ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 372

“ถ้าเช่นนั้นตามหลังหม่อมฉันมา ห้ามเหยียบผิดเป็นอันเด็ดขาด” ฉินเหยี่ยนเย่ว์มองเสาสองต้นตรงราวบันได เหยียบบนหินที่มีตัวอักษร A แล้วกระโดดขึ้นไปบนหินที่มีตัวอักษร T

ตงฟางหลีเองก็เลียนแบบท่าทางการก้าวเดินของนาง

ขั้นแรกปลอดภัยไร้ปัญหา

เมื่อขึ้นไปตามลำดับ พวกเขาล้วนผ่านไปได้อย่างปลอดภัย

ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าอวิ๋นเฮ่อเฝ้าดูร่างเงาของฉินเหยี่ยนเย่ว์และตงฟางหลีหายไปในบันไดวน ก็ตกตะลึงพรึงเพริด

ก่อนหน้านี้ตงฟางหลีส่งคนมาขอร้องเขา เรื่องการปรากฏตัวของศิษย์นักพรตเต๋าเทียนหลิง หวังว่าเขาจะสามารถเป็นพยานได้ว่าเขามีความฝันที่เกี่ยวข้องกัน

เดิมทีเขาเยาะเย้ย

เขาไม่อยากสนใจการต่อสู้ระหว่างเหล่าองค์ชาย แต่เรื่องการต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์โดยใช้นามของนักพรตเต๋าเทียนหลิงนั้น เขาจะไม่ยอม แล้วก็ไม่ตอบรับกับเรื่องไร้สาระเด็ดขาด

แต่เรื่องที่ไม่คาดคิดก็คือ คำพูดของท่านอ๋องเจ็ดไม่ใช่คำพูดที่เสกสรรปั้นแต่งสำหรับการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกันในหมู่องค์ชาย พระชายาอ๋องเจ็ดมีความเกี่ยวข้องที่ใกล้ชิดกับนักพรตเต๋าเทียนหลิงจริง ๆ

ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าอวิ๋นเฮ่อเห็นฉินเหยี่ยนเย่ว์เดินขึ้นไปอย่างปลอดภัยก็รู้สึกตื่นเต้นมาก จึงเรียกผู้คนในวัดวั่นเฮ่อ ประกาศการปรากฏตัวของศิษย์นักพรตเต๋าเทียนหลิง

“ภาพนั้นหมายความว่าอย่างไรกันแน่?” ตงฟางหลีเดินตามฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่หยุด

เมื่อเวลาผ่านไปนาน เขาเองก็ได้ข้อสรุปเช่นกัน

หากมีสองเสา ก็เหยียบขั้นที่ทำเครื่องหมาย A และ T หากมีสามเสา ก็เหยียบขั้นที่ทำเครื่องหมาย C และ G รหัสนั้นง่ายมาก

“หม่อมฉันจะอธิบายยังไงดีล่ะ? ตัวรูปภาพนั้นไม่ต้องถอดรหัส สำหรับพวกเราแล้ว เมื่อเห็นโครงสร้างเกลียวคู่ ย่อมรู้ได้เอง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ใช้สิ่งนี้มาตั้งรหัของกลไก เทพลวงโลกช่างน่าเบื่อจริง ๆ ”

ตงฟางหลีฉงน

“ท่านยังจำเชื้อพันธุกรรมที่หม่อมฉันบอกท่านในครั้งล่าสุดได้ไหม? เชื้อพันธุกรรมนั้นก็คือโครงสร้างเกลียวคู่นี้ถูกคัดลอกและถอดความ ตัวอักษรบนหินคือตัวย่อของฐาน และเสาบนราวบันไดแสดงถึงจำนวนพันธะไฮโดรเจนที่เชื่อมระหว่างฐาน เสาทั้งสองแสดงถึงพันธะไฮโดรเจนทั้งสอง ซึ่งเป็นรูปแบบเชื่อมต่อระหว่าง A และ T”

“หม่อมฉันรู้ว่าพูดไปมากมายท่านก็จะฟังไม่เข้าใจอยู่ดี” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ชี้ไปที่ตัวเอง ยิ้มยิงฟันขาว “ในโลกนี้ อาจมีเพียงนักพรตเต๋าเทียนหลิงและหม่อมฉันที่สามารถถอดรหัสได้ ท่านเพียงแค่ต้องจำกฎก็จะไม่เดินพลาดแล้ว”

ตงฟางหลีไม่เข้าใจเลยสักนิดจริง ๆ

หอคอยนี้อาจจะเป็นนักพรตเต๋าเทียนหลิงที่ทิ้งไว้ให้นางโดยเฉพาะ คนอื่นเข้าใจได้ก็คงจะแปลก

เมื่อคิดเช่นนี้ก็รู้สึกปล่อยวาง

พวกเขาเดินขึ้นบันไดขั้นที่ถูกต้องไปเรื่อย ๆ และในที่สุดก็ถึงชั้นบนสุด

“ดังนั้น ไม่ว่าท่านจะเห็นอะไร ได้ยินอะไรข้างใน ก็อย่าตกใจ แล้วก็อย่าสงสัยนะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์กล่าวขึ้น “ข้ามีลางสังหรณ์ ว่าสิ่งที่อยู่ข้างในนั้นมีแนวโน้มมากว่า…”

นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และไม่พูดอะไรอีก

ข้างในมีอะไรอยู่ก็มิอาจรู้ได้ แต่สิ่งนี้เป็นนักพรตเต๋าเทียนหลิงที่ทิ้งไว้

ไม่ว่าจะเรื่องไร้สาระแค่ไหนที่ผลักไปใส่เทพลวงโลกคนนั้น ก็สามารถอธิบายได้กระจ่างแล้ว

ครั้นนางถอดแหวนออก และวางไว้ในช่องว่างบนประตู ประตูใหญ่ก็เปิดออกช้า ๆ และมีแสงสว่างจ้าสาดกระทบมา

นางหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว

หลังจากปรับสายตาเข้ากับแสงสว่างแล้ว ถึงมองเห็นรูปร่างลักษณะในห้องนั้นชัดเจน

ในห้องมีเพียงแท่นกลมเพียงชิ้นเดียว อยู่ในห้องที่ว่างเปล่าเช่นนี้ ซึ่งดูแล้วสูงโดดเด่นไปเล็กน้อย

ในตอนที่ฉินเหยี่ยนเย่ว์ต้องการเข้าไปข้างใน ตงฟางหลีก็ดึงนางกลับมา

“ข้าเข้าไปก่อน” เสียงของเขาทุ้มลึก