ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 373

“ไม่เป็นไร” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดขึ้น “พวกเราเข้ามาอย่างเปิดเผย ประตูเองก็เปิดออกด้วยแหวน ไม่น่าจะมีกับดักได้นะ”

ตงฟางหลีเข้าไปก่อนอย่างดื้อรั้น หลังจากเดินไปรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอันตรายใด ๆ ถึงจะให้นางเข้ามา

ภายในห้องทำด้วยหินสีดำรูปทรงแปลกตา เช่นเดียวกับวัสดุชั้นนอก มีพื้นผิวที่แปลกประหลาด

แหล่งที่มาของแสงอันทรงพลังน่าจะเป็นแสงไฟฟ้า แต่นางได้ค้นหาอยู่นานก็ไม่พบหลอดไฟ พบเพียงบางสิ่งที่คล้ายคลึงไข่มุกราตรีเท่านั้น

ในห้องนั้นว่างเปล่ามาก ๆ ยกเว้นแท่นกลมที่น่าสงสัยตรงกลางก็ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง

แท่นทรงกลมเองก็ทำด้วยหินสีดำประหลาด เป็นหนึ่งเดียวกับหอคอย

นางค้นหาด้านบนอยู่นาน แต่ไม่พบกลไกใดเลย

“มันแปลกจริง ๆ ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ขมวดคิ้ว “ในห้องใหญ่เช่นนี้วางเพียงแท่นทรงกลมอย่างเดียว หมายความว่าอย่างไร?”

ไม่มีกลไก ไม่มีกุญแจ และในห้องก็ไม่มีประตูลับ

แล้วสิ่งที่เรียกว่าสมบัติล้ำค่าหายากล่ะ?

“ตงฟางหลี ท่านว่าสมบัติล้ำค่าหายากถูกคนปล้นไปนานแล้วหรือเปล่า?”

สีหน้าของตงฟางหลีจริงจัง “เท่าที่ข้ารู้ นอกจากนักพรตเต๋าเทียนหลิงแล้ว ก็ไม่มีใครเคยเข้ามาเลย”

“หากสมบัติสมบัติล้ำค่าหายากไม่สูญหาย มีเพียงคำตอบเดียวเท่านั้น” เส้นเลือดบนหน้าผากของฉินเหยี่ยนเย่ว์กระตุกสองครั้ง “นักพรตเต๋าเทียนหลิงกำลังล้อคนเล่น”

ไม่ว่าจะเป็นบันไดวนคู่ หรือห้องแห่งนี้ ทั้งหมดล้วนดูเหมือนเป็นการเล่นตลกของเทพลวงโลกคนนั้น

พวกเขาทั้งหมดถูกเทพลวงโลกนั่นหลอกเข้าแล้ว

“ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ” ตงฟางหลีพูดขึ้น

“ที่นี่ไม่มีอะไรเลย พวกเราตรวจสอบรอบหนึ่งแล้ว ไม่พบกลไกเลย แท่นกลมนี้ดูแล้วก็ไร้ประโยชน์ น่าจะเป็นเรื่องหลอกคน” นิ้วของนางไล้ผ่านแท่นกลม และแหวนก็สัมผัสกับพื้นผิวทรงกลมด้านบน

ทรงกลมสีดำเปล่งแสงสว่างวาบ

“การตรวจสอบสิทธิ์สำเร็จ” จู่ ๆ เสียงผู้หญิงจากคอมพิวเตอร์ก็ดังขึ้นมา

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ตกใจ ก้าวถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว มองตงฟางหลีด้วยใบหน้าซีดเผือด “ท่านได้ยินเสียงไหม?”