บทที่ 19
‘นั่นไง’
เธอยิ้มบาง จงใจสะบัดผ้า
“ว้าว! สวยจัง! สวย…..อ๊ะ!”
ฟีเรนเทียใช้จังหวะที่สายตาของท่านพ่อกับท่านปู่ต่างก็กำลังมองอยู่ที่ผ้าที่กำลังสะบัดอยู่กลางอากาศ
มือของเธอที่จับผ้าสะบัดแสร้งทำเป็นทำพลาด ปัดเอาแก้วชาที่วางอยู่หน้าท่านพ่อหล่น
น้ำชาหกพรวดกระจายไปทั่วโต๊ะในพริบตา ท่านปู่กับท่านพ่อตกใจจนลุกพรวดขึ้นจากที่นั่งเธอก็ฉวยจังหวะนั้นทำผ้าฝ้ายโคโรอีที่กำลังถือเล่นอยู่ตกลงบนน้ำที่ไหลเลอะไปทั่ว
“นี่มัน!”
ท่านพ่อตกใจ อุ้มเธอขึ้น ก่อนจะวางเธอลงห่างออกมาเล็กน้อย
“เทีย เป็นอะไรหรือเปล่า โดนน้ำร้อนลวกมั้ย”
ท่านพ่อมัวแต่ยุ่งอยู่กับการเป็นห่วงว่าเธอจะมีแผลโดนลวก แต่เธอเห็น
สีหน้าของท่านปู่ที่เปลี่ยนแปลงไปในทันทีที่เห็นว่าผ้าฝ้ายโคโรอีดูดซับน้ำชาได้อย่างรวดเร็วในพริบตา
“ขอโทษค่ะ พ่อ ข้าพลาดไปหน่อย”
“ไม่บาดเจ็บก็พอแล้วละ”
“แคลอฮัน”
ท่านปู่เอ่ยเรียกท่านพ่อที่กำลังช่วยปัดชุดของเธอที่เลอะเศษน้ำชาเล็กน้อย
เพียงไม่นานนัยน์ตาของท่านพ่อก็เบิกกว้าง เมื่อมองตามสายตาของท่านปู่ไปแล้วพบว่าผ้าฝ้ายโคโรอีดูดซับน้ำได้อย่างน่าตกใจทีเดียว
“โฮ่ว ดูดซับน้ำได้ดีจริงๆ นะครับ”
ท่านพ่อจับมุมผ้ายกขึ้นมาดู อาจจะยังเหลือน้ำซึมเลอะอยู่มาก แต่เนื้อผ้ากำลังดูดซับน้ำชาส่วนใหญ่ไปจนเกือบหมดแล้วอย่างเห็นได้ชัด
“ถ้าเอามาปรับใช้ให้ดี คงจะนำไปใช้ได้อย่างหลากหลายทีเดียวนะครับ ตอนส่งสินค้าไปยังห้องเสื้อ คงจะต้องแนบคู่มือการใช้งานสั้นๆ ไปด้วยแล้วละครับ”
นั่นเป็นวิธีการที่ดีอย่างแน่นอน แต่มันยังไม่พอ
ตอนนี้จำเป็นต้องหาวิธีการที่จะลงมือได้ในทันทีต่างหากล่ะ
เธอรีบแทรกตัวเข้าไปข้างหน้าท่านพ่อ ลูบผ้าที่หนักชุ่มไปด้วยน้ำชา พลางเอ่ยพูด
“ว้าว ที่ท่านพ่อทำนี่มันน่าทึ่งมากเลยนะคะ! คนคงจะซื้อกันเยอะน่าดูเลยใช่มั้ยคะ ถ้าทะเลาะแย่งชิงกันขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย”
พอเห็นเธอพูดราวกับเป็นกังวล ท่านพ่อก็ยิ้มขมขื่น แล้วเอ่ยพูดกับเธอ
“ฮ่าฮ่า ไม่รู้สิ กระแสตอบรับของผู้คนยังไม่เท่าไหร่นัก แต่ถ้าเป็นอย่างที่เทียของเราบอกก็คงจะดีนะ”
“กระแสตอบรับไม่ดีเหรอคะ ทำไมล่ะคะ”
“ก็เพราะ อืมดูเหมือนว่าคนส่วนใหญ่จะยังไม่รู้จักผ้าแบบนี้น่ะ”
ใช่แล้วค่ะ ท่านพ่อ! นั่นแหละคือประเด็นสำคัญไง!
เธอพยักหน้าเศร้าหมองให้กับคำพูดของท่านพ่อพลางเอ่ยพูด
“งื้อแบบนี้ถ้าคนอื่นๆ ได้ทดลองใช้ก่อนก็คงจะดีแท้ๆ”
“ว่ายังไงนะ เทีย?”
“ก็พ่อบอกเองไม่ใช่เหรอคะ ว่าคนอื่นๆ เขายังไม่รู้จักผ้าชนิดนี้กัน เพราะฉะนั้น…”
“นั่นสิ ใช่แล้วทำไมก่อนหน้านี้ข้าถึงคิดไม่ได้กันนะ”
ดูเหมือนท่านพ่อจะตระหนักได้จากคำใบ้ที่เธอให้ ถึงได้พึมพำตกอยู่ในภวังค์ความคิด
หากเป็นไปตามบนสนทนาที่ท่านพ่อกับท่านปู่พูดคุยกัน หมายความว่าปริมาณการผลิตเตรียมพร้อมมากพอที่จะวางจำหน่ายได้แล้ว
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ชาตินี้ ฉันจะเป็นเจ้าตระกูล [นิยายแปล]
น่าสนุก...