“ท่านอ๋องเดิมมิได้ตั้งใจจะปรากฏตัว” ตู้เหิงกล่าว “เขาได้ยินว่าแม่นางซูมา จึงต้องการส่งข้าไปต้อนรับนาง แล้วส่งนางกลับไปจวนสกุลซู”
“ต่อมา ท่านอ๋องได้ยินว่าท่านกับแม่นางซูได้พบกันแล้ว เขาก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะไป”
ฉินเหยี่ยนเย่ว์หยุดลงกะทันหัน
รัศมีรอบตัวนางเย็นลง และรอยยิ้มของนางก็ดูน่ากลัวเช่นกัน “เขากลัวอะไร? กลัวว่าข้าจะทำเรื่องไม่ดีกับซูเตี่ยนฉิง? กลัวว่าข้าจะบดขยี้แม่ชาเขียวนั่นจนตาย?”
ตู้เหิงรู้ว่าตนพูดผิดไปแล้ว จึงรีบพูดขึ้น “พระนาง ท่านอย่าคิดมากเลย ข้าพูดด้วยความสัตย์จริง การที่ได้เห็นท่านราดน้ำในอ่างน้ำแข็งลงบนหัวของแม่นางซูนั่น ทำให้ในใจข้ารู้สึกมีความสุขยิ่งนัก”
“เห็นว่านางถูกท่านจัดการอย่างน่าสังเวชเพียงใด ข้าแทบอยากจะปรบมือให้”
ฉินเหยี่ยนเย่ว์กึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ตู้เหิง เมื่อก่อนข้าคิดว่าเจ้าเป็นคนตรงไปตรงมา เป็นคนแข็งแกร่งกระดูกหุ้มด้วยเหล็กกล้า คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นหญ้าเลื้อยที่สามารถเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ได้”
“อย่าพูดเช่นนั้นเลย” ตู้เหิงไม่มีความรู้สึกละอายแม้แต่น้อย “จริง ๆ แล้วข้าเกลียดสตรีผู้นั้นมานานแล้ว ทำตัวเจ้าเล่ห์อยู่ได้ทั้งวัน จงใจบีบเสียงแหลมสูง จอมปลอมน่าตาย ก็ได้แค่หลอกล่อให้ท่านอ๋องติดบ่วง”
“โอ้?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เลิกคิ้ว นางคิดไม่ถึงว่าองครักษ์ส่วนตัวของตงฟางหลีจะไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเจ้านายรักสิ่งใดบ่าวรักสิ่งนั้น
“ไม่เพียงข้าเกลียดนางเท่านั้น ใต้เท้าลู่ซิวก็ยังเกลียดผู้หญิงคนนั้นด้วย” ตู้เหิงพูดขึ้น “พูดขึ้นมาแล้ว ก่อนหน้านี้ลู่ซิวและท่านอ๋องเคยเป็นปรปักษ์ต่อกัน เมื่อก่อนเขาเคยชอบแม่นางซูมาก แต่ต่อมาไม่รู้ว่าเหตุใดถึงไม่ชอบแล้ว ซ้ำยังกลายมาเป็นสหายสนิทกับท่านอ๋องด้วย”
“โอ้?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ยินเรื่องซุบซิบนินทา
ลู่ซิวยังเคยแย่งชิงหญิงสาวคนหนึ่งกับตงฟางหลีด้วย ข่าวนี้ค่อนข้างเร้าใจทีเดียว
“ทำไมลู่ซิวถึงไม่ชอบซูเตี่ยนฉิงแล้ว?”
“ใครจะรู้เรื่องนี้” ตู้เหิงกล่าว “ท่านอย่ามองเพียงว่าตัวใต้เท้าลู่ซิวอยู่ในยุทธภพนี้เลย ที่จริงแล้วเขาเป็นคุณชายสกุลลู่ผู้โด่งดังเชียวนะ”
“สกุลลู่ไหน?”
“พระนางไม่ทราบหรือ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน