บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ นิยาย บท 1075

บทที่ 1075 เรื่องราวที่ผิดพลาด

เมื่อขบวนรถม้าเดินทางมาถึงชายแดนต้าเหลียง ทายาทตระกูลเฉินก็ถูกองครักษ์เสื้อแพรพาตัวไปแล้ว

ขณะที่ภาระอันหนักอึ้งได้หายไป ขบวนรถม้ากำลังจะแล่นไปตามถนนหลวง กองทหารม้าที่ดูน่าเกรงขามก็ปรากฏขึ้นในสายตาอย่างกะทันหัน

ฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนไม่มาก คาดว่าประมาณสิบคน แต่กลับแผ่อำนาจอย่างเต็มที่ เห็นได้ชัดว่าเป็นกองกำลังชั้นยอด ทุกคนสวมเกราะ

เมื่อกองทหารม้าอยู่ห่างจากขบวนรถม้าราวยี่สิบลี้ก็มีสัญญาณเตือนภัยส่งมาถึงฉินเฟิงอย่างต่อเนื่อง

“ท่านโหว มีกองกำลังที่ไม่ทราบที่มากำลังบุกเข้ามา!”

“ท่านโหว ความเร็วของกองกำลังฝ่ายศัตรูอยู่ในระดับปานกลาง น่าจะเป็นกองทหารม้าเกราะหนัก”

“แม่ทัพอู๋ รีบพาท่านโหวหลบภัยโดยเร็ว ที่นี่เป็นชายแดนต้าเหลียงย่อมมีทหารประจำการคอยสกัดกั้นกองกำลังพวกนี้”

เมื่อกองทหารม้าอยู่ห่างจากขบวนรถม้าไม่ถึงสิบลี้ ขบวนของฉินเฟิงก็ได้หลบเข้าไปในป่าแห่งหนึ่งภายใต้การคุ้มกันของอู๋ถัง

ขณะเดียวกัน สองข้างทางหลวงก็มีกำลังพลนับร้อยซุ่มอยู่

เนื่องจากฝ่ายตรงข้ามเป็นกองทหารม้าติดเกราะหนัก แม้แต่องครักษ์ค่ายเทียนจีก็ไม่กล้าประมาท จึงร่วมมือกับหน่วยอาวุธมืดในการป้องกัน โดยได้ง้างธนูไว้พร้อมยิง

ส่วนทหารเป่ยซีภายใต้การนำของอู๋ถังก็ขี่ม้าคอยคุ้มกันอยู่ข้างขบวนรถม้า หากฝ่ายศัตรูเข้ามาใกล้ขบวน อู๋ถังก็จะให้ฉินเฟิง และสตรีลงจากรถ โดยให้ทหารเป่ยซีพาขี่ม้าหนีออกจากที่นี่อย่างเร็วที่สุด

“อีกห้าลี้!”

องครักษ์เสื้อแพรวิ่งมารายงานอีกครั้ง

“ทหารประจำการกองทหารม้าได้มาสนับสนุนแล้ว แต่ชัดเจนว่าไม่ทันการณ์ ทหารม้าหนักของศัตรูบุกอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีใครต้านทานได้”

“ท่านโหว ทหารม้าเบาหน่วยที่อยู่ใกล้ที่สุดได้เริ่มสกัดกั้นแล้ว”

“ท่านโหว ทหารม้าเบาเก้าสิบนายพ่ายแพ้แล้ว ทหารม้าหนักของศัตรูไม่มีใครบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว ห่างจากขบวนรถไม่ถึงสองลี้แล้ว”

เนื่องจากข่าวร้ายที่ส่งมาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งกองทหารม้าหนักกลุ่มนี้ก็มีกำลังรุนแรงเกินไป

ทหารม้าเบาเก้าสิบนาย เพียงแค่ปะทะก็แตกพ่าย ต้องรู้ไว้ว่ากองทหารม้าเบาเมื่อเผชิญหน้ากับกองทหารม้าหนักมีความได้เปรียบโดยธรรมชาติ แม้สู้ไม่ได้ก็สามารถล้อมโจมตีรบกวน ค่อย ๆ ทำให้กองทหารม้าหนักอ่อนล้าจนตายได้

ฝ่ายตรงข้ามสามารถเอาชนะกองทหารม้าเบาที่มีจำนวนมากกว่าได้อย่างง่ายดาย มีคำอธิบายเดียวคือ ความแตกต่างของอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ห่างชั้นกันเกินไป

เกราะของกองทหารม้าหนักชุดนี้แข็งแกร่งจนน่าตกใจ อีกทั้งธนูม้าก็มีพลังเหนือกว่า อาศัยการยิงธนูสังหารอีกฝ่ายจนหมด

ฉินเฟิงตัดสินใจ กระโดดลงจากรถม้าพลางตะโกนว่า “ชิงฉือ เสี่ยวหลาน เชียนอิ่ง… พวกเจ้าลงจากรถทั้งหมด!”

“อู๋ถัง เจ้ารีบจัดการให้ทหารเป่ยซีพาสตรีหลบหนี ไปยังเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วค่อยรวมตัวกันภายหลัง”

“ทหารหลักของศัตรูไม่อาจต่อกรได้!”

“รีบออกคำสั่ง ให้องครักษ์ค่ายเทียนจีและหน่วยอาวุธมืด ถอยกลับมาทั้งหมด ร่วมมือกับกองทหารม้าเป่ยซีที่เหลือป้องกัน”

เมื่อฉินเฟิงออกคำสั่ง ทุกคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตน แม้หลี่เซียวหลานและเหล่าสตรีจะไม่อยากจากไป แต่พวกนางเข้าใจดีว่า ยามคับขันเช่นนี้ ไม่อาจเป็นภาระให้ฉินเฟิงได้ จึงรีบถอยออกไป

สาเหตุที่ฉินเฟิงเรียกองครักษ์ค่ายเทียนจีและหน่วยอาวุธมืดทั้งหมดกลับมา เพราะการซุ่มโจมตีระหว่างทางเท่ากับการฆ่าตัวตาย

กองทหารม้าของศัตรูสวมเกราะแน่นหนา แทบไม่มีอาวุธใดทำลายเกราะของพวกมันได้

หากทั้งสองฝ่ายปะทะกัน กองทหารม้าแม้ไม่ต้องใช้ธนู เพียงขี่ม้าเหยียบย่ำก็สามารถสังหารองครักษ์ค่ายเทียนจีหน่วยอาวุธมืดได้

ธนูพลังมหาศาล บวกกับหัวธนูทะลุเกราะ เพียงพอที่จะทำให้กองทหารม้าของศัตรูต้องเจ็บหนักแล้ว

เนื่องจากระยะทางที่ไกลเกินไป แม้แต่ธนูของหน่วยอาวุธมืดก็ยากที่จะยิงโดนเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ลูกธนูส่วนใหญ่ยิงพลาดเป้า มีเพียงไม่กี่ดอกเท่านั้นที่ยิงเข้าไปในแถวของกองทหารม้าฝ่ายศัตรู

ลูกธนูเจาะเกราะที่พุ่งขึ้นไปในมุมแคบ ๆ ตกลงมาจากฟ้า บ้างก็ยิงโดนหมวกเกราะของกองทหารม้าบ้างก็ยิงโดนเกราะไหล่

พร้อมกับเสียงดังกรอบแกรบ แต่แถวของกองทหารม้ากลับไม่มีทีท่าสั่นคลอนแม้แต่น้อย

“บ้าเอ๊ย!”

ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา “เกราะพวกนี้เกินไปแล้ว ยิงยังไงก็ไม่เข้า!”

“กองกองทหารม้านี้ช่างประหลาดนัก สวมเกราะหนาแน่น แต่กลับปรากฏตัวที่ชายแดนต้าเหลียงอย่างกะทันหัน พวกมันเหาะมาหรืออย่างไร?”

ฉินเฟิงเริ่มตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด สถานการณ์เช่นนี้แม้แต่เขาเองก็ไม่เคยพบเจอมาก่อน

ชั่วขณะหนึ่ง ในหัวของเขาคิดว่า คนจากอำเภอเป่ยซีส่งกองทัพม้าหนักมาสังหารเขา ไม่เช่นนั้นกองกองทหารม้านี้จะโผล่มาจากที่ไหน มันช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

ขณะที่ฉินเฟิงกำลังจะออกคำสั่งให้ยิงอีกครั้ง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตะโกนของหน่วยอาวุธมืดดังขึ้นข้างหู

“ท่านโหวมีบางอย่างผิดปกติขอรับ แม้แต่แหลนม้า ศัตรูก็ยังไม่ยกขึ้นมาเลย”

อะไรนะ?!

ตอนนี้กองทัพม้าของศัตรูได้เข้ามาอยู่ในระยะร้อยก้าวแล้ว ฉินเฟิงจ้องมองอย่างถี่ถ้วน ก่อนจะต่อยรถม้าด้วยความโมโห พลางสบถด่าเสียงดัง “จ้าวอวี้หลง ไอ้บัดซบ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?!”

“เกือบจะทำให้ข้าตกใจตายแล้ว ข้าจะจัดการเจ้าด้วยกฎทหาร!”