ทะลุมิติไปเป็นสาวน้อยนำโชคของครอบครัวชาวนา นิยาย บท 238

หูต้าหนิวได้จบชีวิตลงแล้ว ชีวิตของเขาถึงจุดสิ้นสุด

ไม่ว่าจะเป็นสายสัมพันธ์แม่ลูก สามีภรรยา หรือพ่อลูก ทั้งหมดได้สิ้นสุดลงในขณะนี้

หูต้าหนิวเสียชีวิตแล้ว ก็ต้องจัดงานศพตามธรรมเนียม

หลังจากผ่านความเศร้าโศก ซูเสี่ยวจือก็รวบรวมกำลังใจขึ้นมาใหม่เพื่อจัดการงานศพของหูต้าหนิว

ซูซานหลางมอบเงินอีกหลายตำลึงให้ซูเสี่ยวจือ เพื่อจัดการงานศพของหูต้าหนิว

ซูเสี่ยวลู่ก็จ่ายยาให้เฉาซื่อหลายขนาน ดวงตาของเฉาซื่อที่ได้รับผลกระทบเพราะเสียใจจนเกินไปนั้น หากกินยาดีๆ ก็จะหายได้

หูต้าหนิวได้รับการจัดการอย่างสะอาดเรียบร้อย จากไปอย่างมีเกียรติ

ซูเสี่ยวจือลุกขึ้นมาสู้ชีวิตใหม่ เฉาซื่อก็เข้มแข็งขึ้นเช่นกัน

ซูซานหลางกับจ้าวซื่อปรึกษากันว่าจะอยู่ช่วยจัดการงานศพ ส่วนจ้าวซื่อกลับบ้านไปก่อน

สองสามีภรรยาแบ่งงานกัน ที่บ้านก็จะได้ไม่ขาดคน เรื่องของซูเสี่ยวจือ รอจัดการงานศพของหูต้าหนิวเสร็จก่อนค่อยวางแผน

จ้าวซื่อพยักหน้า พาซูเสี่ยวลู่กลับไปด้วยกัน

เมื่อพวกนางกลับถึงบ้าน ฟ้าก็มืดแล้ว

พวกซูฉงซูหวากำลังกินอาหารมื้อเย็นอยู่ที่บ้านเฉินหู่

เมื่อเห็นซูเสี่ยวลู่กับจ้าวซื่อกลับมา เฉินหู่กับเฉียนซื่อก็รีบเรียกให้พวกนางมากินข้าว

หลังจากนั่งลง เฉียนซื่อจึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า "พี่สะใภ้ เป็นอย่างไรบ้าง บ้านเสี่ยวจือไม่มีอะไรใช่หรือไม่"

เฉินหู่ก็แลดูเป็นกังวลเช่นกัน ซูซานหลางยังไม่กลับมา คงมีเรื่องให้ต้องจัดการแน่

จ้าวซื่อถอนหายใจพลางกล่าวว่า "สามีของเสี่ยวจือ วันนี้หูต้าหนิวเสียชีวิตแล้ว ปีนี้บิดาของหูต้าหนิวก็เสียชีวิต อีกไม่กี่เดือนที่ผ่านมาหูต้าหนิวก็ตกลงมาบาดเจ็บที่สมอง หมดสติไม่ฟื้น พวกเราเรียกเสี่ยวลู่ไปดู แต่ก็สายเกินไปแล้ว เสี่ยวลู่ทำให้เขาฟื้นขึ้นมาได้ สั่งเสียแล้วก็จากไปอย่างสงบ"

"แม่สามีของเสี่ยวจือก็ร้องไห้จนตาบอด เฮ้อ......"

คิดดูแล้ว จ้าวซื่อก็รู้สึกเสียดาย หากรู้เรื่องเร็วกว่านี้ก็คงจะดี

แต่ซูเสี่ยวจือไม่อยากเป็นภาระให้พวกเขา เพราะสุดท้ายก็เป็นเรื่องของโชคชะตา

เฉินหู่กับเฉียนซื่อได้ยินแล้วก็นิ่งเงียบไปนาน สุดท้ายได้แต่ถอนหายใจ

ซูฉงกับซูหวารวมถึงพวกเด็กๆ ไม่มีใครพูดอะไร แต่ต่างก็รู้สึกเห็นใจซูเสี่ยวจือ

เฉินหู่ถอนหายใจพลางถามว่า "พี่สะใภ้ใหญ่ แล้วเสี่ยวจือจะทำอย่างไรต่อไป? การที่นางต้องเลี้ยงดูบุตรสามคนคนเดียวนั้นลำบากเกินไป"

เมื่อบ้านไม่มีเสาหลักแล้ว อาจจะถูกรังแกได้อีกมาก

จ้าวซื่อถอนหายใจพลางกล่าวว่า "ตอนนี้ยังไม่รู้ ซานหลางบอกว่ารอจัดการงานศพของหูต้าหนิวเสร็จก่อนค่อยดูกัน"

เฉียนซื่อเอ่ยขึ้นว่า "พี่สะใภ้ ให้ครอบครัวเสี่ยวจือมาช่วยทำผักดองด้วยกันดีหรือไม่? นางเป็นน้องสาวแท้ๆ ของพี่ใหญ่ เราก็ไว้ใจได้"

เช้าวันรุ่งขึ้น ซูเสี่ยวลู่เข้าเมืองและกลับไปที่จวนตระกูลซุน

เหลียนซื่อก็มาถามว่านางต้องการความช่วยเหลือหรือไม่

ซูเสี่ยวลู่ยิ้มพลางส่ายหน้า

ความยากลำบากของอาเล็ก ครอบครัวจะช่วยกันฝ่าฟันไป

เมื่อครอบครัวร่วมแรงร่วมใจกัน ก็ไม่มีอะไรที่จะผ่านพ้นไปไม่ได้

วันที่ยี่สิบเดือนแปด ได้ฝังศพหูต้าซาน งานศพก็จัดการเรียบร้อยแล้ว

หลังจากฝังศพหูต้าซานแล้ว ซูซานหลางก็กลับบ้าน

เขาตั้งใจว่าคืนนี้จะปรึกษากับจ้าวซื่อ แล้วค่อยปรึกษากับครอบครัวเฉินหู่

จะต้องช่วยเหลือซูเสี่ยวจือสักที

ครอบครัวพ่อเฒ่าซูรู้ว่าหูต้าซานเสียชีวิต แต่ก็ไม่ไปเยี่ยมแม้แต่ครั้งเดียว

ซูเสี่ยวจือรู้สึกเศร้าอยู่บ้างที่พวกเขาไม่มา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ข้ามผ่านไปไม่ได้

ตกดึก หลังจากสองสามีภรรยาเข้านอน ซูซานหลางก็พูดกับจ้าวซื่อว่า "แม่ของลูก ข้ามีเรื่องอยากปรึกษากับเจ้า"