“ระวัง” ตงฟางหลีเข้าไปประคองฉินเหยี่ยนเย่ว์โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว
เขาเคลื่อนไหวลำบาก จึงทำได้แค่เพียงโอบกอดนางเข้ามา
หลังจากที่โอบนางเข้ามาแล้ว ราวกับว่าเขาเพิ่งจะรู้สึกตัว ผลักนางไปอีกด้านด้วยความรังเกลียด ก่อนจะหันหน้าไปอีกด้าน “หมอหลวงหลิน”
หมอหลวงหลินรีบร้อนเข้ามาจับชีพจรให้
“ท่านอ๋อง ลมหายใจของพระชายาสม่ำเสมอ อีกทั้งชีพจรยังปกติดี ไม่มีอันตรายพ่ะย่ะค่ะ เพียงแค่เหนื่อยล้าจนหมดแรง พักผ่อนสักหน่อยก็สามารถฟื้นตัวได้แล้ว”
ตงหลีอารมณ์สับสน
สีหน้าของหญิงผู้นี้ซีดขาว บ่งบอกถึงความอิดโรย รอบใต้ตาดำคล้ำ
หรือว่า นางไม่ได้นอนตลอดทั้งคืนเพื่อดูแลเขาเช่นนั้นหรือ?
เขาพลันนึกถึงสัมผัสที่อ่อนโยนระหว่างที่ยังหมดสติ นึกถึงความอบอุ่นท่ามกลางความสิ้นหวังขึ้นมา ความรู้สึกที่ยากจะพรรณนาก็ผุดขึ้นมา
“ท่านอ๋อง มิเช่นนั้น ให้กระหม่อมอุ้มพระชายาไปพักผ่อนที่ห้องอื่นก่อนดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?” ตู้เหิงลองถามหยั่งเชิง
ตงฟางหลีเงียบอยู่นานครู่ใหญ่ แล้วค่อยเอ่ยขึ้น “พานางไปยังเรือนนวล”
“เรือนนวลหรือพ่ะย่ะค่ะ?” ตู้เหิงนิ่งอึ้ง
เรือนนวลคือห้องที่ อยู่ภายในห้องบรรทมของท่านอ๋อง หรือก็คือห้องลับ จำเป็นต้องใช้กุญแจซึ่งทำจากหยกประจำกายของท่านอ๋องจึงจะสามารถเปิดเข้าไปได้
ในยามปกติลู่ซิวจะศึกษาสมุนไพรอยู่ด้านใน และนอกจากนี้จะใช้เมื่อมีการประชุมลับ หรือหารือในเรื่องสำคัญ
เว้นเสียแต่คนสนิทไม่กี่คน น้อยคนที่จะรู้ว่ามีห้องลับห้องนี้อยู่ในจวน
ท่านอ๋องกลับจะพาพระชายาไปยังห้องลับ ช่างเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงเลยจริง ๆ
“ที่นอนเปียกหมดแล้ว ให้คนเอาไปทิ้งเสีย แล้วก็เปลี่ยนเตียงอันนี้ด้วย” ตงฟางหลีขัดจังหวะความคิดของเขา
ตู้เหิงพยักหน้า แล้วเอ่ย “จำเป็นต้องใช้เวลาในการเปลี่ยนอีกสักเล็กน้อย ถ้ามิเช่นนั้นแล้วท่านอ๋องไปพักผ่อนที่เรือนนวลก่อนด้วยดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ? แต่ว่า เรือนนวลมีเตียงเพียงหลังเดียว ท่านก็อดทนใช้เตียงเดียวกับพระชายาแก้ขัดไปก่อน”
ตงฟางหลีถลึงตาจ้องเขา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน