สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3835

นั่นเป็นช่องทางที่แปลกประหลาดมาก

เหมือนบ่อน้ำ มันมืดตื๊ดตื๋อ ลึกจนมองไม่เห็นก้น

แสงสลัวๆปกคลุมอยู่บนบ่อน้ำนี้

และหมอกเลือดที่อยู่ภายใต้พลังของหลินหยาง ก็ค่อยๆถูกดันกลับเข้าไปในบ่อน้ำทีละนิดๆ

หลินหยางขับเคลื่อนพลังแห่งบรรพบุรุษมังกร ทำให้ม่านพลังแข็งแกร่งขึ้น จากนั้นก็ปิดผนึกบ่อน้ำนี้ไว้

รอทำเสร็จหมดแล้ว หลินหยางก็หายใจหอบ เหงื่อออกเป็นจำนวนมาก

“ปิดผนึกสำเร็จแล้ว!”

เหอเหล่ารีบวิ่งมาด้านหน้า เขาทำความเคารพหลินหยางแล้วพูดว่า: “ท่านเจินหลงลำบากแล้ว!”

“ไม่เป็นไร”

หลินหยางโบกมือไปมา แล้วจ้องมองบ่อน้ำ

หมอกเลือดเต็มบ่อน้ำไปหมด

ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ จึงทำให้คนที่ตกลงไปในนี้ กลายเป็นศพจนไม่เหลือกระดูก

ดังนั้นพลังที่ปิดผนึกจึงมีความซับซ้อน ไม่ใช่ศัตรูอยู่ด้านใน

และด้านในช่องนี้ก็ไม่มีศัตรูอะไรมาปรากฏหรอก

หลังจากหลินหยางได้อ่านบันทึกในหนังสือโบราณนั้นแล้ว หลินหยางก็ไม่ได้รู้สึกสนใจช่องนี้เท่าไหร่

สิ่งที่เขาสนใจจริงๆ คือช่องอีกอันหนึ่ง สถานที่ที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดต่างหาก

“ตราปิดผนึกนี้ ปิดได้อย่างน้อยนานสุดร้อยปี พวกคุณอยู่นี่ได้อย่างสบายใจเลย วันข้างหน้าถ้าตราผนึกคลาย ค่อยบอกผม”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ครับ ขอบคุณท่านมาก!”

เหอเหล่ารีบทำความเคารพ

พวกหลงเสี้ยวก็คารวะด้วย

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีความขัดแย้งอยู่ลึกๆกับหลินหยาง รู้สึกว่าหลินหยางไม่ใช่คนตระกูลมังกร แต่พลังของหลินหยางแสดงออกมาให้เห็นแล้วว่าพวกเขาไม่ควรไปยั่วยุหลินหยาง

ครั้งนี้ หลงเสี้ยวเลยไม่เอ่ยปากพูดอีก

“พอแล้ว พวกเราควรกลับได้แล้ว”

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึๆ พูดกับพวกฉินเจี้ยนหนู่ทางด้านนั้นทันที

“ค่ะพี่หลิน”

ฉินเจี้ยนหนู่พยักหน้าเบาๆ ยิ้มเล็กน้อย

แม้ว่าจะมีอุปสรรคหลายครั้ง แต่ก็นับว่าไม่มีอันตราย

“นายท่าน จะกลับไปแบบนี้เหรอ? ท่านไม่สั่งสอนคนเหล่านี้ที่ไม่รู้จักมารยาทหน่อยเหรอ?”

จิ่วอวี้จ้องมองพวกหลงเสี้ยว แล้วพูดอย่างระมัดระวัง

“ไม่มีอะไรสั่งสอนหรอก ในเมื่อผมเป็นผู้สืบทอดบรรพบุรุษมังกรเรียบร้อยแล้ว ทำไมจะต้องฆ่ากับตระกูลมังกรด้วย? ไปเถอะ”

หลินหยางเอ่ยปากพูด จากนั้นก็หมุนตัวออกไป

สมองของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยเรื่องขององค์กร ไม่มีเวลามาสนใจพวกหลงเสี้ยวหรอก

พวกจิ่วอวี้จึงทำได้แค่ตามออกไป

ทุกคนตามหลินหยางออกไปจากอาณานิคมตระกูลมังกร

เหอเหล่าดึงพวกหลงเสี้ยวมาร่วมส่งด้วย

“ท่านเจินหลง ท่านคือเทพตระกูลมังกรของพวกเรา ถ้าท่านมีอะไรอยากให้พวกเรารับใช้ สามารถติดต่อพวกเราได้ตลอดเวลา พวกเราจะใช้พลังทั้งหมดอย่างสุดความสามารถ เพื่อขจัดปัญหาให้ท่าน!”

เหอเหล่าพูดด้วยความเคารพนับถืออย่างยิ่ง

“ได้ ผมรู้แล้ว”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “จากวันนี้เป็นต้นไป ตระกูลมังกรนับว่าเข้าสู่พันธมิตรชิงเซวียนแล้ว การเคลื่อนไหวทั้งหมดของคนตระกูลมังกร จะต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ของพันธมิตรชิงเซวียน! อย่าฆ่าผู้บริสุทธิ์ตามอำเภอใจ อย่าใช้กำลังรังแกผู้อ่อนแอเข้าใจไหม?”

“รับทราบ”

เหอเหล่าพยักหน้า

“ไปกันเถอะ”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม จากนั้นกระโดดกลายเป็นสายรุ้งยาวเส้นหนึ่ง ออกเดินทางไปแสนไกล

จิ่วอวี้ ฉินเจี้ยนหนู่และคนอื่นๆต่างตามไป

คนตระกูลมังกรพากันร่วมส่งหลินหยางด้วย

หลังจากไม่เห็นเงาพวกหลินหยางแล้ว หลงเสี้ยวก็เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึมว่า: “เหอเหล่า ทำไมถึงเคารพเขาขนาดนั้น? ผมว่าเขาไม่ได้คิดเผื่อตระกูลมังกรของพวกเราเลย พวกเราจะเอาความหวังไปฝากฝังไว้ที่เขา ถือว่าผิดพลาดครั้งใหญ่มาก”

“คุณลืมนิทานสุภาษิตของบรรพบุรุษแล้วใช่ไหม?”

เหอเหล่าหันหน้ากลับมา จ้องมองหลงเสี้ยวและพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“นิทานสุภาษิตเหรอ?”

หลงเสี้ยวหายใจถี่ยิบ

“ภัยพิบัติครั้งนี้ จะต้องให้คนผู้นี้จัดการ ไม่เช่นนั้น..ตระกูลมังกรไม่รอดแน่…”

เหอเหล่าพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

เย่เหยียนก็ตายแล้ว

ดูจากผลลัพธ์ ถือว่าดี

ความพยายามของหลินหยางรอบนี้ ก็ไม่มีเสียเปล่า

แต่ภายในใจของหลินหยางยังมีความวิตก เพราะบันทึกที่เกี่ยวกับองค์กรบนตำราเล่มนั้น ทำให้เขารู้สึกว้าวุ่น

“ดูเหมือนว่าจะต้องกลับไปที่ดินแดนมังกร เพื่อพูดคุยกับไป๋ฮั่วสุ่ยสักหน่อยละ ดูสิว่าจะได้อะไรจากปากเธอไหม”

เขาคิดอยู่ในใจ

“ฉางหลานฟู้”

หลินหยางตะโกนขึ้น

“อาจารย์! มีอะไรจะรับสั่งเหรอครับ?”

ฉางหลานฟู้เดินมาคารวะหลินหยางทันที

“ตอนนี้ตระกูลมังกรสวามิภักดิ์ต่อผมแล้ว ผมต้องการรวมพลังชีพจรมังกรใต้ดิน คุณเป็นตัวแทนของผม รวมชีพจรมังกรใต้ดินเป็นเอกภาพขึ้นมาเถอะ”

หลินหยางเอ่ยปากพูดขึ้น

“ครับ อาจารย์!”

ฉางหลานฟู้พูดด้วยความเคารพ

หลินหยางประทานพลังมังกรให้พวกเขา แม้ว่าจะยังไม่บริสุทธิ์เท่าคนตระกูลมังกร แต่หลังจากเทพยุทธ์ล่มสลาย ฉางหลานฟู้ เม่ยเมิ่งและคนอื่นก็ยึดกุมควบคุมพลังมังกรได้ และถือเป็นผู้แข็งแกร่งสุดยอดของชีพจรมังกรใต้ดินแล้ว

บวกกับมีหลินหยางคอยหนุนหลัง คนชีพจรมังกรใต้ดินเลยไม่มีใครกล้าต่อต้านพวกเขา

“ใช่แล้ว ผมยังมีอีกเรื่องที่จะให้พวกคุณไปทำ”

เวลานี้ หลินหยางเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอ่ยปากพูดขึ้น

“เชิญอาจารย์รับสั่ง”

ฉางหลานฟู้รีบคารวะ

“ผมต้องการให้คุณก่อตั้งกองกำลังมาหนึ่งกอง จากนั้นก็พากันเข้าไปในตำหนักมังกร หาศพของเย่เหยียนแทนผมด้วย”

หลินหยางเอ่ยปากพูดว่า: “เดี๋ยวผมจะวาดลักษณะแผนที่จักรกลของตำหนักมังกรให้พวกคุณ เมื่อมีแผนที่นี้แล้ว พวกคุณจะเข้าไปได้ง่ายมากขึ้น”

“อาจารย์ เย่เหยียนไม่ใช่ถูกท่านฆ่าตายแล้วเหรอ? และเขาไม่สามารถฟื้นชีวิตได้ จะหาศพเขาทำไมเหรอ?”

ฉางหลานฟู้ถามด้วยความมึนงง

“แม้ว่าผมจะตัดชีพจรลมปราณของเย่เหยียนแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าศพของเย่เหยียนไร้ราคา ถ้าคุณหาเจอแล้ว รีบนำศพเขามาทันที ผมต้องการทำลายด้วยตัวเอง ถ้ามีคนคิดใช้ประโยชน์จากศพเขา สิ่งที่ตามมาจะเลวร้ายจนไม่สามารถจินตนาการได้”

หลินหยางเอ่ยปากพูดขึ้น