย
ถ้าไม่อาศัยกองกำลังของตำหนักชิงเหลียนมาต้าน วันนี้เธอจะต้องตายอยู่ที่นี่
“อย่าไปฟังคำหลอกลวงของคนทรยศ ทุกคนฟังคำสั่ง ฆ่าคนทรยศซะ! ถ้าใครไม่ทำตาม ฉันจะหั่นมันเป็นชิ้นๆเอามาทำยา! ฆ่ามัน!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนตะคอกออกมาด้วยความเดือดดาล
มีคนหมายจะลงมือทันที
แต่หลายคนยืนอยู่กับที่ ลังเลใจไม่กล้าทำ
คนที่ลงมือไปแล้วอดไม่ได้ที่จะหยุดลง
“พวกคุณยืนบื้ออยู่ทำไม? หรือไม่ฟังคำสั่งฉัน?”
เจ้าตำหนักชะงักงัน ตะคอกด้วยความเดือดดาล
แต่ผู้คนต่างก้มหน้า ไม่มีทีท่าจะลงมือ
เจ้าตำหนักชิงเหลียนโมโหมาก
“ปีศาจเฒ่า! จิตใจคนต่อต้าน!การกระทำของคุณในทุกๆวันนี้ทุกคนต่างก็เห็น คุณคิดว่าจะมีคนยอมขายชีวิตเพื่อคุณจริงๆนะเหรอ?”
อวี่ปี้หงจับที่หน้าอก กัดฟันพูดขึ้นว่า“วันนี้ เป็นวันตายของคุณ!”
“เธอ!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนโกรธจนตัวสั่น แต่ไม่นานก็สงบลง ตะคอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำขึ้นว่า“ดี! ดีมาก! ฉันก็รู้ว่าคนสารเลวอย่างพวกแกพึ่งพาไม่ได้! ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็อย่ามาโทษฉัน!”
พูดจบ จู่ๆเจ้าตำหนักชิงเหลียนก็ยกมือขึ้น โบกสะบัดมือในอากาศ
ปัง!
ฝ่ามือของเธอมีหมอกผงโลหิตระเบิดออกมา มันกระจายไปบริเวณโดยรอบและกัดกินกลุ่มคน
“นี่คืออะไร?”
อวี่ปี้หงอึ้ง พลั้งพูดออกมาว่า“หรือว่าปีศาจเฒ่าจะปล่อยพิษใส่ทุกคน?”
“นี่คือชี่พิษ!”
หลินหยางสีหน้าตึงเครียด ตะคอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า“อวี่ปี้หง พวกคุณรีบกลับไป อย่าเข้าไปหาชี่นี้!”
อวี่ปี้หงชะงักงัน อยากจะพูดอะไรออกมา แต่เวลานี้ เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างแล้ว
แต่ละคนที่ถูกผงพิษโลหิตกลืนกินไอกันอย่างบ้าคลั่ง และดวงตาของพวกเขาก็ค่อยๆกลายเป็นสีแดง ดวงตาว่างเปล่า เหมือนค่อยๆสูญเสียสติสัมปชัญญะ…..
“นี่ไม่ใช่ชี่พิษ?”
อวี่ปี้หงพูดด้วยความตะลึง
หลินหยางดมดู พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“ผงนี่เหมือนจะกระทบกับสติสัมปชัญญะของคนได้ ถ้าผมเดาไม่ผิด คนเหล่านี้ ได้ถูกเจ้าตำหนักชิงเหลียนควบคุมแล้ว”
“บนโลกนี้ยังมียาแบบนี้ด้วยเหรอ?”
อวี่ปี้หงเหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยินได้ฟัง
หลินหยางส่ายหน้า พูดว่า“เจ้าตำหนักชิงเหลียนฝังพิษกู่ใส่ร่างกายคนเหล่านี้นานแล้ว น่าจะอยู่บริเวณระบบประสาทสมอง ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณก็น่าจะมี พิษกู่ชนิดนี้จะไม่กำเริบ แต่ถ้าถูกผงพิษกระตุ้น มันก็จะควบคุมสมองอย่างรวดเร็ว!”
“ตอนนี้ เธอต้องการออกคำสั่งพิเศษ คนเหล่านี้จะทำตามคำสั่งของเธอ คุณรีบไปเถอะ!”
อวี่ปี้หงได้ยิน นิ่งตะลึงไปเลย
“ฆ่า!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ชั่วพริบตาเดียว คนเหล่านั้นก็พุ่งมาหาหลินหยาง
หลินหยางสายตาเย็นชา คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าตำหนักชิงเหลียนจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ คิดไม่ถึงว่าทุกคนจะถูกเธอฝังพิษกู่ เพื่อควบคุมพวกเขา
ตำหนักชิงเหลียนนี้ เป็นแค่เครื่องมือที่ให้เธอใช้ประโยชน์เท่านั้นเอง!
“แบบนี้ ผมยิ่งจะต้องช่วยให้พวกคุณหลุดพ้น!”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง เขากำมือเพื่อขับเคลื่อนแผนที่หมื่นดาบ
“ทะลวง!”
ฟิ้วๆๆๆ…
ดาบนับหมื่นรายล้อม
ดาบเทพกระจายออกจากแผนที่ราวกับน้ำท่วมทะลัก มันพุ่งเข้าไปในกลุ่มผู้คน
ชั่วพริบตาเดียว โลหิตกระจาย ชี่ดาบตัดสลับกันทั่วสารทิศ….
ภายใต้การโจมตีของพิษประเภทนี้ คนของตำหนักชิงเหลียนต่างถูกเจ้าตำหนักชิงเหลียนใช้อย่างว่าง่าย
เธอยืนอยู่ด้านหลังกลุ่มคน มองมาด้วยสีหน้าเหี้ยมโหด สองแขนโบกสะบัด
คนของตำหนักชิงเหลียนมีคนแข็งแกร่งไม่น้อย
ถ้าไม่ใช้ยาควบคุม ต่อให้เป็นเจ้าตำหนักชิงเหลียนก็ใช้ไม่ได้ง่ายๆหรอก
และเวลานี้ ภายใต้การทำงานของยา พวกเขาเป็นเหมือนตุ๊กตาที่ทำตามคำสั่งเธอ
ฟิ้วๆๆๆ….
ดาบเทพทะลวงอย่างบ้าคลั่ง ทะลวงร่างกายคนนับร้อย
เลือดสาดกระเซ็น
แต่….พวกเขาไม่ได้ล้มลง
กลับกันยังคงถือดาบ ขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์โผเข้าหาหลินหยาง
“อะไรกัน?”
หลินหยางชะงักงัน
“ตายซะ!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนแผดคำรามขึ้น
เงาร่างเกือบร้อยโผเข้าหาหลินหยาง
มีทั้งใช้ดาบห้ำหั่น มีทั้งใช้พลังแห่งสวรรค์ดึงทึ้ง และมีทั้งใช้มือฉีก ใช้ปากกัด…..
พวกเขาเหมือนคนบ้า
หลินหยางสายตาตึงเครียด รีบตะโกนขึ้นมาทันที
ฮู!
ไฟประหลาดเกิดขึ้น
กลายเป็นม่านพลัง ปกคลุมรอบกายหลินหยาง
คนที่กระโจนเข้ามาถูกไฟประหลาดเผา


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...