ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 137

ฉินเหยี่ยนเย่ว์คว้าข้อมือของตงฟางหลีมาตรวจดู ชีพจรของเขายุ่งเหยิงมาก

นางตรวจสอบตรงหน้าผากของเขาอีกครั้ง มันยังคงร้อนจี๋อยู่

“ลดไข้เสียก่อน” นางหยิบนิมีซูไลด์ออกมา ขอน้ำอุ่นหนึ่งชาม และป้อนยาให้ตงฟางหลีเหมือนอย่างเคย

หมอหลวงหลินและตู้เหิงหน้าแดงก่ำทันที พลันหันหลังกลับไป

“ตู้เหิง เตรียมหม้อไฟ หัวเป็ดเผ็ด และไก่ฟ้าย่างให้พร้อมภายในหนึ่งเค่อ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ทิ่มเข็มสองสามเข็มเข้าไปในจุดฝังเข็มของตงฟางหลี

“ถ้าเตรียมได้ไม่ดีล่ะก็ ระวังผิวหนังของเจ้าให้ดี ยังไม่รีบไปอีก?”

จากนั้นตู้เหิงก็นึกขึ้นได้ จึงรีบรุดไปที่ครัวเพื่อเตรียมอาหาร

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เปิดปากของตงฟางหลี เห็นลิ้นสีดำของเขาก็ขมวดคิ้วแน่น

พิษแพร่กระจายจากขาขึ้นสู่ร่างกายแล้ว

หากมันยังแพร่กระจายต่อไป ไม่เพียงแต่ขาเท่านั้นที่ไม่สามารถรักษาไว้ได้ ทว่าตงฟางหลีก็จะตายด้วยเช่นกัน

ว่ากันตามหลักเหตุผลแล้ว แม้ว่ามันจะเป็นพิษเรื้อรัง และยังถูกนางค้นพบแล้ว อย่างไรเสียกรณีที่เลวร้ายที่สุดคือการตัดแขนขาเท่านั้นเอง

จู่ ๆ จะเปลี่ยนไปรวดเร็วเพียงนี้ได้อย่างไร?

“หมอหลวงหลิน ยาถอนพิษที่ข้าปรับตามยาเม็ดถอนพิษ ท่านให้ตงฟางหลีทานแล้วหรือยัง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถาม

“ให้ทานแล้ว ก็นับว่ามีผล แต่ผลไม่มากนัก” หมอหลวงหลินพูดต่อ “พระนาง สิ่งสำคัญเร่งด่วนตอนนี้ พวกเราควรค้นหาก่อนว่าโดนพิษชนิดใด หากไม่สามารถสั่งยาให้ถูกโรคได้ ทำอะไรก็จะเสียเปล่าเอาได้นะพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ย่อมรู้ความจริงข้อนี้ดี ทว่าเมื่อเผชิญกับพิษที่ไม่รู้จัก นางก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน

นางสัมผัสแหวน แต่แหวนไม่ตอบสนองเลย

“ท่านคิดมากเกินไปแล้ว” ฉินเหยี่ยนเย่ว์มีสีหน้าเข้ม

นางเพียงเพิ่งคิดได้กะทันหัน อยากลองพาตงฟางหลีเข้าไปในโรงพยาบาลนั้น

ในโรงพยาบาล มีห้อง CT สแกน ตราบใดที่พบวิธีโน้มน้าวให้แหวนเปิดประตู ก็จะพาตงฟางหลีเข้าไปสแกนร่างกายทั้งหมด บางทีอาจจะพบเบาะแสบางอย่างได้

น่าเสียดาย นางเรียกร้องในใจเงียบ ๆ อยู่นานแล้ว แต่แหวนก็ไม่สนใจนางเลย

“หมอหลวงหลิน ท่านกลับไปที่สำนักหมอหลวงหน่อยได้ไหม?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดเสริม “ข้ารู้หลักการรักษาโรคอยู่บ้าง แต่ไม่ค่อยได้ยินเรื่องยาสมุนไพรมากนัก ดังนั้นจึงอยากอ่านตำราแพทย์ เช่นพิษพื้นฐานเพิ่มเติมเสียหน่อย”

“สิ่งเหล่านั้นข้าได้จดจำได้มาเนิ่นนานแล้ว ไม่มีวิธีรักษาเลย พระชายา ข้าคิดว่าเป็นการดีกว่าที่จะขอให้ท่านเชิญเทพพิษมาตรวจดูโดยเร็วที่สุด” หมอหลวงหลินถอนใจ “ถ้ายังเป็นทางตันต่อไป จะไม่เป็นผลดีต่อท่านอ๋องได้นะ”

“ไม่ได้” ตู้เหิงบังเอิญได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด และเขาก็เดินเข้ามาพร้อมหม้อน้ำแกง “ท่านอ๋องสั่งไว้แล้ว พวกเราต้องรอจนกว่าใต้เท้าลู่ซิวจะกลับมา เรื่องนี้สำคัญมาก และพวกเราไม่สามารถทำอะไรหุนหันพลันแล่นได้”

“ใช่สิ คนที่ข้าส่งออกไปก็นำข่าวสำคัญบางอย่างกลับมาด้วย”