ทะลุมิติไปเป็นสาวน้อยนำโชคของครอบครัวชาวนา นิยาย บท 326

“ข้าได้ฟังคำตอบของเจ้าแล้ว ข้ารู้สึกดีใจมาก เช่นนั้นข้าจะตรวจดูภรรยาของเจ้าให้”

หลิวจื่อจินจริงใจมาก ซูเสี่ยวลู่จึงตัดสินใจตรวจดูหวังฮุ่ยหลานให้

ซูเสี่ยวลู่ดึงแขนเสื้อของตาเฒ่าอู๋เบาๆ และพูดกับตาเฒ่าอู๋ว่า “เจ้าอาจารย์ พวกเราเสียเวลาอีกสักหน่อยได้หรือไม่ การฝึกฝนยิ่งมากยิ่งดี เจ้าอาจารย์ผู้แสนดี เจ้าอาจารย์ผู้แสนดี รีบตอบตกลงข้าเถิด”

ซูเสี่ยวลู่ดึงแขนเสื้อของตาเฒ่าอู๋และเขย่าไปมา

ตาเฒ่าอู๋รีบดึงแขนเสื้อออก พูดอย่างเขินอายว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ ข้าตกลงแล้ว ตกลงแล้ว”

แค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ทำไมต้องออดอ้อนขนาดนี้ ศิษย์รักของเขา เขาจะไม่ตามใจได้อย่างไร

อิ่นฮูหยินเผยรอยยิ้ม “เร็ว รีบเชิญเข้ามา”

หลิวจื่อจินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ หันไปกระซิบเบาๆ ที่ข้างหูของหวังฮุ่ยหลานว่า “เสี่ยวลู่น่ารักมาก”

ลมหายใจอุ่นๆ รดลงบนใบหู หวังฮุ่ยหลานรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าทันที นางพยักหน้ายอมรับ

ซูเสี่ยวลู่น่ารักจริงๆ นางงดงามมาก ตอนที่ออดอ้อนอาจารย์ของนางก็เต็มไปด้วยความไร้เดียงสา น่ารักจริงๆ

อิ่นฮูหยินยิ้มเห็นด้วย “แม่นางซูน่ารักจริงๆ รอฮุ่ยหลานรักษาหายแล้ว เจ้าและฮุ่ยหลานก็มีลูกสาวที่น่ารักเช่นนี้สักคน”

อิ่นฮูหยินเพิ่งเคยเห็นหลิวจื่อจินเป็นครั้งแรก นางยิ่งมองหลิวจื่อจินก็ยิ่งพอใจ

หลิวจื่อจินมีรูปร่างหน้าตาที่สง่างาม เคารพหลานสาวหวังฮุ่ยหลานมาก แววตาที่ยิ้มแย้มก็เต็มไปด้วยความรักจริงๆ

เมื่อครู่ซูเสี่ยวลู่ออดอ้อน อิ่นฮูหยินก็ประหลาดใจ เด็กสาวเช่นนี้ ใครจะไม่ชอบบ้าง

หลิวจื่อจินยิ้มตอบ “ขอรับ”

หวังฮุ่ยหลานหน้าแดงด้วยความเขินอาย มือของนางถูกหลิวจื่อจินกุมไว้ มือของเขาอบอุ่นมาก ทำให้นางรู้สึกอบอุ่นใจไปด้วย

เมื่อถึงห้องโถง ซูเสี่ยวลู่ก็พูดกับหวังฮุ่ยหลานว่า “แม่นางหวัง เจ้ายื่นมือออกมา ข้าจะตรวจชีพจรให้เจ้าก่อน”

หลังจากนั่งลง หวังฮุ่ยหลานก็วางมือลงบนโต๊ะ

ซูเสี่ยวลู่หยิบหมอนรองมือออกมาจากกล่องยา เริ่มตรวจชีพจรให้หวังฮุ่ยหลาน

หวังฮุ่ยหลานรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

หลิวจื่อจินวางมือทั้งสองข้างไว้ข้างไหล่ของหวังฮุ่ยหลาน เขาพูดเบาๆ ว่า “อย่ากลัว”

หวังฮุ่ยหลานเม้มริมฝีปาก นางอยากมีลูกกับหลิวจื่อจินจริงๆ

แต่งงานมาหลายเดือนแล้วยังไม่ตั้งครรภ์ นายอำเภอหวังก็เริ่มทนไม่ไหว จึงพาหวังฮุ่ยหลานไปหาหมอ หมอทุกคนพูดว่าหวังฮุ่ยหลานอ้วนเกินไป มดลูกเย็นและมีเลือดคั่ง ยากที่จะตั้งครรภ์

อิ่นฮูหยินส่งจดหมายมา นายอำเภอหวังไม่ค่อยเชื่อนัก แต่สุดท้ายคิดทบทวนแล้ว ก็ยังให้สามีภรรยาคู่นี้มาสักครั้ง ถึงแม้จะไม่ใช่เพื่อรักษาโรค มาเยี่ยมเยียนอิ่นฮูหยินก็ยังดี

การทานยาบางอย่างจะช่วยปรับสมดุลของร่างกายที่เสียสมดุลได้เร็วขึ้น

แต่ก็มีข้อดีและข้อเสีย หากนางตั้งครรภ์ในช่วงเวลานี้ เด็กอาจพิการได้

“และเจ้าลดน้ำหนัก ไม่ใช่เรื่องของสามถึงห้าเดือน ต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี รอให้ร่างกายค่อยๆ ผอมลง แล้วปรับให้อยู่ในสภาวะที่เหมาะสม”

ซูเสี่ยวลู่พูดทุกอย่างที่ควรพูด

เมื่อได้ฟังที่ซูเสี่ยวลู่พูด หวังฮุ่ยหลานก็จมอยู่ในความคิด

จริงๆ แล้วนางอยากตั้งครรภ์โดยเร็วที่สุด หลิวจื่อจินเป็นคนดีมาก ดีเสียจนทำให้นางอยากมีลูกกับเขาเพื่อสร้างสายสัมพันธ์ นางรู้ตัวดีว่าไม่คู่ควรกับเขา และกลัวว่าในอีกสามถึงห้าปีข้างหน้า เขาอาจจะแยกทางกับนาง แต่ถ้ามีลูก ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม ในช่วงสามถึงห้าปีที่พวกเขาเลี้ยงดูลูกด้วยกัน ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นอาจก่อเกิดขึ้นได้

แต่ตอนนี้ซูเสี่ยวลู่บอกว่า หากนางต้องการตั้งครรภ์ นางต้องลดน้ำหนักก่อน และในช่วงสามถึงห้าปีนี้ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้

หวังฮุ่ยหลานไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

อิ่นฮูหยินเองก็มีสีหน้าลำบากใจ

หลิวจื่อจินหันไปพูดกับซูเสี่ยวลู่ว่า

“แม่นางซู พอจะให้เวลาเราสักหน่อยในการพิจารณาก่อนตอบได้หรือไม่?”

อิ่นฮูหยินได้สติกลับมา รีบพูดเสริมทันทีว่า “แม่นางซู ข้าขอร้องให้เจ้ามอบเวลาให้ฮุ่ยหลานอีกสักหน่อยเถิด ช่วยอยู่ต่ออีกคืน พรุ่งนี้ฮุ่ยหลานจะให้คำตอบเจ้าแน่นอน ได้หรือไม่?”