หัตถ์เทวะราชันมังกร นิยาย บท 5537

ความมั่นใจของเซี่ยหวู่หยิงเริ่มลดลง ไม่นึกว่าเฉินผิงจะรับการโจมตีของเขาได้

แต่เขาไม่คิดจะหนีและร่ายคาถาอีกครั้ง ศรสีแดงปรากฎบนฝ่ามือ พุ่งใส่เฉินผิงราวกับพายุแดงฉาน

เฉินผิงจับกระบี่พิฆาตมังกรแน่น เคลื่อนไหวหลบหลีกห่าลูกศร วิชากระบี่ของเขาดุดัน ฟาดฟันด้วยพลังหนักหน่วง ตัดศรสีแดงขาดทีละลูก

"เซี่ยหวู่หยิง แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!" เสียงเฉินผิงเย็นชา

พริบตาต่อมาเขาก็หายไป ปรากฎตัวอีกครั้งตรงหน้าเซี่ยหวู่หยิง

เฉินผิงแทงกระบี่พิฆาตมังกรด้วยความเร็วสูง เล็งไปยังคอของเซี่ยหวู่หยิง

เซี่ยหวู่หยิงหลบออกข้างอย่างว่องไว มือขวาเหวี่ยงหมัดสวนกลับไปยังอกของเฉินผิง

ปราณเซียนปกคลุมหมัดของเขา พลังมหาศาลจนน่าจะบดขยี้ภูเขาให้เป็นผุยผงได้

เฉินผิงรีบชักกระบี่พิฆาตมังกรกลับ วางกระบี่เป็นแนวนอนตรงหน้าเพื่อรับการโจมตีของเซี่ยหวู่หยิง

กำปั้นเซี่ยหวู่หยิงสัมผัสคมกระบี่ พลังที่แล่นเข้ามาทำเอาเฉินผิงแขนชา

แต่เฉินผิงไม่ถอยหนี เขาสลัดพลังออกไปและกระโดดกลับหลัง ใช้จังหวะนั้นทิ้งระยะห่างจากเซี่ยหวู่หยิง

"ไม่เลว แต่ยังห่างไกลนักถ้าเทียบกับข้า!" เซี่ยหวู่หยิงกล่าวอย่างเย็นชา

มือของเขาขยับรวดเร็ว อักขระสีแดงลอยออกมา เกิดเป็นวงแหวนอาคมกลางอากาศ

ทันใดนั้นมิติรอบเฉินผิงกับหูหม่าซือก็บิดเบี้ยว โซ่สีแดงผุดขึ้นมาเต็มไปหมด

ทั้งสองถึงกับตั้งตัวไม่ทัน เฉินผิงขมวดคิ้ว

"เฉินผิง ข้าสัมผัสพื้นที่รอบๆ ไม่ได้เลย ปราณสัมผัสของข้าแผ่ออกไปไม่ได้" หูหม่าซือทำหน้าเครียด

เฉินผิงมองไปรอบๆ "เหมือนกัน เราคงโดนกรงมิติขังเข้าแล้ว"

ตูม!

ในขณะที่เฉินผิงหาทางหลุดพ้นจากอาคม โซ่สีแดงก็เริ่มขยับ แรงกดดันเริ่มเข้ามาหาทั้งสอง

สีหน้าหูหม่าซือเคร่งเครียด เขารีบหลบหลังเฉินผิง

"เฉินผิง จะทำยังไงดี?" หูหม่าซือไม่เห็นหนทาง

"ไม่ต้องกลัว..." เฉินผิงปลอบใจ พร้อมตวัดกระบี่พิฆาตมังกรใส่โซ่สีแดง

เปรี้ยง!

โซ่ตรงหน้าเฉินผิงถูกตัดขาด หูหม่าซือโล่งอกไปพักหนึ่ง