วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2790

คนของเฟิงเจียมาแล้ว!

หัวหน้าตระกูลเฟิงเจีย เฟิงหลิงหยุน สวมเสื้อคลุมสีครามที่พลิ้วไหวสะบัดตามลม นำเหล่ายอดฝีมือของเฟิงเจียหลายคนกับสมาชิกตระกูลหนุ่มสาวบางส่วนเหาะมาถึง

ระหว่างคิ้วของเขาแผ่กลิ่นอายเหนือโลก ราวกับพร้อมจะลอยไปตามลม ท่องไปอย่างอิสระในโลกนี้

“ท่านหรง ท่านเป่ยหมิง ท่านถัง ไม่ได้เจอกันนาน”

น้ำเสียงของเฟิงหลิงหยุนนุ่มนวลละมุนราวหยก แฝงรอยยิ้มเล็กน้อย พลางยกมือคารวะตามธรรมเนียมต่อ หรงจิงเทียน ท่านผู้นำเป่ย์หมิง และ ท่านถังชางไห่

“ไม่ได้พบกันเสียนาน สบายดีหรือ” หรงจิงเทียนกล่าวตามมารยาท

ระหว่างพูด เขาก็กวาดตามองโดยไม่ตั้งใจไปยังสมาชิกเฟิงเจียที่ยืนอยู่ด้านหลังของเฟิงหลิงหยุน พยายามเพ่งหาเบาะแสอะไรบางอย่าง

ท่านผู้นำเป่ย์หมิงพูดต่อว่า: “ท่านเฟิง ยิ่งนับวันยิ่งสง่างามน่าอิจฉาจริงๆ”

ภายนอกเขาทักทายเฟิงหลิงหยุนอย่างสนิทสนม ทว่าภายในกลับระวังตัวอยู่ตลอด เพราะอย่างไรเสีย เขากับหรงจิงเทียนวางแผนจะพลิกสถานการณ์ในเขตต้องห้ามแห่งชีวิต

“ฮ่าฮ่าฮ่า…ท่านเป่ยหมิงชมเกินไปแล้ว” เฟิงหลิงหยุนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ขณะบรรยากาศกำลังราบรื่น อยู่ๆ เสียงของ ท่านถังชางไห่ ก็ดังขึ้นมา

เขาจ้องมองเฟิงหลิงหยุนตรงๆ น้ำเสียงหนักแน่นไม่เปิดโอกาสให้สงสัย: “ท่านเฟิง ผมมีเรื่องหนึ่งยังไม่เข้าใจ อยากให้คุณพูดให้ชัด”

“เฟิงเสี่ยวเสี่ยวกับเฟิงอู๋เหิน ทั้งสองคนมีความเกี่ยวข้องกับเย่ฉางเซิงกันอย่างไรแน่?”

“ทำไมถึงมีคนเห็นว่าพวกเขาตามเย่ฉางเซิงเข้าไปในเขตแกนกลาง?”

ทันทีที่พูดออกมา บรรยากาศก็พลันเย็นยะเยือก

สายตาของหรงจิงเทียนและท่านผู้นำเป่ย์หมิงหันไปจับจ้องที่เฟิงหลิงหยุน รอคำตอบของเขา

เฟิงหลิงหยุนสีหน้าไม่เปลี่ยน เอ่ยช้าๆ ว่า: “ท่านถัง เรื่องนี้ผมเองก็รู้สึกประหลาดใจ”

“เสี่ยวเสี่ยวกับอู๋เหินเป็นหัวกะทิของคนรุ่นใหม่ในเฟิงเจียของผม แม้พวกเขาจะทำตัวตามใจอยู่บ้าง แต่ไม่เคยทำอะไรแบบสุ่มสี่สุ่มห้าไร้เป้าหมาย”

“ส่วนเหตุที่พวกเขาไปกับเย่ฉางเซิง ผมยังไม่ทราบ อย่างไรก็ตาม ผมเชื่อว่าพวกเขามีเหตุผลของตัวเอง”

ท่านถังชางไห่หัวเราะเยาะ: “เหตุผล? ฮึ! ลูกชายของผม ถังหลี่ ตายด้วยน้ำมือของเย่ฉางเซิง แค้นนี้ไม่อาจอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน!”

“สมาชิกของถังเจียอีกเป็นจำนวนมาก ก็โดนมืออำมหิตของเย่ฉางเซิงเล่นงาน”

“เฟิงหลิงหยุน หากเฟิงเจียของคุณไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ก็ควรประกาศจุดยืนให้ชัด มิฉะนั้นอย่าโทษว่าถังเจียเข้าใจผิดว่าพวกคุณสมคบกับเย่ฉางเซิงร่วมมือกันเล่นงานถังเจีย!”

เมื่อได้ยินก็เห็นเฟิงหลิงหยุนขมวดคิ้วน้อยๆ ชัดว่าไม่พอใจท่าทีแข็งกร้าวของท่านถังชางไห่

ต่างก็เป็นหัวหน้าตระกูลกันทั้งนั้น จะไปกลัวใครกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น ถังเจียก็ใกล้จะล่มสลายอยู่แล้ว ส่วนเฟิงเจียยังอยู่กันพร้อมหน้าทั้งตระกูล

อย่างไรก็ดี เฟิงหลิงหยุนไม่โต้กลับทันที แต่กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า: “ท่านถัง พูดแรงไปแล้ว!”

“เฟิงเจียของผมทำอะไรต่างก็เปิดเผยตรงไปตรงมา หากมีความเข้าใจผิดจริง ผมจะสืบให้กระจ่าง แล้วให้คุณได้รับคำตอบที่พึงพอใจ”

“แต่ก่อนหน้านั้น ขอให้ท่านถังใจเย็นไว้ อย่าให้เสียไมตรี”

หรงจิงเทียนกับท่านผู้นำเป่ย์หมิงเฝ้าดูอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ต่างคนต่างมีแผนในใจ

ท่านผู้นำเป่ย์หมิงคิดในใจว่า ท่าทีของเฟิงหลิงหยุนยังคลุมเครือ เห็นได้ว่าเขายังจับต้นชนปลายไม่ชัด จึงไม่อยากรีบประกาศจุดยืน

ส่วนหรงจิงเทียนกำลังไตร่ตรองว่าจะใช้โอกาสนี้ผลักดันให้ความขัดแย้งระหว่างถังเจียกับเฟิงเจียลุกลามอย่างไร

“สืบให้กระจ่าง? เฟิงหลิงหยุน คุณกำลังหลอกใครอยู่?” ท่านถังชางไห่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เฟิงเสี่ยวเสี่ยวเป็นลูกชายแท้ๆ ของคุณ เขาทำอะไรอยู่ คุณจะไม่รู้ได้ยังไง?”

“เฟิงอู๋เหินเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทานของเฟิงเจีย เขาออกจากเฟิงเจียไปทำอะไร คุณจะไม่สนใจเลยหรือ?”

“แล้วเราค่อยไปยั่วท่านถังชางไห่ ให้เขาห้ำหั่นกับเฟิงหลิงหยุนกันเอง”

ท่านผู้นำเป่ย์หมิงว่า: “ดูท่า ท่านหรงวางแผนภาพรวมไว้ล่วงหน้าแล้ว การได้เป็นพันธมิตรกับท่าน นับว่าผมได้เปรียบจริงๆ”

หรงจิงเทียนทำหน้าขึงขังแล้วพูดว่า: “ท่านเป่ยหมิง อย่าพูดอย่างนั้น ผมถือว่าเป่ยหมิงหวังเป็นลูกเขยไปนานแล้ว คุณกับผมก็เป็นคนครอบครัวเดียวกัน จะเรียกว่าใครได้เปรียบได้อย่างไร?”

“เมื่อเราปรับเปลี่ยนสถานการณ์ของเขตต้องห้ามแห่งชีวิตได้แล้ว ก็หาทางช่วยอี้เอ๋อร์กับเป่ยหมิงหวังต่อ”

“สองคนนั้น แค่มีคนใดคนหนึ่งบรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิ เราก็จะออกไปจากสถานที่อัปมงคลนี้ได้”

พอพูดถึงตรงนี้ หรงจิงเทียนก็เหลือบมองหมอกหลากสีที่อยู่เบื้องหน้า แล้วกล่าวว่า: “อยู่ที่นี่ ทั้งกินทั้งนอนไม่เป็นสุข”

“อืม” ท่านผู้นำเป่ย์หมิงเอ่ยรับอย่างหนักแน่น เขาเองก็รู้สึกเช่นนั้น

แม้พวกเขาจะมีพลังบำเพ็ญเพียรไม่ธรรมดา และต่างก็เป็นหัวหน้าตระกูล หากอยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ก็ย่อมเป็นยอดฝีมือระดับสูงอย่างแน่นอน แต่ที่นี่ พวกเขาไม่กล้าทำอะไรประมาทเลยแม้แต่น้อย เกรงว่าจะทำให้ท่านผู้สูงศักดิ์ไม่พอใจ

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังส่งเสียงลับสนทนากัน ก็ได้ยินท่านถังชางไห่หัวเราะเยาะขึ้นมา ชัดว่าไม่พอใจกับคำอธิบายของเฟิงหลิงหยุน จึงกล่าวว่า: “เฟิงหลิงหยุน เลิกกะล่อนหลอกผมตรงนี้ได้แล้ว”

“ผมจะบอกให้—ตอนที่ลูกชายของผม ถังหลี่ ตาย เขาอยู่กับเฟิงเสี่ยวเสี่ยว”

“ตอนนี้ลูกชายผมตายแล้ว แต่เฟิงเสี่ยวเสี่ยวกลับตามเย่ฉางเซิงเข้าไปในเขตแกนกลาง คุณกล้าพูดว่าลูกชายคุณไม่มีปัญหาเหรอ?”

“เฟิงหลิงหยุน ถ้าคุณไม่อธิบายให้ชัด อย่าโทษว่าผมไม่เกรงใจ”

แม้เฟิงหลิงหยุนจะนิสัยดี แต่ในฐานะหัวหน้าตระกูล เห็นท่านถังชางไห่ไล่บี้ไม่หยุด เขาก็เริ่มขุ่นขึ้นมาบ้าง

ยิ่งกว่านั้น ต่อหน้าสมาชิกตระกูล หากเขาถอยไม่หยุด คนในตระกูลอาจเข้าใจว่าเขาเป็นคนขี้ขลาด

“ไม่เกรงใจ? ท่านถังชางไห่ หมายความว่าไง?” แววตาของเฟิงหลิงหยุนวาบขึ้นด้วยความเฉียบคม “นี่กำลังขู่ผมหรือไง?”

“ขู่?” ท่านถังชางไห่หัวเราะเยาะ “เฟิงหลิงหยุน หากการตายของถังหลี่เกี่ยวกับเฟิงเสี่ยวเสี่ยวจริง งั้นถังเจียกับเฟิงเจียก็แตกหัก ไม่มีวันอยู่ร่วมกัน!”