เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง

sprite

หลังจากที่นายกองหลินออกจากวังหลวง ชายหนุ่มก็กลับเข้ากองทัพ เลือกทหารที่ไว้ใจได้มาสั่งการตามที่จินเกาหยางบอก แม้ทหารทัพไป๋หู่จะขึ้นชื่อเรื่องฝีมือและความจงรักภักดี แต่กระนั้นก็ยังต้องระวังให้มาก แม้แต่ทหารในกองทัพก็ต้องคอยสอดส่องซึ่งและกัน เพราะคนร้ายอาจแฝงตัวมาได้ทุกเมื่อ

ฝ่ายจินเกาหยางนั้น ยามนี้มาพำนักอยู่ในวังหลวงเพื่อจัดการงานต่าง ๆ แทนพระเชษฐาที่กำลังประชวร พระสนมหลายคนของฮ่องเต้ทำให้เขารำคาญใจอยู่บ้าง เพราะตั้งแต่จินหยางหลงประกาศว่าจินเกาหยางคือผู้ที่จะเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไป พระสนมเหล่านั้นก็ทำราวกับฮ่องเต้องค์ปัจจุบันสิ้นพระชนม์ไปแล้ว จึงผลัดเปลี่ยนเวียนกันมาเอาอกเอาใจเขามิได้หยุดหย่อน

จินเกาหยางระบายลมหายใจขณะเอนกายพิงเก้าอี้ ยามนี้มีศึกทั้งภายนอกและภายใน ศัตรูในกำแพงยังคงลอยนวล ชาวเมืองตกอยู่ในอันตราย เดิมทีเขามีแผนการที่จะอพยพชาวเมืองบางส่วนไปยังเมืองเว่ยหยางในขณะที่เมืองหลวงยังไม่ปลอดภัย แต่จะต้องใช้วิธีการใด จึงจะอพยพคนบริสุทธิ์ไปได้โดยไม่มีคนร้ายปะปนไปด้วย

หากเป็นฝูซิ่นฮวา นางจะทำเช่นไร?

จินเกาหยางพรมนิ้วลงบนโต๊ะเหมือนเวลาที่ฝูซิ่นฮวาใช้ความคิด มันต้องมีสักทางที่จะสามารถแยกระหว่างคนร้ายกับผู้บริสุทธิ์ได้ ต้องมีสักทางที่เขาจะสามารถลวงให้หมาป่าที่กำลังซุ่มอยู่กระโจนเข้ามาติดกับ

ฉับพลันนิ้วมือของจินเกาหยางก็หยุดชะงัก ชายหนุ่มใคร่ครวญความคิดของตนเองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเผยรอยยิ้มร้ายที่มองดูคล้ายกับรอยยิ้มของฝูซิ่นฮวาออกมา

ดูเหมือนว่าการมีชายาเจ้าเล่ห์ จะทำให้เขากลายเป็นคนเจ้าเล่ห์ตามไปด้วยเสียแล้ว

วันต่อมา จินเกาหยางก็ออกคำสั่งให้จับกุมชาวบ้านจำนวนมากที่ทหารทัพไป๋หู่อ้างว่าเป็นผู้ต้องสงสัยไปคุมขัง บรรดาผู้ที่ถูกจับกุมต่างร้องโอดครวญว่าตนถูกใส่ความ แต่จินเกาหยางก็ไม่สนใจ ยังคงให้ทหารทัพไป๋หู่เดินหน้าจับกุมประชาชนต่อไปเรื่อย ๆ เป็นเช่นนี้อยู่หลายวัน ชาวบ้านก็ยังถูกจับกุมไม่จบไม่สิ้น ไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กเล็ก ๆ ยามนี้จึงมีเสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋องดังระงมไปทั้งเมืองหลวง ชาวบ้านคนแล้วคนเล่าถูกจับเข้าคุกโดยไร้ซึ่งความผิด แต่ไม่ว่าจะจับกุมผู้คนไปมากมายเพียงใด ก็ยังมีคนถูกทำร้ายอยู่ดี

ขุนนางหลายคนเริ่มไม่พอใจในการกระทำของจินเกาหยาง แต่ก็ไม่สามารถทำสิ่งใดได้ เมื่อยอดทหารจำนวนนับหมื่นของทัพไป๋หู่ยังคงอยู่ใต้การบังคับบัญชาของเว่ยหยางอ๋อง ในขณะที่ฝ่ายคนร้ายพอใจอย่างยิ่ง เมื่อสามารถสร้างความร้าวฉานระหว่าง ‘ว่าที่ฮ่องเต้’ กับประชาชนได้ ยามนี้ไม่ว่าจะก้าวขาไปที่ใด ก็ล้วนแต่ได้ยินเสียงสาปแช่งจินเกาหยางดังไปทั่วทุกหย่อมหญ้า

“นายท่าน” หนึ่งในคนร้ายวิ่งเข้ามาหาจงหยวนที่กบดานอยู่ในวัดร้างแห่งหนึ่ง “ทหารทัพไป๋หู่จับคนไปอีกแล้วขอรับ”

“อย่างนั้นรึ” จงหยวนมีสีหน้าเคร่งขรึม ไม่บ่งบอกซึ่งอารมณ์ใด ๆ “นี่เป็นวันที่เท่าไหร่แล้ว ที่เว่ยหยางอ๋องมีคำสั่งให้จับกุมประชาชน”

“น่าจะราว ๆ สิบวันแล้วขอรับ”

“สิบวัน” จงหยวนทวนคำ พลางครุ่นคิด “แต่ละวันทหารจับชาวบ้านไปนับร้อยคน ผ่านไปสิบวันย่อมมีคนถูกจับนับพัน คุกหลวงมีที่ให้คุมขังชาวบ้านมากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”

“จะว่าไปก็จริงของนายท่าน”

“นี่ต้องเป็นกลลวงของจินเกาหยางแน่”

“เช่นนั้นเราจะทำอย่างไรดีขอรับ”

“ทำตามแผนที่พวกมันต้องการ!”

วันต่อมาทหารทัพไป๋หู่ก็ยังไม่เลิกกวาดต้อนชาวบ้านไปยังคุกหลวง ชาวบ้านหลายคนเริ่มลุกขึ้นจับอาวุธขึ้นสู้ แต่ก็มิอาจสู้ทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีได้ เป็นเหตุให้เสียงสาปแช่งเว่ยหยางอ๋องยิ่งดังก้องไปทั้งเมือง

จงหยวนที่สวมหน้ากากปลอมตัวเป็นผู้อื่นและคนของเขาที่เป็นชายฉกรรจ์อีกสามสิบคนลอบปะปนไปกับชาวบ้านที่ถูกจับ จากการคาดการณ์ของจงหยวน เขาเดาว่าชาวบ้านที่ถูกจับกุมมาน่าจะถูกปล่อยตัวไป หรืออพยพไปเมืองอื่น ซึ่งหากเป็นเช่นนั้น เขาก็จะตามไปทำร้ายและเข่นฆ่าคนพวกนั้นที่บังอาจตะโกนสาปแช่งบิดาของเขาในวันประหาร

ทั้งหมดถูกพามายังคุกหลวง ทว่าคุกที่ได้เห็นนั้นกลับว่างร้างกว่าที่ควรจะเป็น ไร้วี่แววของชาวบ้านนับพันที่ถูกจับกุมมาก่อนหน้านี้ดังที่จงหยวนคาดการณ์เอาไว้

ในที่สุดทหารที่คุมตัวพวกเขามาก็ออกคำสั่งให้ทุกคนหยุด แล้วจับแต่ละคนแยกไปเข้าคุกต่าง ๆ พวกของจงหยวนพยายามหาทางกระจายกันออกไป ทว่ากลับถูกทหารต้อนมารวมกันไว้ในคุกเดียวกันจนได้

ยามนั้นเองที่จงหยวนคิดได้ว่าต้องกลของจินเกาหยางเข้าเสียแล้ว!

“ฆ่ามัน!” จงหยวนตะโกนสั่งการก่อนที่ตนและพรรคพวกจะถูกขังอยู่ในคุก

คนของจงหยวนหยิบอาวุธลับที่ซ่อนออกมาเตรียมพร้อมต่อสู้ ชาวบ้านคนอื่น ๆ พากันส่งเสียงร้องด้วยความตื่นกลัว และในกลุ่มของชาวบ้านที่ปะปนกันมานั้น ชายผู้ที่มีฐานะเป็นว่าที่ฮ่องเต้องค์ต่อไปก็ก้าวออกมาพร้อมกระบี่ในมือ

จินเกาหยางยิ้มหยัน ขณะตรงเข้าต่อสู้กับชายทั้งสามสิบเอ็ดคนพร้อมทหารที่พามา ชาวบ้านส่วนใหญ่ปลอดภัยอยู่ในห้องขัง มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่อยู่ภายนอก

หลายวันที่ผ่านมา ทหารทัพไป๋หู่พาชาวบ้านเข้ามาในคุกเพื่อสังเกตพฤติกรรมของแต่ละคน ก่อนลักลอบพาหนีไปยังเมืองเว่ยหยาง ทุกวันพวกเขาจะเห็นชาวบ้านที่มีสีหน้าหวาดหวั่นพรั่นพรึง ทั้งยังร้องโอดครวญว่าตนหาใช่คนร้ายไม่ จินเกาหยางลองเสี่ยงพาชาวบ้านอพยพไปยังเมืองของตน และกักตัวไว้ในตำหนักเว่ยหยางอ๋อง เมื่อพบว่าไม่เป็นพิษเป็นภัย จึงพาย้ายไปยังค่ายพักอาศัยชั่วคราว

ระหว่างคนร้ายกับชาวบ้านธรรมดาย่อมมีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน ในขณะที่ชาวบ้านต่างพากันหวาดกลัวในคำขู่ต่าง ๆ นานาของเหล่าทหาร และพากันตะโกนสาปแช่งเว่ยหยางอ๋อง คนร้ายที่จงใจเดินมาให้จับนั้น แม้จะไม่ได้วางท่าว่าตนไม่กลัว แต่ก็ดูไม่ได้หวาดกลัวหรือโกรธแค้นเท่าชาวบ้านทั่วไป นี่คือจุดสังเกตแรกที่บรรดาทหารเห็น และจุดที่สองคือเมื่อทหารพยายามแบ่งกลุ่มชาวบ้านเข้าห้องขัง ชายฉกรรจ์ทั้งสามสิบเอ็ดคนนี้กลับไม่ยอมเข้าห้องขังเดียวกัน และสุดท้ายเมื่อจวนตัว คนร้ายก็จำต้องยอมเผยตัวออกมาเพื่อต่อสู้กับเหล่าทหาร

“นายกองหลิน” จินเกาหยางตะโกนเรียก “หากจับเป็นไม่ได้ก็จับตายให้หมด!”

“พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง!”

จินเกาหยางและทหารต่อสู้กับพวกจงหยวนอย่างดุเดือด จงหยวนหมายมั่นจะเอาชีวิตจินเกาหยางเพื่อล้างแค้นให้บิดา จึงไม่สนใจทหารอื่นใด พุ่งเป้าไปที่จินเกาหยางเพียงคนเดียว

ฝ่ายจินเกาหยางทันทีที่เห็นดวงตาอาฆาตแค้น เขาก็เดาได้ไม่ยากว่านั่นคือจงหยวน!

เมื่อหน้ากากฉีกขาด จงหยวนก็ไม่คิดปิดบังตนเองอีกต่อไป มือหนากระชากหน้ากากออกจากใบหน้าดุดัน

จงหยวนแย่งกระบี่มาจากทหารผู้หนึ่งได้สำเร็จ และตรงเข้าต่อสู้กับจินเกาหยาง วรยุทธ์ของทั้งสองร้ายกาจไม่ด้อยไปกว่าใคร ต่างฝ่ายต่างสร้างรอยแผลจนได้รับบาดเจ็บไม่ต่างกัน

เสียงอาวุธฟาดฟันกันดังอื้ออึงไปทั่วทั้งคุก คนของจงหยวนเริ่มลดน้อยลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งเหลือเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น

เหล่าพลทหารตั้งใจจะเข้าไปช่วยจินเกาหยาง แต่นายกองหลินกลับยกมือห้ามไว้ ยามนี้ผู้ที่กำลังจะขึ้นเป็นฮ่องเต้องค์ต่อไปกำลังต่อสู้อยู่ต่อหน้าประชาชนนับร้อย จะให้เกิดเสียงติฉินนินทาว่าเว่ยหยางอ๋องไร้ความสามารถ มิอาจต่อสู้กับโจรได้อย่างไร

สายตาของเขาเฝ้ามองหาจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้ามในทุก ๆ กระบวนท่า แล้วเขาก็พบว่าจุดอ่อนของจงหยวน คือการที่ชายหนุ่มรวมพลังปราณทั้งหมดไว้ที่แขนข้างที่จับดาบเพียงข้างเดียว จินเกาหยางจึงโจมตีแขนข้างนั้นอย่างหนักหน่วงรุนแรง ไม่เปิดช่องให้อีกฝ่ายได้มีโอกาสตั้งตัว

[อัปเดต] อ่านนิยาย เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง

นิยาย เหมยฮวาบัญชาการ มี FULL อ่าน บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง และตอนต่อไปของนิยายที่ novelones.com นวนิยายเรื่อง เหมยฮวาบัญชาการ ที่มีรายละเอียดที่ไม่คาดคิดและน่าทึ่งมากมายของผู้แต่ง จิ้นอิ๋ง ใน บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง ได้นำเราไปสู่ขอบฟ้าใหม่ อ่าน บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง ของซีรีส์ เหมยฮวาบัญชาการ ได้ที่นี่

หรือคุณสามารถดาวน์โหลด PDF ฟรีของนิยาย เหมยฮวาบัญชาการ ได้ที่ novelones.com

คีย์การค้นหา: เหมยฮวาบัญชาการ บทที่ 60 เสียงก่นด่าเว่ยหยางอ๋อง