หญิงชราส่งข้อความเสียงด่าในกลุ่มแชทด้วยความโกรธว่า “พวกเลือกปฏิบัติ พอเห็นคนชั้นสิบเจ็ดรวยหน่อยก็พากันประจบสอพอ แล้วรวมหัวรังแกคนแก่อย่างฉัน นี่คนชั้นสิบห้าน่ะ เธอใช้ตาข้างไหนมองเห็นว่าฉันเอาเก้าอี้ไปขวางลิฟต์ไว้ เป็นบ้าเหรอถึงใส่ร้ายป้ายสีฉัน”
คนชั้นสิบห้าที่มีความแค้นกับหญิงชรามานาน (คุณกล้าพูดว่าตัวเองไม่เคยทำเหรอ คุณไม่พอใจที่คนเขาย้ายเฟอร์นิเจอร์ก็เลยจงใจไม่ให้เขาขึ้นไป)
เจ้าบ้านชั้นสิบสอง (อ๋อ เรื่องเมื่อไม่นานมานี้นี่เอง ฉันก็ว่าอยู่ทำไมลิฟต์ถึงหยุดอยู่แต่ชั้นที่สิบหก)
หญิงชราส่งข้อความเสียงด้วยความโกรธอีกว่า “ถึงหยุดที่ชั้นสิบหกแต่ก็ไม่ใช่บ้านฉัน มีแต่ผีที่รู้ว่าเป็นบ้านไหน คนชั้นสิบห้าน่ะ ทางที่ดีเธอควรหาหลักฐานมา ไม่งั้นเรื่องนี้ไม่จบแน่”
ผีขี้อิจฉาที่เกาะอยู่บนศีรษะของหญิงชรา “...”
เขาก็รู้จริงๆ
นั่นคือบ้านของหญิงชราไม่ใช่เหรอ
แต่สิ่งที่ผีขี้อิจฉากำลังคิดกลับเป็นเด็กคนเมื่อครู่
ทำไมเขาถึงมองเห็นความรู้สึกกดขี่บนตัวเด็กคนนั้น
เขาตาฟาดเหรอ
เขาลองนึกถึงใบหน้าอวบอิ่มที่น่ารัก บริสุทธิ์และไร้เดียงสาของเด็กคนนั้นอีกครั้ง...
เขาคงไม่โชคร้าย บังเอิญเจอเด็กที่จับผีเก่งที่นี่หรอกนะ
เด็กคนนั้นอยู่ที่เมืองจิง เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้...
คนชั้นสิบห้าเงียบไปครู่หนึ่งและไม่พูดจา หญิงชราโกรธคนชั้นสิบเจ็ดแต่เดิมอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟและส่งข้อความเสียงด่าคนชั้นสิบห้ารวดเดียวสิบข้อความภายในหกสิบวิ
กลุ่มแชทเงียบกริบ...
แก่กะโหลกกะลาของแท้ ใครพูดอะไรก็ด่าคนนั้น...
นายหญิงซูกำลังเอนกายบนโซฟา ขาไขว่ห้างและอ่านข้อความในกลุ่มแชท
แท้จริงแล้วความรู้สึกที่อาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมและมีเพื่อนบ้านทั้งชั้นบนและล่างมันเป็นแบบนี้นี่เอง ค่อนข้าง... คึกคัก
นายหญิงซูกดเพิ่มเพื่อนคนชั้นสิบห้า แล้วส่งวิดีโอที่หญิงชราเอาเก้าอี้ขวางประตูลิฟต์ไว้ให้เขา
นิติบุคคลส่งวิดีโอจากกล้องวงจรปิดนี้ให้เธอเพื่อแก้ไขปัญหาที่เจ้าของร้านเฟอร์นิเจอร์ทำงานล้าช้าไปครึ่งค่อนวัน
ซู่เป่าเดินตามไปนั่งข้างๆ แล้วซบในอ้อมแขนของนายหญิงซูก่อนพูดอย่างตลกว่า “คุณยายนี่ซนมากเลยค่ะ”
เธอไม่ได้จับผีขี้อิจฉาตนนั้นเพราะเพิ่งกลับมาแล้วรู้สึกเหนื่อยๆ และไม่อยากขยับ
อีกอย่าง ซู่เป่าคิดจะให้เขาก่อเรื่องอีกสักสองวัน มีสิทธิ์อะไรมารังแกคุณยายหน้าด้านๆ เธอต้องรังแกกลับถึงจะถูก
คนชั้นสิบห้ากำลังกลุ้มเพราะไม่มีหลักฐาน
วันนั้นเขารีบไปทำงาน เมื่อเห็นว่าลิฟต์หยุดอยู่ที่ชั้นสิบหกนานจึงขึ้นไปดูแวบหนึ่ง ก็ได้รู้ว่าเป็นหญิงชราคนนั้น
เนื่องจากเขาเป็นผู้ชายและไม่ได้คิดหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายวิดีโอในทันที อีกทั้งรีบไปทำงานก็เลยให้ขอเธอย้ายเก้าอี้ออก
แต่เรื่องผ่านไปหลายวันแล้ว หากเขาต้องการหาหลักฐานก็ต้องรายงานกับนิติบุคคลอย่างจริงจังและเขียนคำร้องถึงจะได้วิดีโอจากกล้องวงจรปิด
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชีวิตใหม่ของเจ้าแก้มก้อน
ไม่ลงต่อแล้วหรอคะ 🥹...
รอทุกวันเลยค่ะ...
กระโดดข้ามหายไปหลายตอนเลยค่ะ...
1293 1297 1298 หายค่ะ 🥲🥲...
ตอนที่ 1288 หายไปค่ะ...
เย้...กลับมาแล้ว รอทุกวันเลยค่ะ...
หายไปนานจังเลยนะจ๊ะรอลงตอนใหม่อยู่นะคะ...
รอค่ะ...
ทำไมรอบนี้หลายไปนานคะ หรือไปบงที่อื่นคะ...
บทที่ 1268 แล้วกระโดดไป 1278 เลย บทที่ 1269 1270 1271 1272 ข้ามไปทั้งหมด 4 ตอนนะคะ...