ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 136

“ท่านอ๋องเดิมมิได้ตั้งใจจะปรากฏตัว” ตู้เหิงกล่าว “เขาได้ยินว่าแม่นางซูมา จึงต้องการส่งข้าไปต้อนรับนาง แล้วส่งนางกลับไปจวนสกุลซู”

“ต่อมา ท่านอ๋องได้ยินว่าท่านกับแม่นางซูได้พบกันแล้ว เขาก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะไป”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์หยุดลงกะทันหัน

รัศมีรอบตัวนางเย็นลง และรอยยิ้มของนางก็ดูน่ากลัวเช่นกัน “เขากลัวอะไร? กลัวว่าข้าจะทำเรื่องไม่ดีกับซูเตี่ยนฉิง? กลัวว่าข้าจะบดขยี้แม่ชาเขียวนั่นจนตาย?”

ตู้เหิงรู้ว่าตนพูดผิดไปแล้ว จึงรีบพูดขึ้น “พระนาง ท่านอย่าคิดมากเลย ข้าพูดด้วยความสัตย์จริง การที่ได้เห็นท่านราดน้ำในอ่างน้ำแข็งลงบนหัวของแม่นางซูนั่น ทำให้ในใจข้ารู้สึกมีความสุขยิ่งนัก”

“เห็นว่านางถูกท่านจัดการอย่างน่าสังเวชเพียงใด ข้าแทบอยากจะปรบมือให้”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์กึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ตู้เหิง เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนตรงไปตรงมา เป็นคนแข็งแกร่งกระดูกหุ้มด้วยเหล็กกล้า คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นหญ้าเลื้อยที่สามารถเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ได้”

“อย่าพูดเช่นนั้นเลย” ตู้เหิงไม่มีความรู้สึกละอายแม้แต่น้อย “จริง ๆ แล้วข้าเกลียดสตรีผู้นั้นมานานแล้ว ทำตัวเจ้าเล่ห์อยู่ได้ทั้งวัน จงใจบีบเสียงแหลมสูง จอมปลอมน่าตาย ก็ได้แค่หลอกล่อให้ท่านอ๋องติดบ่วง”

“โอ้?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เลิกคิ้ว นางคิดไม่ถึงว่าองครักษ์ส่วนตัวของตงฟางหลีจะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเจ้านายรักสิ่งใดบ่าวรักสิ่งนั้น

“ไม่เพียงข้าเกลียดนางเท่านั้น ใต้เท้าลู่ซิวก็ยังเกลียดผู้หญิงคนนั้นด้วย” ตู้เหิงพูดขึ้น “พูดขึ้นมาแล้ว ก่อนหน้านี้ลู่ซิวและท่านอ๋องเคยเป็นปรปักษ์ต่อกัน เมื่อก่อนเขาเคยชอบแม่นางซูมาก แต่ต่อมาไม่รู้ว่าเหตุใดถึงไม่ชอบแล้ว ซ้ำยังกลายมาเป็นสหายสนิทกับท่านอ๋องด้วย”

“โอ้?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ยินเรื่องซุบซิบนินทา

ลู่ซิวยังเคยแย่งชิงหญิงสาวคนหนึ่งกับตงฟางหลีด้วย ข่าวนี้ค่อนข้างเร้าใจทีเดียว

“ทำไมลู่ซิวถึงไม่ชอบซูเตี่ยนฉิงแล้ว?”

“ใครจะรู้เรื่องนี้” ตู้เหิงกล่าว “ท่านอย่ามองเพียงว่าตัวใต้เท้าลู่ซิวอยู่ในยุทธภพนี้เลย ที่จริงแล้วเขาเป็นคุณชายสกุลลู่ผู้โด่งดังเชียวนะ”

“สกุลลู่ไหน?”

“พระนางไม่ทราบหรือ?”

“ท่านยิ้มแล้วดูน่ากลัวมาก” ตู้เหิงตัวสั่นเทา และลอบตบปากตน จะต้องไม่พูดเรื่องไร้สาระอีก

เมื่อฉินเหยี่ยนเย่ว์มาถึงตำหนักหมิงอวี้ หมอหลวงหลินก็รออย่างใจจดใจจ่ออยู่แล้ว

เมื่อเขาเห็นนางมาถึง ก็กุลีกุจอมาทำความเคารพ “พระชายา มาเร็วพ่ะย่ะค่ะ สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว”

“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ขมวดคิ้ว

“ท่านควรดูด้วยตัวเองดีกว่า” หมอหลวงหลินถอนใจและเปิดผ้าห่มของตงฟางหลีขึ้น

ฉินเหยี่ยนเย่ว์หายใจกระชั้นชิด “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

ขาข้างที่ได้รับบาดเจ็บของตงฟางหลี ตรงกลางแผลกลายเป็นสีเขียวช้ำ ซึ่งสีเขียวช้ำกำลังแผ่ขยายและลึกขึ้นไม่หยุด ซึ่งทำให้ผู้คนที่ได้เห็นตื่นตระหนกตกใจ

“ก่อนที่ท่านอ๋องจะออกไปขาก็ยังปกติดี แต่หลังจากที่กลับมาก็กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว” หมอหลวงหลินกล่าว “พระนาง อาการป่วยของท่านอ๋อง พวกเราต้องค่อย ๆ ปรึกษาหารือกันให้ดีเสียก่อน”