วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2683

ทันทีที่วิญญาณแท้ของหญิงคนนั้นแตกสลาย หนิงอัน เสี่ยวไป๋หู จางเหมยเจินเหริน และคนอื่นๆ ก็พุ่งเข้าไปในค่ายรบจักรพรรดิอย่างรวดเร็ว

เพราะเมื่อครู่พวกเขาได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดของเย่ชิว อีกทั้งยังเห็นเขาร่วงหล่นลงมาจากห้วงเวหา จึงพากันเป็นห่วง

“ชางเซิง เป็นยังไงบ้าง?”

“บาดเจ็บหนักไหม?”

“ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

“……”

หนิงอันกับพวกเพิ่งพุ่งมาถึงตรงหน้าเย่ชิว ก็เห็นเขาลุกขึ้นยืน สีหน้าสดใสเปล่งปลั่ง บนร่างกายไม่มีรอยแผลแม้แต่น้อย แถมยังยิ้มให้ทุกคนอีกด้วย

ท่าทีของเขาทำให้ทุกคนงงไปชั่วขณะ

“พี่ใหญ่ ไม่ใช่ว่าท่านบาดเจ็บเหรอ?” หลินต้าเหนียวเอ่ย

เย่ชิวหัวเราะแล้วว่า “ที่จริงผมไม่ได้รับบาดเจ็บ”

“ตกใจผมแทบตาย ผมนึกว่าท่านเจ็บจริงๆ กระทั่งกลิ่นอายพลังยังดูผิดเพี้ยน” หลินต้าเหนียวว่าอีก “พี่ใหญ่ ไหนๆ ก็ไม่ได้บาดเจ็บ แล้วเมื่อกี้ร้องโอดโอยทำไมล่ะ?”

จางเหมยเจินเหรินกล่าวว่า “ก็เพื่อทำให้ศัตรูตายใจน่ะสิ”

“ทำให้ศัตรูตายใจ?” หลินต้าเหนียวสงสัย “เจ้าอ้วนตัวเล็กกับพี่สาวของมันไม่ตายไปแล้วเหรอ ยังต้องตบตาใครอีก?”

คนอื่นๆ ก็พากันมองเย่ชิวด้วยแววสงสัยบนใบหน้า

ใช่สิ คนก็ตายแล้ว จะไปหลอกใครอีก ไม่ใช่เสียแรงเปล่าหรือ?

เวลานั้น โจวอู่หวัง ฮ่องเต้ต้าจโจว กับหลินเสี่ยวเหนียว หนิวต้าลี่ และพวก ก็มาถึงค่ายรบจักรพรรดิ

เย่ชิวกล่าวว่า “เจ้าอ้วนตัวเล็กตายน่ะจริง แต่พี่สาวของมันยังไม่ตาย”

“อะไรนะ?” หลินต้าเหนียวร้องลั่น “ผมเห็นกับตาว่าวิญญาณแท้ของนางแตกสลาย จะไม่ตายได้ยังไง?”

หัวใจของจางเหมยเจินเหรินสะท้านไหว นึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง จึงถามว่า “หรือว่านางมีวิญญาณแท้มากกว่าหนึ่ง?”

“ถูกแล้ว” เย่ชิวว่า “ที่พวกคุณเห็นเมื่อครู่ แท้จริงไม่ใช่ร่างจริงของนาง แต่เป็นหนึ่งในวิญญาณแท้ของนาง นางซ่อนวิญญาณแท้ของตนไว้ในวิญญาณแท้ของเจ้าอ้วนตัวเล็ก”

ทุกคนตะลึงงัน

เล่ห์กลของหญิงคนนั้นเกินกว่าที่พวกเขาจะคาดคิด

หลินต้าเหนียวเอ่ยด้วยความตกตะลึง “นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!”

เย่ชิวกล่าวว่า “นางซ่อนวิญญาณแท้ไว้ในวิญญาณแท้ของเจ้าอ้วนตัวเล็กเพื่อคุ้มกันเขา ถ้าไม่ใช่ตอนที่เจ้าอ้วนตัวเล็กเผชิญวิกฤตเป็นตาย วิญญาณแท้ของนางก็จะไม่โผล่มา”

ฮ่องเต้ต้าจโจวเอ่ยว่า “เท่าที่ผมทราบ บางตระกูลใหญ่หรืออิทธิพลใหญ่ทั้งหลาย ผู้อาวุโสจะทิ้งของวิเศษ หรืออาวุธวิเศษ ตลอดจนยันต์เวทมนตร์ กระทั่งตราประทับไว้ในวิญญาณแท้ของคนรุ่นหลัง เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาถูกสังหารก่อนวัยอันควร

แต่แบบหญิงจากฮวงจินเจียจู๋คนนั้น ที่ซ่อนหนึ่งในวิญญาณแท้ของตนไว้ในวิญญาณแท้ของเจ้าอ้วนตัวเล็ก ผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก”

“คนของฮวงจินเจียจู๋ ต่อให้เป็นคนรุ่นหลังก็ประมาทไม่ได้”

หลินเสี่ยวเหนียวถอนหายใจกล่าว “ใช่ ไม่ว่าจะเจ้าอ้วนตัวเล็กที่ตายไป หรือพี่สาวของมัน อายุยังน้อยนักแต่พลังบำเพ็ญเพียรกลับสูงส่งเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าพื้นฐานบารมีของฮวงจินเจียจู๋นั้นลึกซึ้งน่าครั่นคร้ามจริงๆ”

โจวอู่หวังกล่าวว่า “ชางเซิงสังหารเสี่ยวเส้เย่ของฮวงจินเจียจู๋ เราก็กลายเป็นคู่อาฆาตกับพวกเขาแล้ว ต้องวางแผนแต่เนิ่นๆ”

เย่ชิวได้ยินเรื่องราวบางส่วนของฮวงจินเจียจู๋จากปากของเหล่าเก้ากับหญิงสาวลึกลับมาก่อนแล้ว จึงกล่าวว่า “พวกคุณไม่ต้องกังวลเกินไป ศึกมีก็รับมือ น้ำมาก็สกัด ต่อให้ฮวงจินเจียจู๋มีรากฐานลึกซึ้งเพียงใด แต่พวกเราก็ไม่ใช่ของนิ่มให้ใครบีบ”

“ตราบใดที่พวกเขากล้ามา ผมก็กล้าฆ่า”

“ฉันรู้ว่าเจ้าห่วงความปลอดภัยของชางเซิง ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะอยู่เคียงข้างเขาเอง”

หนิงอันจนใจ จึงพูดว่า “งั้นก็ลำบากพี่สาวแล้ว”

“เราสองคนเป็นพี่น้องกัน จะเกรงใจฉันไปทำไม…” เสียงของเสี่ยวไป๋หูยังไม่ทันขาด เย่ชิวก็เอ่ยขึ้นว่า “เธอก็อย่าไป”

เสี่ยวไป๋หูหันกลับมามองเย่ชิวด้วยความฉงน

เหล่าเก้าได้กำชับเย่ชิวไว้เป็นพิเศษว่า เข้าเขตต้องห้ามแห่งชีวิตจะพาอะไรก็ได้ แต่ห้ามพาผู้หญิง

แน่นอน เย่ชิวไม่อาจบอกคำของเหล่าเก้าแก่เสี่ยวไป๋หู จึงกล่าวว่า “ยุคแห่งการแย่งชิงครั้งใหญ่กำลังจะมาถึง หมายความว่าต่อไปหมู่ผู้กล้าจะผงาดขึ้นพร้อมกัน โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรอาจเข้าสู่ความโกลาหล ดังนั้น เธอต้องกลับไปดูแลเผ่าอสูร”

เสี่ยวไป๋หูกล่าวว่า “เผ่าอสูรมีผู้เฒ่าซงดูแลอยู่ ต่อให้ฉันไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร”

“เธอไม่เหมือนผู้เฒ่าซง” เย่ชิวว่า “เธอคือหว่านเยาคว๋อจู้ เผ่าอสูรขาดเธอไม่ได้”

“ฟังที่ผมบอก อีกไม่กี่วันให้รีบกลับไป พวกคุณด้วย”

เย่ชิวมองไปยังบรรดาผู้อาวุโสเผ่าอสูร ทำหน้าขรึมกล่าวว่า “พอกลับไปแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรให้หนัก มุ่งมั่นยกระดับพลังบำเพ็ญเพียร”

“ขอรับ ท่านอาจารย์!” บรรดาผู้อาวุโสเผ่าอสูรขานรับพร้อมเพรียง

เย่ชิวกล่าวต่อ “พวกเราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสภาพภายในเขตต้องห้ามแห่งชีวิต แต่แน่นอนว่าข้างในอันตรายมาก และอาจเจอคนของฮวงจินเจียจู๋ด้วย”

“ดังนั้น คนที่เข้าไปยิ่งน้อยยิ่งปลอดภัย”

“ผมคิดไว้แล้ว ครั้งนี้ให้เหล่าโต้วซี เทียนจี และหลินต้าเหนียว ติดตามผมเข้าเขตต้องห้ามแห่งชีวิต และขอให้ซือจู่ร่วมไปด้วย”

“ส่วนคนอื่นๆ ทั้งหมดรออยู่ที่นี่”