ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 377

“ในเวลาเพียงเจ็ดวัน มีคนเสียชีวิตเจ็ดคน ปู่ได้ตรวจสอบร่างของพวกเขา ไม่ใช่การฆาตกรรม ไม่ใช่โรค แต่เป็นการเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ในสามคนที่เหลือ คนหนึ่งเป็นบ้า และนักฟิสิกส์ชั้นนำอีกคนหนึ่งกลายเป็นอยู่ในภาวะสมองเสื่อม และปู่... ปู่เป็นคนเดียวที่รอดชีวิตมาได้”

หัวใจของฉินเหยี่ยนเย่ว์เต้นแรงขึ้นมา “ทำไมคะ?”

“ผลข้างเคียงไง” นักพรตเต๋าเทียนหลิงพูดต่อ “ผลข้างเคียงของหินจันทราฆ่าพวกเขา หินจันทราไม่เพียงแต่สามารถเก็บข้อมูลต่าง ๆ เท่านั้น แต่ยังสามารถระบุระลอกคลื่นรังสีของมนุษย์ ที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นจิตวิญญาณของมนุษย์ได้ด้วย พวกเราสิบคนร่วมกันสร้างสถานที่นั้นขึ้นมา ระลอกคลื่นรังสีของพวกเราทั้งหมดเชื่อมต่อกับหินจันทรา ในตอนแรกไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเลย ต่อมา ผลข้างเคียงของหินจันทราจึงควบคุมไม่ได้อีกแล้ว”

ดวงตาของฉินเหยี่ยนเย่ว์เบิกกว้าง

ระลอกคลื่นรังสี จิตวิญญาณ?

นี่เป็นวิธีการพูดแบบไหนอีก?

นี่ร้ายกาจยิ่งกว่าสิ่งใดที่นางเคยประสบพบเจอมาเสียอีก

“ปู่รู้ว่าหลานฟังไม่เข้าใจ” นักพรตเต๋าเทียนหลิงพูดต่อ “หลานแค่ต้องรู้ ว่าจิตวิญญาณและร่างกายสามารถแยกออกจากกันได้ก็พอแล้ว เนื่องจากคุณสมบัติพิเศษของหินจันทรา จึงสามารถบิดเบือนมิติได้ ก็ย่อมบิดเบือนจิตวิญญาณของมนุษย์ได้เช่นกัน”

“เมื่อจิตวิญญาณของมนุษย์ถูกบิดเบือนไประดับหนึ่ง พอจิตวิญญาณแยกออกจากร่าง คน ๆ นั้นก็จะตาย ถึงแม้ว่าผลข้างเคียงจะค่อนข้างเบา แต่ก็ทำให้กลายเป็นคนโง่และคนสติฟั่นเฟือนได้ อาจเป็นเพราะร่างกายที่พิเศษของปู่ ภูมิคุ้มกันพัฒนาขึ้น ผลข้างเคียงเลยไม่ได้ผลกับปู่ ปู่ถึงรอดชีวิตมาได้”

ยิ่งฉินเหยี่ยนเย่ว์ฟังมากเท่าไรก็ยิ่งสับสน

“ถ้าหลานไม่เข้าใจจริง ๆ ก็ลองคิดว่านี่เป็นพลาสโมไลซิส” นักพรตเต๋าเทียนหลิงกล่าว “ถ้าแยกตัวนานเกินไป เซลล์ก็จะตาย เช่นเดียวกัน คนก็จะตาย”