ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1637

แต่ฮูเหยียนเสวี่ยกระตือรือร้นที่จะแก้แค้นมากจนละเลยเรื่องการประเมินตนไป

ฮองเฮาหม่าอยู่ในวังหลังอย่างมั่นคงมาหลายปีแล้ว ไหนเลยจะถูกถอดถอนเพราะคำพูดหว่านล้อมมิกี่คำของนาง

ฮองเฮาหม่าอายุมากกว่าองค์ชายอิงสามปี นางมิเพียงแต่ให้กำเนิดลูกขององค์ชายอิงเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้สนับสนุนทางการเงินที่แข็งแกร่งขององค์ชายอิงอีกด้วย

องค์ชายอิงไม่มีฮูเหยียนเสวี่ยได้ แต่ไม่มีฮองเฮาหม่ามิได้ คำพูดนี้ของฮูเหยียนเสวี่ยทำให้องค์ชายอิงเกิดความมิพอใจและรู้สึกว่าสตรีผู้นี้ทะเยอทะยานเกินไป

กระทั่งคุ้มกันฮูเหยียนเสวี่ยกลับไปส่งที่กันกู่แล้วองค์ชายอิงอยู่ที่นั่นเพียงมิกี่วันก็แทบจะทำให้เงินคลังของกันกู่ว่างเปล่า

ฮูเหยียนเสวี่ยถึงได้รู้ว่านางหลงกลแล้ว ความงามของนางสำหรับบุรุษที่มีสตรีงรายล้อมและมิสนใจอะไรเช่นองค์ชายอิงนั้นมินับว่าเป็นอะไรเลย!

กระทั่งองค์ชายรุ่ยโจมตีกันกู่ ฮูเหยียนเสวี่ยจึงรู้ตัวว่าทำให้เซียวหลินเทียนโกรธเคืองแล้ว และมิสามารถหวังให้องค์ชายอิงคุ้มครองตนได้เช่นกัน

เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของน้องชายกับบิดาของตน นางจึงเขียนจดหมายยอมจำนนถึงองค์ชายรุ่ย ยอมรับว่าเรื่องทุกอย่างล้วนเป็นความผิดของตน แล้วแขวนคอตายที่ตำหนักกระดิ่งทอง!

ฮูเหยียนเสวี่ยหวังว่าจะใช้สิ่งนี้แลกเปลี่ยนกับความปลอดภัยของน้องชายและบิดาได้

ทว่าองค์ชายรุยมิได้รู้สึกสงสารเพราะเรื่องนี้ เขาเดินทางมาไกลเพื่อจะสร้างผลงานทางการรบ แต่มิอยากแลกชัยชนะมาโดยที่ยังมิได้เคลื่อนพล

องค์ชายรุ่ยปกปิดจดหมายยอมจำนนฉบับนี้ไว้ แล้วนำกองกำลังเข้าโจมตีกันกู่

ชั่วระยะเวลาหนึ่งคืน กันกู่ก็ถูกยึดครอง น้องชายของฮูเหยียนเสวี่ยและกษัตริย์ของกันกู่ที่ป่วยจวนจะสิ้นใจนั้นต่างล้วนตายลงภายใต้คมกระบี่ของทหารองค์ชายรุ่ย

เหล่าแคว้นเล็กโดยรอบที่แปรพักตร์ไปเข้าร่วมกับองค์ชายอิงเหล่านั้นต่างก็กลัวกับการกระทำขององค์ชายรุ่ย คนบางส่วนในพวกเขาถูกฮูเหยียนเสวี่ยหว่านล้อมจึงได้แปรพักตร์ไปเข้าร่วมกับองค์ชายอิง และบางส่วนก็ถูกองค์ชายอิงขู่บังคับจึงไม่มีทางเลือกต้องยอมสวามิภักดิ์ต่อองค์ชายอิง

ชะตากรรมของแคว้นกันกู่ทำให้พวกเขาล้วนตกใจ องค์ชายอิงที่สัญญาว่าจะคุ้มครองพวกเขาแม้แต่ทหารสักคนก็มิได้ส่งมาให้การสนับสนุน เช่นนี้แล้วพวกเขายังจะมีความหวังอะไรอีก!

องค์ชายรุ่ยยอมจำนนให้กับอวี่เหวินเสียที่ร้อนแรงดังไฟเช่นนี้เสียแล้ว มิเพียงแต่มิได้ใช้กำลังทหารโจมตีแคว้นเยวี่ย เขายังรับปากด้วยว่า รอให้สงครามสงบลงแล้วจะแต่งงานอวี่เหวินเสียเข้ามาเป็นชายารอง

อวี่เหวินเสียไหนเลยจะกล้าเรื่องมาก นางขอเพียงช่วยบิดากับพี่ชายให้ผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไป รอให้ติดตามองค์ชายรุ่ยกลับไปที่ฉินตะวันตกก่อน แล้วนางค่อยวางแผนแย่งชิงความรุ่งโรจน์และเกียรติยศของตนทีละขั้น

แม้ว่าองค์ชายรุ่ยจะมิได้สูงส่งน่าเกรงขามเท่าเซียวหลินเทียน แต่เขาก็มีชีวิตในภายภาคหน้าที่สดใส!

บรรดาแคว้นเล็กที่เหลือต่างถูกวิธีการขององค์ชายรุ่ยทำให้หวาดกลัว และยามนี้องค์ชายรุ่ยก็ยอมรับการขอทำสัญญาสันติภาพของพวกเขาแล้ว

ส่วนแม่ทัพฟาง องค์ชายรุ่ยก็มิได้กังวลว่าเขาจะแปรพักตร์แล้วพูดเรื่องที่เขาทำลงไป

องค์ชายรุยส่งนางรับใช้คนหนึ่งของอวี่เหวินเสียไปขึ้นเตียงกับแม่ทัพฟาง และแม่ทัพฟางก็ยอมจำนนต่อสตรีที่ร้อนแรงดังไฟจากแคว้นเยวี่ยเช่นเดียวกัน

อย่างไรก็ตามเขาขอเพียงการออกมาครานี้จะหลีกเลี่ยงเรื่องการไปโจมตีเว่ยเหนือได้ บรรลุเป้าหมายแล้วอีกทั้งขณะเดียวกันก็ได้สร้างผลงานทางการรบด้วย เช่นนั้นถึงองค์ชายรุ่ยจะทำสิ่งใดแล้วเหตุใดเขาจะต้องปากมากเอาไปพูดด้วยเล่า?