ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา นิยาย บท 25

เหอชิงอวิ๋นโมโหมาก!

เขาอยากใช้ดาบฟันฉู่หนิงที่นอนอยู่บนพื้นให้ตายเสียเดี๋ยวนี้

เจ้าบัดซบนี่คิดจะส่งเขาไปตายที่แนวหน้า!

ตนแค่ใช้ธนูขู่ให้เขาตกใจ ไม่ได้ลงมือสักหน่อย

แต่เจ้าหมอนี่กลับนอนอยู่บนพื้นไม่ยอมขยับ และยังจะเรียกหมอหลวงเพื่อทำให้เรื่องราวบานปลาย

แต่ที่น่าโมโหกว่านั้นคือ ทั้งที่เขารู้ว่าฉู่หนิงจะขูดรีดตนเอง แต่กลับไม่กล้าพูดออกมา

หากเรื่องนี้บานปลายขึ้นมาจริงๆ ฉู่หนิงจะต้องยืนกรานไม่ไปแนวหน้าเพราะบาดเจ็บ และให้เขาไปแทนแน่นอน

ตอนนี้เขาทำได้เพียงเกลี้ยกล่อม และพยายามตอบสนองความต้องการของฉู่หนิง

เหอชิงอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ของตนเอง

“องค์ชาย!”

เหอชิงอวิ๋นกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เรื่องที่ท่านต้องออกรบ เป็นการตัดสินพระทัยของฝ่าบาท ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงโดยพลการ อีกทั้งกระหม่อมเป็นเพียงผู้บังคับการ จะนำทัพหนึ่งแสนนายได้อย่างไร?”

ฉู่หนิงจับเอว พลางกล่าวอย่างหมดหนทาง “ข้าย่อมรู้เรื่องเหล่านี้ แต่ตอนนี้ข้าได้รับบาดเจ็บ ไปแนวหน้าไม่ได้แล้ว”

สีหน้าของเสิ่นหว่านอิ๋งที่อยู่ด้านข้างเปลี่ยนไปเล็กน้อย

หากฉู่หนิงไม่ไปแนวหน้า หลังจากหมั้นหมาย ก็มีโอกาสต้องอยู่ร่วมเรือนเดียวกัน

ไม่ได้ จำเป็นต้องให้เหอชิงอวิ๋นยอมรับผิดและขอโทษ!

“องค์ชายตรัสถูกแล้ว!”

เสิ่นหว่านอิ๋งหมุนกายไปมองเหอชิงอวิ๋นด้วยสีหน้าเย็นชา “ผู้บังคับการเหอ องค์ชายทรงได้รับบาดเจ็บเพราะเจ้า เจ้าไม่ควรทำอะไรเลยหรือ?”

ยืดเยื้อต่อไป มีแต่จะยิ่งทำให้เรื่องราวซับซ้อน

จุดประสงค์ของฉู่หนิงคือขูดรีดเหอชิงอวิ๋น!

อย่างไรเจ้าเหอชิงอวิ๋นก็ไม่มีของล้ำค่าอะไร ให้ฉู่หนิงขูดรีดสักครั้งจะเป็นอะไร?

เมื่อเทียบกับเอาชีวิตไปทิ้งที่แนวหน้า ไม่สู้ให้ผลประโยชน์แก่ฉู่หนิงเล็กน้อย

แม้เฝิงมู่หลานไม่รู้ว่าเหตุใดเสิ่นหว่านอิ๋งจึงยอมจำนนกะทันหัน แต่นางกับเสิ่นหว่านอิ๋งรู้จักกันมานาน รู้ดีว่าเสิ่นหว่านอิ๋งไม่มีทางพูดเช่นนี้โดยไม่มีเหตุผล

เมื่อเห็นสีหน้าของเหอชิงอวิ๋นเต็มไปด้วยความลังเล นางแค่นเสียงเย็น ‘ฮึ่ม’ “ผู้บังคับการเหอ หว่านอิ๋งพูดถูก วันนี้เจ้าต้องมีคำอธิบายให้เผิงไหลจวิ้นอ๋อง!”

“พวกเจ้า…”

เหอชิงอวิ๋นมองตาค้างทันที

ทั้งที่เมื่อครู่พวกเขาสามคนยังเป็นพวกเดียวกันอยู่เลย เหตุใดพริบตาเดียว พวกเจ้าก็ไปพูดแทนฉู่หนิงแล้ว?