เช้าวันต่อมา ทรายทองแทบไม่มีหน้าจะลงมาที่ห้องอาหาร หล่อนพยายามลงมาให้ช้าที่สุด เพื่อที่เมธวัฒน์จะได้ออกไปที่โรงพยาบาลก่อน แต่เขายังอยู่

เท้าของหล่อนชะงักงันอยู่ที่ปากประตู เมื่อสายตามองเห็นเขานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงฝังแน่นอยู่ในหัว ร่างกายของหล่อนไม่ได้เป็นความลับกับเมธวัฒน์อีกแล้ว หญิงสาวเศร้าหมองเหลือเกิน

“หนูทราย... มากินข้าวด้วยกันสิ”

คุณหญิงเมธาวียังคงมีน้ำใจกับหล่อนเหลือเกิน และแน่นอนว่าหล่อนไม่อาจจะปฏิเสธได้ แม้ว่าจะอยากวิ่งหนีไปจากที่นี่แค่ไหนก็ตาม

ทรายทองก้าวเข้าไปภายในห้องอาหาร และพยายามที่จะไม่มองเขา แต่ความพยายามก็ต้องสะบั้นลงเมื่อเขามองจ้องมา สองดวงตาประสานกัน และมันก็ทำให้แก้มนวลแดงก่ำ

หล่อนเห็นรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าหล่อเหลาของเมธวัฒน์ ก่อนที่เขาจะละสายตาจากร่างกายของหล่อนไปมองอย่างอื่นแทน

หญิงสาวแทบทรุดลงกองกับพื้น โชคดีที่คว้าพนักเก้าอี้เอาไว้ได้ทัน หล่อนค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ และก้มหน้าก้มตามองจานข้าวของตัวเองอย่างเดียว

“เมื่อคืนตาเมธเข้าไปดูอาการหนูทรายหรือเปล่าล่ะ”

คำถามของคุณหญิงเมธาวียิ่งทำให้หล่อนทรมาน หล่อนกัดปากแน่น กำลังจะตอบ แต่เมธวัฒน์พูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่มีที่ติ

“ไปครับ ไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณแม่หรอกครับ”

“ดีมาก แล้วหนูทรายเป็นอะไรหรือเปล่าล่ะ”

เขาปรายตามองหน้าหล่อนเล็กน้อย ก่อนจะตอบมารดา

“ก็เป็นปกติดีนี่ครับ ไม่เห็นมีอะไรไม่ดีตรงไหนเลย”

นะ แถมยังบ่นว่าปวดหัวอีก” คุณหญิงเมธาวียังคงห่วงใยหล่อน

“ทราย... ทรายหายดีแล้วค่ะ”

คนดีของคุณแม่ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย” เขาพูดกับมารดา แต่สายตามองหน้าหล่อน

“แหม ก็แค่ไปดูอาการคนในครอบครัว

แต่ถ้าไม่ใช่ ผมก็ไม่อยากจะข้องแวะด้วย” เขาวางช้อน

“ขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ”

“วันนี้แม่จะให้หนูทรายเอาข้าวไปให้อีกก็แล้วกัน”

คนที่กำลังจะเดินจากไปชะงัก และหมุนตัวกลับมาอีกครั้ง

“วันนี้ผมมีนัดครับ” เขาตอบยิ้มๆ

“กับใคร อย่าบอกนะว่าผู้หญิง”

“ใช่ครับ ผมมีนัดกับแนน คุณหมอคนสวยที่คุณแม่พึ่งสั่งย้ายเธอออกไปเมื่อสามเดือนก่อนไงครับ”

“ตาเมธ...”

คุณหญิงเมธาวีตกใจ และรู้สึกไม่พอใจเป็นที่สุด หมอผู้หญิงคนนี้ไงที่ชอบมาอ่อยเมธวัฒน์ จนโดนหล่อนสั่งย้ายไปประจำที่โรงพยาบาลสาขาอื่น

“นี่แกคงไม่คิดจะขัดใจแม่ด้วยการไปคบหากับยายหมอไม่มีมารยาทคนนี้หรอกนะ”

“ก็ไม่แน่ครับ แนนเป็นคนน่ารักและก็เป็นผู้หญิงในแบบที่ผมชอบ”

เมธวัฒน์พูดกับคุณหญิงเมธาวี แต่ก็อดที่จะชำเลืองมองคนที่กำลังหน้านิ่งอยู่ไม่ได้

“แต่แม่ไม่ชอบ แกห้ามคบกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด นอกจากหนูทราย”

ทรายทองทั้งลำบากใจทั้งปวดใจ หล่อนทำได้แค่เพียงก้มหน้าร้องไห้เงียบๆ เท่านั้น

แต่ผมไม่ชอบ มันก็ไม่มีความหมายหรอกครับ” เมธวัฒน์ยังคงแสดงอาการดื้อดึงออกมา “เอาเป็นว่าผมขอตัวก่อนนะครับ

“ตาเมธ... นี่แกกำลังจะทำให้แม่เป็นลมตายนะ”

Bình Luận ()

0/255