TRICK TO LOVE หลอกให้รัก TRICK 71

sprite

หลายวันต่อมา…

“อ้วกกกกกกกก~” เสียงอาเจียนที่ดังอยู่ในห้องน้ำทำให้ทิชาที่กำลังแต่งตัวอยู่ด้านนอกถึงกับขมวคดิ้วด้วยความประหลาดใจ หลายวันที่ผ่านมาแฟนหนุ่มของเธอมีอาการแบบนี้ตลอดเวลาและดูจะไม่ดีขึ้นเลยสักนิด

“ลูแปงไปหาหมอไหม เห็นเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ”

“ไม่เป็นไร ยังไหวอยู่” ชายหนุ่มชะโงกหน้าออกมาตอบกลับด้วยน้ำเสียงผะแผ่ว พร้อมกับยกมือปิดปากตัวเองแล้ว หมุนตัวเดินกลับไปอาเจียนในห้องน้ำอีกครั้ง “อ้วกกกกกกกก~”

“ไหวจริงเหรอ ไปหาหมอดีกว่าเผื่อเป็นอะไรหนัก” เจ้าของร่างเล็กที่เพิ่งเดินตามมายกมือลูบหลังให้อย่างอ่อนโยน มองลงในชักโครกก็พบว่าสิ่งที่เขาอาเจียนออกมามีแค่น้ำเปล่าเพียงเท่านั้น

“เดี๋ยวค่อยไปตอนเย็นก็ได้”

“อือ งั้นกลับจากมหาลัยฉันจะพานายไปนะ”

“โอเค” ลูแปงเงยหน้าขึ้นมาจากชักโครกอีกครั้ง แล้วหยัดตัวลุกขึ้นยืนเดินมาล้างหน้าล้างปากจนเสร็จเรียบร้อย สีหน้าเขาดูซีดจนทิชาเริ่มรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆ แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นเพราะอะไร “แต่งตัวเสร็จแล้วใช่ไหม งั้นรีบไปเถอะเดี๋ยวเค้าห้องสอบสาย”

“ไม่ต้องไปส่งเลย ไปนอนพักไป เดี๋ยวฉันขับรถไปเอง”

“ไม่เอา อยากไปส่ง แค่อ้วกนิดหน่อยไม่ได้เป็นอะไร”

“แต่นายเริ่มตัวร้อนแล้วนะ”

“อือ เดี๋ยวค่อยกลับมานอนพัก” ความดื้อรั้นของคนตัวสูง ทำทิชาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาคล้องแขน

“งั้นก็ได้” ลูแปงพยักหน้าแล้วเดินไปหยิบกุญแจรถยนต์กับกระเป๋าสตางค์ตัวเองมาถือไว้ คว้ามือเล็กมาจับประสานจูงเดินออกมาจากห้องของเธอเอง

ไม่นานนักรถยนต์คันหรูก็เคลื่อนเข้ามาจอดบริเวณหน้าคณะบริหารของมหาวิทยาลัยทั้งสองคน ทิชาปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วหันไปกำชับด้วยเสียงเข้มด้วยความเป็นห่วงที่ลูแปงจะต้องขับรถกลับไปที่คอนโดคนเดียว

“ขับรถกลับดีๆ นะ ถ้าไม่ไหวจอดแล้วโทรมาหาฉันรู้ไหม”

“รู้แล้วครับ” ชายหนุ่มยิ้มตอบบางๆ ท่าทางเป็นห่วงเขาของทิชา ทำให้เขายิ้มออกมาจนไม่สามารถหุบยิ้มได้

“งั้นไปก่อนนะ แล้วเจอกันตอนบ่าย” ทิชาโน้มเข้าไปหอมแก้มของคนข้างๆ ฟอดใหญ่ ก่อนที่เขาจะยกมือจับท้ายเธอไว้แน่น แล้วโน้มเข้ามากดหนักๆ บนริมฝีปากบางหนึ่งที

“ตั้งใจสอบนะ”

“ค่ะ” รอยยิ้มบางๆ ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าสะสวย ก่อนที่เธอจะเปิดประตูลงจากรถยนต์ของเขาไป ลูแปงมองแผ่นหลังบางไปจนลับสายตา ก่อนที่เขาจะขับรถของตัวเองกลับมาที่คอนโดโดยใช่เวลาเพียงยี่สิบนาทีเท่านั้น

กริ๊งงงงง กริ๊งงงงง~ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในตอนที่เขากำลังก้าวขาเดินเข้าลิฟต์ ทำให้ต้องหยุดชะงักแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายเสียก่อน

“ครับแม่”

(แปงลูก แม่มีอะไรจะถามลูกหน่อย)

“ครับ ว่ามาเลย”

(เมื่อวานแม่ฝันว่ามีเด็กผู้หญิงมายืนอยู่หน้าบ้านเรา แม่เห็นว่าน่ารักดีเลยชวนเข้ามาในบ้านด้วยกัน)

“แล้วยังไงครับ แม่จะถามอะไร”

(หนูทิชามีอาการแปลกๆ อะไรบ้างไหมลูก อย่างเช่นเบื่ออาหารหรืออาเจียนอะไรแบบนี้)

“ไม่มีนะครับ”

(ไม่มีเลยเหรอ หรือมันจะเป็นแค่ความฝันเฉยๆ นะ)

“…” ลูแปงฟังเสียงผู้เป็นแม่พึมพำผ่านสายโทรศัพท์ พลางนึกสิ่งที่ท่านพูดไปด้วย ถึงแม้อาการเหล่านั้นจะไม่ได้เกิดกับทิชา แต่มันก็คล้ายกับอาการกับที่เขาเป็นอยู่เลย “แต่ผมอาเจียนแล้วก็เบื่ออาหารนะแม่”

(จริงเหรอ! ลูกอาเจียนด้วยเหรอ)

“ครับ เป็นมาหลายวันแล้ว น่าจะไปกินอะไรผิดสำแดงมา”

(แต่แม่ไม่คิดแบบนั้นนะสิลูก แม่คิดว่าถ้าฝันแม่เป็นจริง…หนูทิชาอาจจะกำลังตั้งท้องอยู่ก็ได้)

“…” คำพูดของผู้เป็นแม่ทำลูแปงชะงักงันไป แค่หัวใจแกร่งในอกข้างซ้ายของเขากลับเต้นระรัวราวกับเจอเรื่องตื่นเต้นที่สุดในชีวิตของเขาเลย

(ลูแปงได้ยินแม่ไหม)

“ได้ยินครับ แต่ผมไม่แน่ใจว่าทิชาจะท้องจริงๆ หรือเปล่า เพราะเธอไม่มีอาการอะไรเลย”

(บางครั้งคนที่แพ้ท้องอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเดียวเสมอไปนะ ผู้ชายก็แพ้ท้องได้เหมือนกัน เหมือนตอนที่พ่อลูกแพ้ท้องแทนแม่ไง)

“แล้วถ้าทิชาท้องจริงๆ ผมจะทำยังไงดีครับ”

(แปงก็ต้องดูแลหนูทิชาดีๆ แล้วก็ต้องเป็นพ่อของลูกดีๆ น่ะสิ ทำได้ไหมเรา เสียงลูกดูเหมือนไม่มั่นใจในตัวเองเลย)

“เรื่องนั้นผมทำได้อยู่แล้ว แต่ผมแค่รู้สึกตื่นเต้นมากเท่านั้นเอง”

(ลูกลองให้หนูทิชาตรวจครรภ์ดูก่อนก็ได้ แม่รอฟังข่าวดีครับ)

“ครับแม่” ลูแปงกดวางสายแม่ตัวเองลง เขายังคงยื่นนิ่งอยู่หน้าลิฟต์พลางคิดไปคิดมากับสิ่งที่ผู้เป็นแม่พูดเมื่อกี้ หากทิชาเกิดตั้งครรภ์ลูกของเขาจริงๆ เขาจะเป็นพ่อของลูกเขาที่ดีได้หรือเปล่า

หลายชั่วโมงผ่านไป…

ติ๊ด ติ๊ด~ การกดรหัสผ่านเข้าห้องสร้างเสียงรบกวนให้คนที่กำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่บนโซฟาจนต้องสะลึมสะลือตื่นขึ้นมามอง

“ทำไมมานอนตรงนี้ล่ะ ไม่เข้าไปนอนในห้อง” ทิชาวางกระเป๋าสะพายลงบนโต๊ะกระจกหน้าทีวี แล้วหย่อนตัวนั่งยองลงบนพื้นข้างๆ โซฟา เธอยกมือแตะหน้าผากของลูแปงเพื่อวัดอุณหภูมิร่างกายของเขาเล็กน้อย

“นั่งคิดอะไรเพลิน แล้วเผลอหลับน่ะ” ลูแปงมองหน้าแฟนสาวด้วยความรู้สึกที่แปลกไป ก่อนจะหยัดตัวลุกจากโซฟาแล้วเอ่ยถามอะไรบางอย่างออกมา “ใครมาส่ง ทำไมถึงไม่โทรให้ฉันไปรับ”

“พี่พิธาส่งข้อความมาหาพอดีเลยวานให้มารับน่ะ เห็นนายไม่สบายเลยไม่อยากให้ขับรถ”

“เป็นห่วงผัวเหรอ”

“ก็ต้องเป็นห่วงสิ มีอยู่คนเดียวนี่”

“อือ ฉันก็มีเมียคนเดียวเหมือนกัน”

“ก็ลองมีหลายคนดู ฉันจะตัดของนายให้เป็ดกินแน่”

“สะใภ้มาเฟียโหดจังเลยครับ” ลูแปงยิ้มหัวเราะกับท่าทางดุๆ ของแฟนสาว ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอดอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว พร้อมกับลูบแผ่นหลังบางด้วยความอ่อนโยน “ไปหาหมอกันไหม”

“อยากไปหาหมอแล้วเหรอ ฉันพูดจนปากจะฉีกถึงรูหูอยู่แล้ว ไม่เห็นอยากจะไปเลย”

“อือ อยากไปแล้ว อยากรู้ว่าฉันเป็นอะไรกันแน่ถึงอ้วกบ่อยแบบนี้” ใจทั้งหมดของเขามันเทไปกับสิ่งที่ผู้เป็นแม่สันนิษฐานทั้งหมดแล้ว เขาแค่ต้องพาตัวเองเข้าไปอยู่ในจุดที่สามารถรู้เหตุผลง่ายๆ ให้ได้ก็เท่านั้นเอง

“งั้นเดี๋ยวขออาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนนะ แล้วเดี๋ยวค่อยไป” ทิชาทำท่าจะลุกจากพื้น แต่ลูแปงกลับดึงเธอขึ้นมานั่งบนตักเขาโดยโอบหน้าท้องแบนราบไว้อย่างหลวมๆ “ปล่อยก่อน จะไปอาบน้ำ”

“เค้าขอกอดก่อน”

“อ้อนเอาอะไรเนี่ย นายไม่สบายอยู่ไม่ให้ทำหรอกนะ” ทิชารีบพูดห้ามคนตัวสูงทันทีที่เขาซุกหน้าลงกับเนินอกของเธออยู่แบบนั้นไม่ห่าง

“ไม่ได้จะทำ แค่อยากถามอะไรนิดหน่อย”

อ่าน TRICK TO LOVE หลอกให้รัก TRICK 71

นวนิยาย TRICK TO LOVE หลอกให้รัก ได้รับการอัปเดต TRICK 71 ที่มีการพัฒนาขั้นสูงสุดมากมายสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้พิเศษมากคือชื่อของตัวละคร ^ ^. หากคุณเป็นแฟนของผู้แต่ง -Something คุณจะรักการอ่าน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่ผิดหวังเมื่อคุณอ่าน มาอ่านนิยาย TRICK TO LOVE หลอกให้รัก TRICK 71 ตอนนี้ที่นี่

การอ่านนวนิยาย TRICK TO LOVE หลอกให้รัก TRICK 71

TRICK 71 ของ TRICK TO LOVE หลอกให้รัก นวนิยาย