บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ นิยาย บท 1161

บทที่ 1161 กลยุทธ์สามขั้นตอน

ไม่เกินห้าวัน ข่าวการบุกของกองทัพใหญ่จากชายแดนเหนือก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองกูซู

ขณะนี้หลินเวินหว่านกำลังจ้องมองแผนที่อย่างครุ่นคิด

บรรดารองแม่ทัพที่อยู่ข้างกายไม่มีความสงสัยในตัวหลินเวินหว่านอีกต่อไป ช่วงเวลาที่ผ่านมา หากไม่ใช่เพราะหลินเวินหว่านคุมการป้องกันเมืองกูซู เกรงว่าเมืองกูซูคงต้านทานกองหน้าของซุนปอไม่อยู่

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการกระทำของคน ต่อให้เมืองกูซูจะแข็งแกร่งเพียงใด มีทหารรักษาการณ์มากมายแค่ไหน

หากไร้แม่ทัพผู้มีความสามารถ ก็เป็นเพียงฝูงแมลงวันไร้หัวเท่านั้น

ทันใดนั้น เสียงของหลินเวินหว่านก็ดังขึ้น

“กองหน้าของซุนปอเหลือทหารอีกเท่าไร?”

รองแม่ทัพนามว่าม้าตูที่อยู่ข้าง ๆ รีบประสานมือคำนับพลางตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“เรียนหลินฮูหยิน คร่าว ๆ แล้วกองหน้าของซุนปอเหลือไม่ถึงห้าพันนาย”

“หลังจากการต่อสู้แย่งชิงประตูเมือง ขวัญกำลังใจของกองหน้าซุนปอก็ตกต่ำ อีกทั้งช่วงนี้หลินฮูหยินยังออกคำสั่งให้โจมตีเชิงรุกอย่างต่อเนื่อง”

“กองหน้าของซุนปอสูญเสียทั้งทหารและแม่ทัพไปมาก ตอนนี้เหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้ายเท่านั้น”

หลินเวินหว่านพยักหน้า แต่ไม่ได้รู้สึกภาคภูมิใจกับข่าวดีนี้แต่อย่างใด

ในทางกลับกันสายตาของนางกลับดูหนักอึ้งยิ่งขึ้น

“กองกำลังนำของซุนปอที่ยังคงต้านทานได้จนถึงตอนนี้ นับเป็นเรื่องที่ไม่เป็นผลดีต่อกองทัพของพวกเราอย่างยิ่ง”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่าแม่ทัพที่อยู่ในที่นั้นต่างพากันตะลึง

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไม ทั้งที่กองกำลังนำของซุนปอเกือบจะพ่ายแพ้อยู่แล้ว จานแห่งชัยชนะก็เอียงมาทางเมืองกูซูอย่างชัดเจน

เหตุใดหลินเวินหว่านจึงกลับไปเสริมกำลังใจให้ผู้อื่นและทำลายขวัญของตนเองเช่นนี้

หลินเวินหว่านเข้าใจความสงสัยในใจของทุกคนดี จึงอธิบายเสียงเบา

“การต่อสู้แย่งชิงประตูเมืองก่อนหน้านี้ไม่ใช่การตัดสินชี้ขาด”

“หรือพูดอีกอย่างว่า กองกำลังนำของซุนปอเป็นเพียงทัพหน้า การที่สามารถกดดันเมืองกูซูได้อย่างต่อเนื่องก็ถือว่าบรรลุภารกิจแล้ว”

“หากไม่สามารถทำลายกองกำลังของซุนปอให้ราบคาบก่อนที่กองทัพใหญ่ของฉินเฟิงจะมาถึงเมืองกูซู เมื่อกำลังทั้งสองรวมกัน ย่อมเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อฝ่ายเรา”

แม่ทัพม่าขมวดคิ้วแน่น

“หลินฮูหยิน หลังจากผ่านการต่อสู้แย่งชิงประตูเมืองมาแล้ว พวกเราก็ตระหนักถึงกำลังรบของกองทัพภายใต้การบังคับบัญชาของฉินเฟิง”

“พวกเราไม่กล้าประมาทศัตรูแม้แต่น้อย แต่ว่าตามข่าวที่เชื่อถือได้ กองทัพที่ฉินเฟิงส่งมานั้น เป็นกองทหารม้าหนึ่งหมื่นนาย”

“การใช้กองทหารม้าโจมตีป้อมปราการ ก็เหมือนกับการเดินเข้าหาความตายโดยสมัครใจ”

“เหตุใดหลินฮูหยินจึงให้ความสำคัญกับกองทหารม้ากองนี้ถึงเพียงนี้”

พวกแม่ทัพแดนใต้เหล่านี้ไม่เคยปะทะกับฉินเฟิงมาก่อน อีกทั้งแรงกดดันทางการทหารเพียงหนึ่งเดียวของพวกเขาล้วนมาจากจงหยวนและฮ่องเต้ต้าเหลียง

ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเชี่ยวชาญในการรับมือกับฝ่ายจักรพรรดิจงหยวนแต่กลับศึกษาสงครามทางชายแดนเหนือน้อยมาก

พวกเขาไม่ได้ตระหนักเลยว่าการเดินหมากของฉินเฟิงนั้นอันตรายเพียงใด

เพื่อให้พวกเขาเข้าใจสถานการณ์ หลินเวินหว่านจำต้องอดทนอธิบาย

“ฉินเฟิงจะโจมตีเมือง แต่ไม่ใช่การบุกตะลุยอย่างที่พวกเจ้าเข้าใจ”

“แผนของฉินเฟิงไม่ได้อยู่ที่การโจมตี แต่อยู่ที่การล้อม การโจมตีเมืองเป็นเพียงขั้นตอนสุดท้ายเท่านั้น”

“เขาส่งกองทหารม้ามามากมายเช่นนี้ เจตนาชัดเจนยิ่งนัก นั่นก็คือเพื่อตัดการติดต่อระหว่างเมืองกูซูกับแนวหลังอย่างต่อเนื่อง”

“สุดท้ายจะเปลี่ยนเมืองกูซูให้กลายเป็นเมืองโดดเดี่ยว เมื่อถึงตอนนั้น ฉินเฟิงก็จะค่อย ๆ บั่นทอนเมืองกูซูอย่างเป็นระบบ”

เห็นเหล่าแม่ทัพมองหน้ากันไปมา เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังสงสัยในกลยุทธ์ของฉินเฟิง

ไม่รอให้พวกเขาถาม หลินเวินหว่านพูดตรง ๆ ว่า

ดังนั้น กองกำลังทหารราบที่จะเคลื่อนพลไปยังสนามรบในภายหลัง ก็สามารถล้อมเมืองกูซูอย่างเป็นระเบียบ และทำการสร้างความสูญเสีย

ในตอนที่ฉินเฟิงอยู่ที่เป่ยตี๋ระหว่างการโจมตีที่มั่น เครื่องยิงหินและหน้าไม้ยักษ์นานาชนิดผลัดเปลี่ยนกันออกโรง แทบจะไม่ต้องเสียเลือดเนื้อก็สามารถทำให้ภายในเมืองป่วนจนไก่และสุนัขไม่เป็นอันอยู่

เมื่อเข้าสู่สถานการณ์เช่นนี้ สำหรับเมืองกูซูแล้ว การพ่ายแพ้เป็นเพียงเรื่องของเวลา

หลังจากยึดเมืองกูซูได้แล้ว การวางแผนกลยุทธ์ของฉินเฟิงก็จะมาถึงขั้นตอนสุดท้าย นั่นคือการรุกคืบหน้าอย่างเต็มที่

ใช้เมืองกูซูเป็นฐานที่มั่น รุกลงใต้อย่างต่อเนื่อง พบเมืองก็โจมตีเมือง พบป้อมก็ถอนรากถอนโคนป้อม

เมื่อได้ฟังการวิเคราะห์ของหลินเวินหว่านบรรดาแม่ทัพที่อยู่ในที่นั้นต่างยกย่องชื่นชมหลินเวินหว่านอย่างสุดซึ้ง

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ตระหนักได้ในที่สุดว่า ฉินเฟิงที่พวกเขาต้องเผชิญหน้าต่อจากนี้ไป แตกต่างจากศัตรูที่เคยพบมาทั้งหมด

หากยังคงใช้ประสบการณ์การรบแบบเดิม ๆ ก็จะถูกฉินเฟิงซัดจนแม่ยังจำไม่ได้อย่างแน่นอน

“หลินฮูหยิน พวกเราควรทำอย่างไรต่อไปดีขอรับ”

เมื่อเผชิญกับคำถามของหม่าตู หลินเวินหว่านพูดออกมาทันที “ต้องกำจัดกองหน้าของซุนปอให้ได้ก่อนที่กองทัพของฉินเฟิงจะมาถึง”

“หากกำจัดกองทหารราบนี้ได้ กองทหารม้าของฉินเฟิงก็จะไร้ที่พึ่ง”

“ถึงตอนนั้นจะเป็นการรบแบบพลาธิการหรือจะเป็นการปิดประตูล้อมจับสุนัข ก็ยังไม่อาจรู้ได้”

ทุกคนตระหนักดีว่า กองหน้าของซุนปอคือกุญแจสำคัญในช่วงแรก

เหล่าแม่ทัพเมืองกูซูรับคำสั่งแล้วรีบออกไปทันที นำทัพบุกโจมตีที่มั่นของซุนปออย่างดุเดือด

ในขณะเดียวกัน สถานการณ์ของฝ่ายซุนปอก็อยู่ในขั้นวิกฤติ

แม่ทัพผู้ดูแลกองกำลังในเมืองหลวงคนเก่า ถึงกับต้องสวมชุดเกราะออกรบด้วยตนเอง นำทัพต่อสู้กับกองกำลังกบฏเมืองกูซูอย่างดุเดือด

น่าเสียดายที่ฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากเกินไป

อีกทั้งฝ่ายตนเองก็ผ่านการรบอย่างหนักมาหลายครั้ง จนเหนื่อยล้าเต็มที ความพ่ายแพ้จึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้