ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 359

“เจ้าสั่งทำสิ่งใดให้ข้า?”

“ความลับ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชี้ไปร้านเครื่องประดับที่อยู่ไม่ไกล “ทำจากร้านนั้นเองเพคะ”

“โอ้?”

“น่าจะทำเสร็จแล้วนะเพคะ” นางหาอักษรแกะสลักออกมาหนึ่งแผ่น จากนั้นก็เดินเข้าไปยังด้านในร้านเครื่องประดับ

ร้านเทียบอักษรแกะสลักแล้ว เมื่อนำกล่องมาส่งให้กับนาง พลันถูกตงฟางหลีแย่งไป

ในกล่องมีแหวนหยกปานจื่อที่ทำขึ้นจากหยกดำอยู่หนึ่งวง

ซึ่งแตกต่างจากแหวนหยกปานจื่อทั่วไป แหวนวงนี้มีน้ำหนักค่อนข้างเบา เนื้อสัมผัสก็ธรรมดา

“ท่านรีบร้อนอันใด? นี่เสร็จไปแค่ครึ่งหนึ่ง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์แย่งกล่องกลับมา ก่อนจะกลับมายังรถม้า

ภายใต้สายตาของตงฟางหลี นางแบ่งแหวนปานจื่อจากตรงกลาง ด้านในช่องว่างของฝั่งซ้ายขวาทั้งสองฝั่งบรรจุเข็มพิษจนชุ่ม และยาสำหรับถอนพิษ

“ตอนนี้ก็สมบูรณ์แล้ว” นางส่งให้กับเขา “ด้านนอกแหวนปานจื่อใช้เพียงหยกดำเคลือบไว้หนึ่งชั้น ด้านในเป็นช่องว่าง จึงออกแบบกลไกเล็ก ๆ ขึ้นมาสองอัน หลังจากเปิดออกแล้ว ทั้งสองฝั่งก็จักไม่เหมือนกัน เข็มพิษไว้ใช้ป้องกันตัว ส่วนยาใช้สำหรับรักษาชีวิตเพคะ”

ตงฟางหลีถือเล่นไว้ในมือสักพัก ก่อนจะส่งแหวนปานจื่นกลับคืนให้นาง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์เห็นเขามีท่าทีอึดอัดใจมาตลอด ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง “สำหรับหม่อมฉัน ของขวัญชิ้นนี้ก็ไม่เบาแล้ว ท่านแสดงออกว่ารังเกียจถึงเพียงนี้ มิสู้หม่อมฉันโยนทิ้งเสียดีกว่า”

“พูดจาเหลวไหลอะไร? มาช่วยข้าสวมใส่” ตงฟางหลียื่นมือข้างที่ใส่เฝือกมาตรงหน้านาง “หรือบางที เจ้าก็ช่วยข้าถอดเจ้าสิ่งนี้เสีย”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถึงได้มีการตอบสนอง

ตงฟางหลีหาได้รังเกียจไม่ แต่เป็นเพราะมืออีกหนึ่งข้างไม่สะดวก

เจ้าคนหยิ่งยโสผู้นี้จะตรงไปตรงมาสักนิดมิได้เชียวหรือ?

นางสวมแหวนปานจื่อลงบนนิ้วโป้งของเขา “กดแรง ๆ ตรงนี้ แหวนก็จักเปิดออกไป สองสามวันมานี้หม่อมฉันว่างไม่ได้ทำสิ่งใด จะไปปรุงยาที่เรือนนวลอีก เมื่อมียาที่ได้ผลดีกว่าจักเปลี่ยนให้ท่าน ท่านออกเดินทางล้วนมีงอครักษ์คุ้มกัน ไม่น่าจะมีอันตราย แต่ว่า ป้องกันไว้ก่อนที่จะเกิดเหตุร้ายขึ้นก็มิได้ผิดแต่อย่างใด”

ตงฟางหลีลองงอนิ้ว เมื่อสวมเข้าไปแล้วก็รู้สึกว่าไม่เลว