ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1635

ทางด้านเซียวหลินเทียน เขานำกำลังพลเร่งไปยังเยวี่ยใต้ การเสริมกำลังก็เหมือนกับการดับไฟ พวกเขามิกล้าที่จะล่าช้าแม้แต่น้อย เร่งเดินทางทั้งกลางวันกลางคืน ในมิช้าก็มาถึงชายแดนเยวี่ยใต้

เสด็จพ่อของมู่หรงเหยียนซงสวรรคตแล้ว มู่หรงเหยียนซงก็ขึ้นครองบัลลังก์อย่างรวดเร็วและกลายเป็นจักรพรรดิแห่งเยวี่ยใต้แล้วด้วย

เพียงแต่บัลลังก์จักรพรรดิของเขายังนั่งมามิกี่วัน ก็ถูกโจมตีจากเว่ยเหนือจนเยวี่ยใต้สูญเสียเมืองไปสิบกว่าเมืองติดต่อกัน มู่หรงเหยียนซงถูกบังคับให้ล่าถอยไปยังซีไห่ซึ่งอยู่ห่างจากโม่เหอเพียงร้อยกว่าลี้เท่านั้น

เขตซีไห่มีภูเขาสูงและชายฝั่งทะเล ภูมิแคว้นด้านหน้าสูงชัน มีข้อได้เปรียบทางยุทธวิธีที่แม้จะมีบุรุษหนึ่งคนเฝ้าประตูแต่ทหารหมื่นคนก็มิสามารถฝ่าประตูเข้ามาได้

การเคลื่อนไหวนี้หยุดยั้งการรุกคืบของเว่ยเหนือได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ด้วยความสามารถของกองทัพมู่หรงเหยียนซงแล้ว สามารถอยู่ได้เพียงชั่วระยะหนึ่งเท่านั้น เมื่อเวลานานไปก็ยังคงถูกกองทัพขององค์ชายอิงโจมตีอยู่ดี

องค์ชายอิงรู้ข่าวแล้วว่าเ ซียวหลินเทียนนำทัพมาด้วยตนเองและเร่งมาให้ความช่วยเหลือเยวี่ยใต้จากการถูกปิดล้อมอยู่ เขาจำเป็นต้องยึดเยวี่ยใต้โดยเร็วที่สุด จึงจะสามารถต่อสู้กับเซียวหลินเทียนได้อย่างเต็มที่

ดังนั้นองค์ชายอิงจึงได้เขียนจดหมายถึงองค์ชายหนิงแห่งฉีตะวันออก ให้องค์ชายหนิงรีบส่งกองกำลังไปล้อมและปราบปรามเยวี่ยใต้ไปพร้อมกับตน

ครั้งก่อนที่องค์ชายหนิงไปเข้าร่วมการแข่งขันทางทหารสี่แคว้น เขาแพ้เดิมพันสองเมืองให้กับเซียวหลินเทียน

ต่อมาเนื่องจากไปยุยงให้องค์ชายเว่ยก่อกบฏจึงถูกจักรพรรดิอู่อันจัดการ ให้ฉีตะวันออกแลกเปลี่ยนสองเมืองกับตัวเขาและเซี่ยโฮ่วตานรั่ว จึงสามารถกลับไปยังฉีตะวันออกได้อย่างปลอดภัย

นี่เป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวงมากสำหรับองค์ชายหนิง เขากลับมาก็สาบานไว้เลยว่า หากชีวิตนี้มิได้สังหารเซียวหลินเทียนเขาก็มิใช่คนแล้ว

องค์ชายหนิงทำให้ฉีตะวันออกสูญเสียเมืองไปสี่เมือง เมื่อกลับมาขุนนางทั้งหลายก็มิพอใจ พวกพี่น้องก็กีดกันอีก

ตำแหน่งองค์รัชทายาทของเขาถูกจักรพรรดิเยี่ยนเป่ยโค่นล้มไป

องค์ชายหนิงถอดความสุภาพอ่อนโยนออก แล้วให้ขันทีข้างกายของจักรพรรดิเยี่ยนเป่ยวางยาพิษเขา ในคืนก่อนที่จักรพรรดิเยี่ยนเป่ยจะประกาศถอดถอนตำแหน่งองค์รัชทายาท

เมื่อจักรพรรดิเยี่ยนเป่ยสวรรคต องค์ชายหนิงก็กลายเป็นจักรพรรดิโดยปริยาย

องค์ชายหนิงก็ได้ยินเรื่องที่เซียวหลินเทียนนำทัพด้วยตนเองมาเช่นกัน สำหรับบุรุษผู้นี้ที่ทำให้ตนต้องได้รับจากความอัปยศอดสูตลอดชีวิต องค์ชายหนิงเกลียดชังจนอยากจะกินเนื้อเขาทั้งเป็น จึงรีบนำกองทัพไปเข้าร่วมกับองค์ชายอิงเพื่อสกัดเซียวหลินเทียนไว้

แต่เซียวหลินเทียนมิใช่คนโง่ เขารู้ดีถึงความทะเยอทะยานของเว่ยเหนือและองค์ชายหนิง แล้วเขาจะบุกเข้าไปในวงล้อมอย่างง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร!

ระหว่างทางที่เซียวหลินเทียนมา ก็ได้ทำการสั่งให้ลั่วฮั่นที่มีความชำนาญในการพูดแอบไปเป็นทูตเจรจาที่ฉีตะวันออกเพื่อชักชวนจักรพรรดิเยี่ยนหนานให้เข้าร่วมกับตนในการล้อมปราบปรามองค์ชายหนิง

จักรพรรดิเยี่ยนหนานได้ต่อสู้ภายในกับองค์ชายหนิงมาหลายคราแล้ว แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะมีกำลังพอ ๆ กัน แต่จักรพรรดิเยี่ยนหนานก็มองออกถึงความโหดเหี้ยมและความทะเยอทะยานขององค์ชายหนิง

องค์ชายหนิงยังหนุ่มและมีความสามารถ ส่วนลูกชายทั้งหลายของตนล้วนมิสามารถเทียบกับองค์ชายหนิงได้

จักรพรรดิเยี่ยนหนานรู้ดีว่า หากยังคงต่อสู้เช่นนี้ต่อไป ความพ่ายแพ้ของตนจะเป็นผลลัพธ์สุดท้าย

เขารู้สึกว่า ตนต่างหากที่เป็นจักรพรรดิแห่งฉีตะวันออกอย่างถูกต้อง แล้วจะทนต่อการยั่วยุขององค์ชายหนิงได้อย่างไร เมื่อเห็นการมาเยือนของลั่วฮั่นก็ใจเต้นขึ้นมาทันที...