หลิงอวี๋จึงบอกการคาดเดาของตนให้พ่อลูกตระกูลเย่ฟังทั้งหมด
ท่านผู้เฒ่าเย่หมดคำพูดไปเลยทีเดียว ทรัพย์สินของตระกูลเหมียวไป่หลี่ไห่ก็จับจ้องอยู่เช่นกัน คนผู้นี้ช่างไม่มีขอบเขตของความเป็นคนเอาเสียเลย!
“ท่านผู้อาวุโส ท่านอาจารย์ ข้าคาดว่าการประลองครั้งนี้คงมิอาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะเหมียวหยางเหลือเวลาอีกเพียงสามวันเท่านั้นเจ้าค่ะ!”
หลิงอวี๋เอ่ยด้วยเสียงทุ้ม “ไป่หลี่ไห่กล้าเสนอข้อเรียกร้องที่ไร้เหตุผลเช่นนี้ เขามั่นใจว่าจะบีบข้าลงได้แน่นอน! เพียงแต่ข้ามิรู้ว่าเขาจะใช้วิธีใด!”
ท่านผู้เฒ่าเย่หัวเราะเยาะออกมา “เขาจะใช้วิธีใดได้อีกเล่า… อำนาจของเจ้าแห่งทะเลและความโปรดปรานของมหาเทพหลงก็เพียงพอที่จะทำให้เขาทำทุกอย่างที่ต้องการได้แล้ว!”
“เขาสามารถทำได้แม้กระทั่งขอพระราชโองการบีบให้เจ้ามอบยาแก้พิษให้ แต่นี่จะเป็นการทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่จนเกินไป หากเขายังคิดที่จะอยู่ในเมืองหลวงแดนเทพ เขาก็น่าจะมิทำเช่นนั้น!”
หลงเพ่ยเพ่ยเพิ่งเข้าประตูมาก็ได้ยินประโยคนี้เข้า นางจึงอดมิได้ที่จะเอ่ยขัดจังหวะขึ้นมา
“ท่านผู้เฒ่าเย่ ท่านคิดผิดไปแล้ว… ไป่หลี่ไห่จะทำเช่นนั้นจริง ๆ เจ้าค่ะ!”
“ว่ากระไรนะ?”
ท่านผู้เฒ่าเย่และเย่ซื่อฝานต่างก็หันไปทางหลงเพ่ยเพ่ยอย่างประหลาดใจ
“คารวะท่านผู้เฒ่าเย่และปรมาจารย์เย่!”
หลงเพ่ยเพ่ยทำความเคารพทั้งสองคนอย่างสุภาพ
“ตามสบายเถิด แม่หนูเพ่ยเพ่ย เพื่อมาบีบให้เสี่ยวชีมอบยาแก้พิษให้ เจ้าบอกว่าไป่หลี่ไห่ถึงกับหน้าด้านจะไปขอพระราชโองการจากมหาเทพหลงจริง ๆ หรือ?”
ท่านผู้เฒ่าเย่รู้จักหลงเพ่ยเพ่ย ยามนี้เขามิได้สนใจที่จะสร้างพันธมิตรกับนาง เขาเอ่ยถามไปอย่างกังวล
หลงเพ่ยเพ่ยเผยยิ้มบาง ๆ “แม้ว่าจะมิได้เป็นการขอพระราชโองการโดยตรง แต่ก็ใกล้เคียงเจ้าค่ะ!”
“พวกเราอย่ารบกวนการพักผ่อนของพี่ใหญ่สิงเลย เปลี่ยนไปคุยกันห้องอื่นเถิดเจ้าค่ะ!”
หลงเพ่ยเพ่ยออกไปก่อน แล้วหลิงอวี๋ก็รีบพาพวกเขาไปที่ห้องรับแขก
“สิงอวี๋ เสด็จปู่ตรัสว่า เดิมทีนี่เป็นเพียงการต่อสู้ระหว่างคนรุ่นหลังเช่นพวกเจ้าเท่านั้น แต่ไป่หลี่ไห่ก็มิใช่คนไร้ความสามารถเช่นกัน ท่านมิยินดีที่จะเห็นนักปรุงโอสถที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักต้องมาเสียหน้าเพื่อศิษย์!”
“การประลองเป็นเพียงการให้โอกาสไป่หลี่ไห่ได้พิสูจน์ตัวเองเท่านั้น มิใช่เพื่อให้เจ้าอับอาย! ดังนั้นขอเพียงเจ้าเข้าร่วมการประลอง มิว่าเจ้าจะชนะหรือแพ้เขาก็จะมอบเห็ดหยกให้กับเจ้า!”
หลงเพ่ยเพ่ยเอ่ยขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น “สิงอวี๋ ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะไป่หลี่ไห่ได้เป็นแน่!”
“เจ้าลองคิดในอีกแง่หนึ่งดู นี่ก็เป็นโอกาสของเจ้าเช่นกัน หากเจ้าสามารถเอาชนะไป่หลี่ไห่ได้ เสด็จปู่ของข้าจะมองเจ้าแตกต่างออกไป และต่อไปหมาแมวตัวไหนก็มิกล้ามารังแกเจ้าอีก!”
หลิงอวี๋หายใจเข้าลึก ๆ นางรู้ว่าหลงเพ่ยเพ่ยพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว มิฉะนั้นการใส่ร้ายของเจ้าแห่งทะเลและไป่หลี่ไห่ก็คงเพียงพอให้มหาเทพหลงออกพระราชโองการบังคับให้ตนมอบยาแก้พิษให้แล้ว
ตอนนี้ขอเพียงตนเข้าร่วมการประลองเท่านั้น มิว่าจะชนะหรือแพ้ก็จะได้เห็ดหยก
สำหรับหลิงอวี๋แล้วนี่ต่างหากที่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เมื่อคืนนี้นางสาบานว่า มิว่าอย่างไรก็จะรักษาผู้รอบรู้ให้ได้
การประลองครั้งนี้แม้ว่าจะเป็นบ่อมังกรถ้ำเสือ นางก็จะบุกเข้าไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ กราบค่ะ...
สนุกมาค่ะ มาต่ออีก...
รอ...
นางเอกโดนแผนร้ายไล่ล่าเจ็บตัวจะตายอ่า200+ตอน สุดท้ายจบครึ่งตอน คนร้ายบอกเข้าใจผิด นิยายฟวยไรอ่ะปัญญาอ่อนทั้งเรื่อง...
waitinggg for youuuuuuu...
ความลับยังไม่ได้เปิดเผยเลยค่ะ...
จบแบบนี้ไม่ได้นะคะ...
กลับมาได้เเล้ว...
ขอบคุณนะที่ลงเพิ่ม กำลังสนุกมาก...
คนเขียนกลับมาก๊อนนนน🥹 ทางนี่ใจจะขาดแล้วฮะ...