ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1850

เก๋อฮุ่ยหนิงครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง จากที่จื่ออวิ๋นเล่ามา เนื้อตัวของเฉียวไป๋เต็มไปด้วยบาดแผล และหมอเจียงก็เป็นหมอ ดังนั้นบางทีนางอาจจะช่วยชีวิตเฉียวไป๋เอาไว้ก็ได้

เฉียวไป๋อยู่ที่นี่ ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงแดนเทพเกือบพันลี้ ดังนั้นขอเพียงตนยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ ทำให้เฉียวไป๋จดจำความดีของตนเอาไว้ แล้วค่อยยุให้ท่านย่าออกหน้า การแต่งงานครั้งนี้ก็จะมีแนวโน้มประสบความสำเร็จถึงแปดหรือเก้าในสิบแล้ว

แต่จะเข้าใกล้เฉียวไป๋ได้อย่างไรกัน?

เก๋อฮุ่ยหนิงมิคิดว่า หากตนเป็นฝ่ายเริ่มคุยกับเฉียวไป๋ก่อน เขาก็คงจะสนใจนาง

ปกติแล้วคุณชายตระกูลขุนนางเหล่านี้มักจะมิเห็นใครอยู่ในสายตาทั้งนั้น หากมิใช่คนพิเศษสักหน่อย เฉียวไป๋ไม่มีทางยอมให้ตนเข้าใกล้เขาเป็นอันขาด!

“จื่ออวิ๋น เจ้าไปสืบมาทีว่าเกิดอะไรขึ้นที่ตระกูลเฉียว เหตุใดคุณชายเฉียวจึงมาลำบากอยู่ที่นี่ได้!”

“และหากสืบมาได้ว่าคุณชายเฉียวชอบอะไรก็จะยิ่งดี!”

เก๋อฮุ่ยหนิงรู้สึกว่า เมื่อก่อนนั้นตนยอมรับความลำบากมาโดยตลอด จึงได้ถูกเก๋อฮุ่ยซินแย่งชิงเรื่องการแต่งงานไป แต่ครั้งนี้มิว่าอย่างไรนางก็จะต่อสู้เพื่อตนเองให้ได้

หากว่ามิสำเร็จ นางค่อยยอมรับชะตากรรมก็ได้!

พวกหลิงอวี๋ทั้งสามคนย้ายไปที่โรงเตี๊ยมอีกแห่ง และขอห้องพักสองห้อง ในคืนนั้นพวกเขาจึงได้อาบน้ำชำระล้างร่างกายกันอย่างสบายตัว

และหลิงอวี๋ก็ซื้อชุดอีกสองชุดด้วย ซื้อมาให้ตนกับป้าวซวนคนละชุด

ป้าวซวนรู้สึกมิดีนัก ตนมิได้ทำอะไรเลย แต่กลับได้สิ่งดี ๆ มากมายจากหลิงอวี๋โดยไม่มีเหตุผล นางติดหนี้บุญคุณไว้มากทีเดียว

“พี่หญิง เจ้าประหยัดไว้สักหน่อยเถิด เจ้ายังต้องไปตามหาน้องหญิงที่เมืองหลวงแดนเทพอีก เก็บเงินจำนวนนี้ไว้ใช้เดินทางเถิด!”

ป้าวซวนเอ่ยออกมาอย่างเกรงใจ

“เงินหามาก็เพื่อจะใช้ เราสามารถหาเงินก้อนแรกมาได้ ก็สามารถหาเงินก้อนที่สองมาได้เช่นกัน!”

หลิงอวี๋เอ่ยปลอบใจนาง

ป้าวซวนรู้สึกเพียงว่าหลิงอวี๋เป็นคนใจกว้าง การได้อยู่กับนางทำให้ตนมองสิ่งต่าง ๆ ในแง่ดีขึ้นมาก

นางแอบรู้สึกโชคดีที่ความลำบากครั้งนี้ได้พบกับหลิงอวี๋ มิฉะนั้นตนก็มิรู้จริง ๆ ว่าจะอยู่รอดได้อย่างไร

“ต่อให้เจ้าให้เงินเราก็มิต้องการ เราต้องตามรองหัวหน้าของเราไป! หากเจ้าอยากจะอยู่ต่อก็อยู่ไปคนเดียวเถิด!”

ผู้คุ้มกันสองคนจูงม้าออกมา แล้วอีกคนหนึ่งก็เอ่ยออกมา “คุณหนูจ้าว เจ้าตามพวกเราไปจะดีกว่า เมืองจงกวนกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ นางรับใช้ของเจ้าคงไปเจอพวกค้ามนุษย์เข้าแล้ว ตามกลับมามิได้แล้วกระมัง เจ้าตัวคนเดียว หากเจอกับพวกค้ามนุษย์ขึ้นมา จะแย่เอาหนา!”

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยทั้งกังวลทั้งโกรธ นางจะยอมทิ้งหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า!

ทว่าหากมิยอมแพ้ ก็อย่างที่ผู้คุ้มกันบอกว่า เมืองจงกวนกว้างใหญ่มาก หลิงอวี๋จงใจหลบตนอยู่ หากนางอยู่คนเดียวโดยที่ไม่มีผู้ช่วย แล้วจะตามหาหลิงอวี๋เจอได้อย่างไร?

หลังจากคิดดูแล้ว จ้าวหรุ่ยหรุ่ยก็นึกขึ้นได้ว่านางเคยโกหกหลิงอวี๋ว่า น้องสาวของนางถูกตระกูลเก๋อพาตัวไปที่เมืองหลวงแดนเทพ จากที่นางรู้จักหลิงอวี๋ หลิงอวี๋จะต้องมุ่งหน้าไปตามหาน้องสาวที่เมืองหลวงแดนเทพอย่างแน่นอน

ขอเพียงตนรีบไปถึงเมืองหลวงแดนเทพก่อนหลิงอวี๋ แล้วดักรออยู่แถว ๆ บ้านตระกูลเก๋อ หลิงอวี๋ไม่มีทางหลบหนีจากเงื้อมมือของตนไปได้อย่างแน่นอน

“ก็ได้ ข้าจะไปกับพวกเจ้า!”

จ้าวหรุ่ยหรุ่ยคิดได้แล้ว จึงรีบเก็บสัมภาระและออกเดินทางไปพร้อมกับผู้คุ้มกันทั้งสอง

เมื่อป้าวซวนได้เห็นจ้าวหรุ่ยหรุ่ยไปแล้วกับตาตนเอง นางก็ถอนหายใจโล่งใจ ในที่สุดปีศาจสาวร้ายกาจนี้ก็ไปแล้ว เช่นนั้นอีกสองวันพวกนางก็สามารถเดินทางไปช่วยพี่เจียงตามหาน้องสาวที่เมืองหลวงแดนเทพได้แล้ว...