ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 1852

เก๋อฮุ่ยหนิงมองไปแล้วก็เกือบจะอาเจียนออกมา

“คุณหนูสาม หมอเจียงได้นำถุงน้ำออกมาแล้วเจ้าค่ะ นางให้บ่าวยกออกมาให้พวกท่านดู! ตอนนี้หมอเจียงกำลังเย็บแผลของฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ คงจะต้องใช้เวลาสักพักเจ้าค่ะ!”

นางรับใช้ใช้ตัวน้อยยกสิ่งที่อยู่ในจานให้ทุกคนดู เมื่อฮูหยินเก๋อและคุณหนูคนอื่น ๆ เห็นก็ตกใจจนรีบเบือนสายตาไปทางอื่นในทันที

เก๋อฮุ่ยหนิงยิ้มอย่างภาคภูมิใจอยู่ภายในใจ หมอที่ตนเชิญมารักษาฮูหยินผู้เฒ่าเก่งกาจถึงเพียงนี้ ตนช่างมีสายตาที่หลักแหลมเสียจริง!

“ยกถุงน้ำไปให้ท่านพ่อดูสิ ท่านพ่อจะต้องดีใจมากแน่ ๆ ที่ในที่สุดโรคของท่านย่าก็รักษาหายแล้ว!”

เก๋อฮุ่ยหนิงจงใจเอ่ยขึ้นมา

นางรับใช้ตัวน้อยจึงทำตามคำสั่งแล้วยกไปให้ข้าหลวงเก๋อดู

เก๋อฮุ่ยซินและฮูหยินเก๋อต่างก็มองหน้ากัน ทั้งสองคนต่างก็โกรธมาก ๆ

หากฮูหยินผู้เฒ่าหายดีแล้ว เช่นนั้นก็แสดงว่าฮูหยินเก๋อยังต้องถูกฮูหยินผู้เฒ่ากดขี่ต่อไปอีก และจะมิได้สิทธิ์ดูแลตระกูลเก๋อด้วย

ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ล้วนเกิดขึ้นเพราะเก๋อฮุ่ยหนิง!

ในชั่วขณะหนึ่งฮูหยินเก๋ออยากจะตีนางสารเลวผู้นี้ให้ตายไปเสีย นางถึงกับแอบสาบานว่า นางจะต้องหาคู่แต่งงานที่น่ารังเกียจที่สุดให้กับเก๋อฮุ่ยหนิง เพื่อลงโทษที่นางมาทำให้ตนเสียเรื่องไปให้จงได้

เมื่อข้าหลวงเก๋อเห็นถุงน้ำนั้น เขาก็รู้สึกขยะแขยงและประหลาดใจเช่นเดียวกับทุกคน จากนั้นเขาก็รีบไปดูอาการของท่านแม่ด้วยความตื่นเต้นทันที

แม้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อจะอายุมากแล้ว แต่ตระกูลของมารดานางคือตระกูลเย่

ข้าหลวงเก๋อกลับเมืองหลวงแดนเทพในครั้งนี้ เขายังต้องการคนของตระกูลเย่มาสนับสนุนให้ตนได้เลื่อนตำแหน่งอยู่ การที่ฮูหยินผู้เฒ่าเก๋อยังมีชีวิตอยู่จึงมีแต่ผลดีต่อตัวเขาเอง นอกจากความกตัญญูโดยพื้นฐานแล้ว นี่ก็เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้เขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหาหมอมารักษาท่านแม่เช่นกัน

“ท่านแม่ของข้าเป็นอย่างไรบ้าง?”

ข้าหลวงเก๋อมิสนใจว่าหลิงอวี๋ทำการผ่าตัดเสร็จสิ้นหรือไม่ เขาพุ่งเข้าไปเอ่ยถามทันที

โชคดีที่หลิงอวี๋เย็บแผลเรียบร้อยแล้ว เมื่อนางเห็นข้าหลวงเก๋อบุกเข้ามาจึงเอ่ยออกไป “การผ่าตัดสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี รออีกสักครึ่งชั่วยาม ฮูหยินผู้เฒ่าก็น่าจะฟื้นแล้วเจ้าค่ะ!”

ฮูหยินเก๋อก็ตามข้าหลวงเก๋อเข้ามาด้วย เมื่อนางได้ยินเช่นนั้นก็ตะลึงไปเล็กน้อย ห้าพันตำลึงหรือ?

ข้าหลวงเก๋อคิดว่าเงินของตระกูลเก๋อปลิวมาตามลมหรือไร?

หมอธรรมดาคนหนึ่ง แม้ว่านางจะช่วยชีวิตฮูหยินผู้เฒ่าไว้ แต่ให้สองร้อยตำลึงก็ถือว่าให้แล้ว ต้องให้ถึงห้าพันตำลึงเชียวหรือ?

แต่ข้าหลวงเก๋อมิใช่คนที่มีวิสัยทัศน์คับแคบเช่นทั่ว ๆ ไป เมื่อเขาเห็นว่าถุงน้ำที่เป็นเลือดในท้องของแม่ถูกหลิงอวี๋นำออกมาได้อย่างปลอดภัยเช่นนั้น เขาก็มองออกแล้วว่าทักษะการแพทย์ของหลิงอวี๋นั้นยากที่จะหยั่งถึง

โรคประหลาดเช่นนี้ แม้แต่หมอที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงแดนเทพก็ยากที่จะสามารถรักษาได้ แต่หลิงอวี๋สามารถรักษาได้

ข้าหลวงเก๋อจึงคิดได้ขึ้นมาทันที เหล่าบรรดาขุนนางที่เมืองหลวงแดนเทพล้วนเป็นพวกเจ้าที่ แต่ละคนก็มีเส้นสายของตนเอง ตนไปถึงที่นั่นยังมีรากฐานมิมั่นคง เขาจำเป็นต้องสร้างเครือข่ายผู้มีความสามารถในแต่ละด้านไว้ แล้วเขาจึงจะนั่งในตำแหน่งได้อย่างมั่นคง

คนเราเมื่อกินข้าวแล้วมีหรือที่จะมิป่วย ทักษะการแพทย์ของหมอเจียงยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ บางทีเขาอาจจะสามารถใช้ความเชี่ยวชาญของนางมาสร้างเส้นสายให้กับตนก็เป็นได้

ดังนั้น ข้าหลวงเก๋อจึงได้ใจกว้างให้เงินหลิงอวี๋ถึงห้าพันในทันที...