ร่างอรชรถูกจับโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไร้ความปรานี เสียงหวีดร้องของหญิงสาวไม่อาจจะทำให้คนใจร้ายมีความเมตตาขึ้นมาได้เลย

“คุณเมธ... อย่า... อย่าทำอะไรทรายเลย...”

หล่อนร้องไห้น้ำตาท่วมใบหน้า ในขณะที่เขายืนยิ้มหยันอยู่ที่ขอบเตียง จ้องมองร่างเล็กที่สั่นเทาราวกับลูกนกด้วยสายตาหื่นกระหาย

“ร้องไห้ทำไม กลัวอะไรของเธอ นี่มันคือสิ่งที่เธอร่ำร้องขอจากฉันมาตลอดไม่ใช่หรือ ทรายทอง”

“ไม่... ไม่ใช่นะคะ”

หล่อนส่ายหน้าน้ำตาทะลักออกมาไม่หยุด ยกมือขึ้นไหว้วิงวอน

“ทราย... ทรายไม่เคยต้องการแบบนี้”

แทนที่เขาจะเห็นใจ เขากลับหัวเราะเยาะเสียงกระด้าง สายตาที่มองมาที่หล่อนไม่มีแววผ่อนปรนใดๆ เลย มีแต่เหี้ยมโหดน่ากลัวเท่านั้นที่สะท้อนออกมา

“ได้โปรด... อย่าทำร้ายทรายเลยนะคะ”

เขายิ้มเหี้ยมเกรียม ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำลงมาหา หล่อนถอยหนีจนสุดทางไร้ทางรอด

“ตอนนี้ยาที่เธอใส่มาให้ฉันกิน มันออกฤทธิ์เต็มที่แล้วล่ะ ทรายทอง”

“ทรายไม่รู้เรื่อง...”

“อย่ามาตอแหล”

“คุณเมธ...”

หล่อนเงยหน้าที่ชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมองคุณหมอหนุ่มที่สาวๆ ทั่วทั้งเมืองไทยฝันหา เขาอ่อนโยนกับคนไข้ แต่ไม่เคยอ่อนโยนกับหล่อนเลย

เขาโหดร้ายกับหล่อนทั้งวาจาและการกระทำ และตอนนี้เขาก็กำลังจะรังแกหล่อนอย่างป่าเถื่อน หล่อนไม่ต้องการแบบนี้ แต่วิงวอนเท่าไหร่เมธวัฒน์ก็ไม่รับฟังเลย

“ก็บอกแล้วไงให้เลิกเล่นละคร แล้วก็อ้าขาให้ฉันเข้าไปในตัวของเธอเสียดีๆ จะได้ไม่ต้องเสียเวลากันทั้งสองฝ่ายไง” เขาเริ่มต้นปลุดกระดุมเสื้อนอน

“เธอมันส์ฉันก็มันส์วินวินใช่ไหมล่ะ”

ยิ่งฟังเขาหล่อนก็ยิ่งเจ็บปวด “แต่ทราย... ทรายไม่ต้องการแบบนี้”

“แล้วเธอต้องการแบบไหนกันล่ะ หรือว่าต้องการให้ฉันชักว่าวให้เธอดู หลังจากที่ดื่มนมแก้วที่เธอใส่ยาปลุกเซ็กซ์ไปจนหมดแล้วน่ะหรือ”

“ทราย...” หล่อนยังคงไม่เข้าใจกับสิ่งที่เขาก่นด่า “ทรายจะกลับห้อง...”

“ฝันไปเถอะ เธอจะกลับก็เช้านั่นแหละ”

แต่เขากระชากแขนเรียวเอาไว้ และเหวี่ยงกลับไปบนเตียงอย่างป่าเถื่อน

“คุณหญิงจะต้องไม่พอใจ... ถ้ารู้ว่าคุณเมธกำลังจะ...” หล่อนหยุดพูดปากคอสั่นเทา

เขายิ้มหยัน มองหล่อนเขม็ง “เธอกำลังจะบอกว่าฉันจะข่มขืนเธออย่างนั้นหรือ”

“ใช่... ใช่ค่ะ”

แต่นี่เธอออกจะเต็มใจจนเนื้อเต้น และไอ้น้ำตาที่บีบออกมาท่วมหน้าน่ะ ก็เพื่อที่จะเพิ่มราคาค่างวดให้กับตัวเองเท่านั้น” เขาด่าว่าหล่อนไม่หยุด “แต่ขอโทษเถอะนะ

หัวใจของหล่อนดิ้นพล่านอยู่กับพื้นด้วยความเจ็บปวดทรมาน หล่อนส่ายหน้าไปมา

ทรายจะไปจากที่นี่ทันที จะไม่อยู่ให้คุณเมธต้องรำคาญตาอีก ขอเพียง...

และสะบัดเสื้อนอนออกจากตัวในเวลาเดียวกัน

“มองฉันแบบนี้ แล้วยังจะมาปฏิเสธอีกหรือว่าไม่อยากให้ฉันเอาทำเมีย”

หล่อนได้สติลดสายตาลง และปฏิเสธ “ทราย... ทรายไม่ได้ต้องการแบบนั้น”

เขาไม่สนใจหล่อน และกำลังจะสลัดกางเกงออกจากตัวไปอีกชิ้น

“ว๊าย...”

หล่อนกรีดร้องกรี๊ดและรีบยกมือขึ้นปิดใบหน้าทันทีเมื่อเขาสลัดกางเกงนอนออกไปจากตัว

เขายิ้มเยาะกับท่าทางของหญิงสาว “ไม่คิดจะดูขนาดของฉันหน่อยหรือ ทรายทอง”

นี่เขาเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ทำไมถึงได้พูดจาหยาบคายแบบนี้กับหล่อน

“ทรายไม่ดู คุณเมธบ้า...”

เขาหัวเราะเยาะ ขยับขึ้นมาบนเตียงโดยเร็ว และนั่นก็ทำให้หญิงสาวกระเถิบหนีไม่ทัน

“ปล่อยนะคุณเมธ” หล่อนลืมตาขึ้นพอดีกับตอนที่ถูกเขาคว้าต้นแขนเอาไว้

จะได้ไม่ต้องเสียเวลามากไปกว่านี้”

Bình Luận ()

0/255