ซ่งฉงปิง"?"
นึกว่าตัวเองยังไม่ตื่น ดังนั้นเลยมองไปทางฉีเทียนเห้า"เมื่อกี้เจ้าพูดอะไรนะ?"
น้ำเสียงของฉีเทียนเห้ายืนหยัดกว่าเดิม"พรุ่งนี้เช้าข้าจะให้คนพาเจ้ากลับไป"
ซ่งฉงปิงได้ยินเช่นนี้ก็รีบลุกขึ้นมาจากเตียง จ้องไปที่ฉีเทียนเห้าอย่างไม่พอใจ"ไม่"
ฉีเทียนเห้าจะทำอะไรเนี่ย?
เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบนี้!
แต่หลังจากหายโมโห ซ่งฉงปิงก็สงบลง ขมวดคิ้วมองไปที่ฉีเทียนเห้า"เจ้าเป็นอะไร?เกิดอะไรขึ้นหรือ?"
ถ้าไม่มีอะไร ฉีเทียนเห้าจะไม่มาให้ตัวเองกลับเมืองหลวงอย่างกะทันหันหรอก เพราะเขาไม่ไช่คนที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
ฉีเทียนเห้าได้ยินเช่นนี้ ไม่ได้ตอบคำถามของซ่งฉงปิงทันที แต่กลับมองไปทางหน้าท้องของซ่งฉงปิง
ซ่งฉงปิง"......"
นางก็มองไปที่ท้องของตัวเองตามสายตาของฉีเทียนเห้า
จากนั้นก็มีความคิดที่ไม่ค่อยดีเกิดขึ้น
อย่างที่คิด ได้ยินฉีเทียนเห้าพูดว่า"ปิงเอ๋อร์ เจ้ามีโอกาสสูงมากที่ท้องแล้ว"
ซ่งฉงปิง"......"
ไม่ได้พูดอะไร เพียงจับชีพจรให้ตัวเองอย่างเงียบๆ
ทุกครั้งที่นางมีเพศสัมพันธ์กับฉีเทียนเห้า ก็มีการป้องกันทุกครั้ง
ตอนแรกๆนางจะกินยาป้องกัน แต่หลังจากนั้นฉีเทียนเห้าไม่รู้ได้ยินจากไหนมาว่ากินยาไม่ดีต่อสุขภาพผู้หญิง ก็ให้คนออกสูตรยาคุมกำเนิดของผู้ชายโดยเฉพาะ
นางได้ดูสูตรยานั้น ไม่มีปัญหาอะไร เลยอนุญาตให้ฉีเทียนเห้ากินยานั้น
แต่การต้มยายังไงก็เสียเวลา ดังนั้นซ่งฉงปิงเลยนำยาเหล่านั้นมาทำเป็นยาเม็ด
ปกติแล้วทุกครั้งที่ทำฉีเทียนเห้าล้วนจะกินยาเม็ดหนึ่งก่อน แต่เฉพาะครั้งก่อนที่โม่เวิ่นวางยาใส่ฉีเทียนเห้า ทั้งสองคนบ้าคลั่งมาสองวัน ไม่ได้มีการคุมกำเนิด
ก่อนหน้านี้ยุ่งงานจนลืม จนกว่าฉีเทียนเห้าบอกว่าตัวเองอาจจะตั้งครรภ์ นางถึงคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้
พูดตามตรง สองวันนั้นทั้งสองคนได้ทำหลายๆครั้ง และนางก็อยู่ในช่วงที่ตั้งครรภ์ง่ายด้วย
สิ่งเดียวก็คือ ห่างจากสองวันนั้นยังไม่ถึงเดือน อยากจะจับชีพจรทำการยืนยันมันยากจริงๆ
ดังนั้น ซ่งฉงปิงกลั้นหายใจตั้งสติขึ้น
ฉีเทียนเห้าก็ไม่ได้รบกวนซ่งฉงปิง
สาเหตุที่รู้ว่านางอาจจะท้องนั้นจริงๆก็เป็นสิ่งที่คาดการณ์ไม่ถึง เพราะเขาไม่เคยคิดไปด้านนี้เลย
แต่ปิงเอ๋อร์หลับสนิทไป แถมก่อนหน้านี้ยังเกือบจะเหนื่อยจนสลบ เขารู้สึกเป็นห่วง เลยให้คนไปเชิญหมอหลายคนมาจับชีพจรให้ปิงเอ๋อร์
หมอล้วนบอกว่านางเหนื่อยเกินไป มีเพียงคนเดียวที่เสนอว่าอาจจะตั้งครรภ์ แต่ยังไม่แน่ใจ
แน่นอนว่าเขาก็นึกถึงสองวันนั้น
ดังนั้นเขารู้สึกว่าความเป็นไปได้สูงมาก
แน่นอนว่า ถ้าเป็นสิ่งผิดพลาดเขาก็ยินยอมที่จะพาปิงเอ๋อร์เดินทางต่อ
แต่หากปิงเอ๋อร์ท้องจริงๆ เขาก็ไม่กล้าเสี่ยง
ดังนั้นในเวลานี้ ฉีเทียนเห้าก็กลั้นหายใจรอคำตอบในการจับชีพจรให้ตัวเองของซ่งฉงปิงเช่นกัน
นานมาก ซ่งฉงปิงถึงปล่อยมือของตัวเองลง
"เป็นอย่างไรบ้าง?"ฉีเทียนเห้าถามด้วยความห่วงใย
ซ่งฉงปิงเม้มปาก"มีความเป็นไปได้จริงๆ"
แต่นางยังไม่แน่ใจ
เพราะเวลาสั้นไป ถึงแม้จะตรวจเลือดก็ไม่อาจสำเร็จได้ ก็อย่าว่าถึงการตรวจชีพจรเลย
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่หญิงปรุงยามือปราบกับลูกลิงทั้งสอง
สนุกแต่ทำไมคุยกับคนอายุเยอะกว่า เรียกเจ้า ๆ ข้า กับเจ้า ทำไม่ใช่ ท่าน เหมือนอันอัน อานอาน คุยกับพ่อ กับผู้ใหญ่ เรียกเจ้าอยู่เลย...
เนื่องนี้สนุกดี..ถึงแม้จะมีบางตอนที่เขียนเนือยไปหน่อย แต่ก็ตบกลับมาได้ 👍👍👍 คือ โอเคดีเลย...
ตอนที่ 19 - 20 หาย...
เรื่องนี้เคยลงจนจบแล้วหายไปไหนหมด เคยลงในreaderaz...