ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 358

ขณะเดียวกัน

บนชั้นบนสุดของหอเฉินเซียง ฉินเยี่ยนเย่ว์เห็นกระบวนการทั้งหมดด้วยตาตนเอง

“ท่านช่างร้ายกาจเสียจริง” นางอดอุทานออกมาไม่ได้ “ทั้งหมดล้วนอยู่ในการคำนวณของท่าน ฉินเสวี่ยเย่ว์จึงทำได้แค่ถูกท่านจูงจมูกเดินเท่านั้น”

“โชคดีที่หม่อมฉันมิได้เป็นศัตรูกับท่าน”

ไม่ระวังเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้สุนัขจิ้งจอกตัวนี้คำนวณเสียจนกางเกงยังไม่เหลือ

ในแววตาคู่งามของตงฟางหลีมีรอยยิ้มประกายวาววับขึ้น “ข้าไม่เคยเห็นเจ้าติดเบ็ดเลย”

“นั่นเป็นเพราะเหยื่อของท่านไม่พออย่างไรเล่า” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กลับมาถึงโต๊ะ ใช้มือเท้าคาง ดวงตาโค้งลง “หากท่านใช้ภูเขาเงินภูเขาทองมาเป็นเหยื่อ ต่อให้เป็นภูเขาคมดาบทะเลเพลิงหม่อมฉันก็จะกระโดดลงไปเพคะ”

ตงฟางหลีขบคิดอย่างจริงจัง ก่อนจะโยนป้ายแผ่นหนึ่งให้นาง

“นี่คืออะไรหรือเพคะ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เลิกคิ้วขึ้น

“ข้าสั่งทำอาภรณ์และเครื่องประดับหนึ่งชุด สักประเดี๋ยวค่อยไปดู น่าจะทำเสร็จกันแล้ว” ตงฟางหลีดันถ้วยน้ำชามาตรงหน้าของนาง “เหยื่ออันนี้พอหรือไม่?”

“สั่งทำเมื่อใดหรือ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์มองท่วงท่าสง่างามยิ่งนักของเขา ในแววตาราวกับมีประกายระยิบระยับ

“ข้าได้ยินชื่อเจี้ยนบอกว่า อาภรณ์และเครื่องประดับในสินเดิมของเจ้าเลวร้ายยิ่งนัก จึงให้คนสั่งทำขึ้นมาหนึ่งชุด ไม่รู้ว่าเจ้าจะชอบหรือไม่?”

น้ำชาเดือดพล่าน ตงฟางหลีจึงตักฟองชาที่ลอยขึ้นมาออกอย่างประณีต

ยามที่กลิ่นหอมของชากระจายออกไป ไอร้อนสีเขียวอ่อนจากชาลอยคุกกรุ่น เขาตักใส่ในถ้วยชาของนางหนึ่งกระบวย

ฉินเหยี่ยนเย่ว์จับจ้องชาสีใสเสมือนหยก ก่อนจะเอ่ยเนิบนาบขึ้น “อันที่จริง หม่อมฉันก็สั่งทำของชิ้นหนึ่งให้ท่านเช่นกัน ท่านคิดว่า นี่นับว่าใจตรงกันไหมเพคะ?”

“โอ้?”

“หม่อมฉันได้ยินมาหมดแล้ว” นางพูดขึ้น “ท่านเห็นว่าหม่อมฉันเตรียมของขวัญให้กับเหล่าสาวใช้ในเรือนโยวหลาน กลับไม่มีของท่าน จึงแอบไม่พอใจอยู่สักพัก ดังนั้น หม่อมฉันจึงวาดแบบร่าง แล้วนำไปให้คนทำขึ้นมาแล้วเพคะ”

“สตรียากจนเช่นหม่อมฉันมีเงินไม่มากนัก ของก็มิใช่ว่าจะดีล้ำเลิศ ท่านอย่านึกรังเกียจนะเพคะ”

“เจ้าจ่ายไปเท่าใดรึ?” เขาถาม